บทที่347 เดทถูกพบเจอ

บทที่347 เดทถูกพบเจอ

“อะไรนะ？”

สีหน้าหลี่ฝางตะลึงไป ดูไม่ค่อยเชื่อ

ในใจของหลี่ฝาง หลี่ต๋าคางนั้นเหมือนเป็นคนที่อยู่ยงคงกระพัน ส่วนท่านจวนนั้นถูกเรียกว่าเป็น‘มนุษย์วิเศษ’

คิดไม่ถึงว่าการร่วมมือของหลี่ต๋าคางกับท่านจวนจะถูกโจมตี ……

แล้วยังเป็นตอนที่ชีวิตพวกเขาอยู่บนจุดสูงสุดด้วย ……

ทันใดนั้น หลี่ฝางก็ขมวดคิ้ว มองหลี่ต๋าคางอย่างกังวลแล้วถาม：“งั้นศัตรูของพวกเราคือใคร？”

“จนตอนนี้พวกเขายังไม่ปรากฏตัว แต่ พ่อจะบีบบังคับพวกเขาให้โผล่ออกมาเหนือน้ำทีละคน”หลี่ต๋าคางพูดชิลๆ

หลี่ฝางขมวดคิ้วแน่นขึ้น

ไม่เปิดเผยก็ทำเอาท่านจวนกับหลี่ต๋าคางแพ้พ่าย ศัตรูนั่นน่ากลัวแค่ไหนกัน

หลี่ฝางไม่กล้าคิดต่อไป……

“ช่างเถอะ เสี่ยวฝาง ลูกออกไปก่อนไป เรื่องพวกนี้ไม่ต้องกังวล”หลี่ต๋าคางโบกมือ พูด

หลี่ฝางพยักหน้า ไม่พูดอะไรมาก

พลังของตัวเองน้อยมาก ถึงรู้ว่าศัตรูเป็นใคร กลัวว่าตัวเองจะช่วยอะไรไม่ได้

อย่างเดียวที่หลี่ฝางทำได้ บางทีอาจเป็นสร้างปัญหาให้พ่อตัวเองน้อยๆหน่อย

หลี่ฝางไปที่หน้าประตู จู่ๆหลี่ต๋าคางก็หัวเราะ พูด：“ไม่ต้องกดดันอะไร วางใจเถอะ พ่อกลับมาครั้งนี้ เตรียมพร้อมไว้หมดแล้ว อีกอย่าง พรุ่งนี้ไอดอลลูกบินไฟลท์เช้า คืนนี้ เขาจะกินข้าวกับลูก”

“จริงเหรอครับ？”หลี่ฝางดีใจมาก ตัวเองไม่เคยมีวันแบบนี้ ที่จะได้นั่งกินข้าวกับไอดอลของตัวเอง

หลี่ต๋าคางหัวเราะ：“ทำไม พ่อจะหลอกลูกเหรอไง？”

“ไม่แน่นอนครับ”

หลี่ฝางออกไปอย่างดีใจ กลับไปที่วิลล่าของตัวเอง เปลี่ยนชุดใหม่ แล้วแต่งตัวดีๆ

จะได้เจอไอดอลตัวเองแล้ว เวลานี้หลี่ฝางตื่นเต้นสุดๆ

ตอนจะออกไป หลี่ฝางมองเห็นฉินวี่เฟยที่นอนอยู่บนโซฟา

“ทำไมคุณอยู่นี่？”หลี่ฝางตะลึง มองฉินวี่เฟยแล้วพูด

“ฉันกลัวเอง เลยมาหาคุณ เมื่อกี๊ฉันเจอคนสองคน เหมือนพวกเขาพยายามจะทำอะไรไม่ดีต่อฉัน ก็บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่ข้างกายมู่เสี่ยวไป๋”

ฉินวี่เฟยพูดด้วยใบหน้าหวาดกลัว

สองคนที่ฉินวี่เฟยพูด ก็คือหมาทิเบตันกับเสี่ยวโจวออย่างไม่ต้องสงสัย

คิดไม่ถึงว่า มู่เสี่ยวไป๋จะเข้าโรงพยาบาลแล้ว แต่พวกเขาสองคนยังอยู่ที่สถานตากอากาศ

มู่เสี่ยวไป๋เป็นลมนั่นจงใจ ที่เขาแกล้งเป็นลมนั้น เพราะกลัวจะถูกจับเข้าคุก

“นี่คุณจะไปไหน？”ฉินวี่เฟยมองหลี่ฝางแต่งตัวดี ก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย：“เดท？”

“ไปเจอไอดอลผม”หลี่ฝางหัวเราะหึหึ

“พาฉันไปด้วยได้ไหม？ฉันก็อยากเจอเธอ……”ฉินวี่เฟยลุกขึ้นถาม

“คุณรู้ไหมไอดอลผมคือใคร？”

“เหอะเหอะ ในห้องนอนคุณ ติดไปด้วยโปสเตอร์หนังไอดอลคุณเต็มไปหมด อีกอย่างเสียงเรียกเข้าคุณ ก็เป็นเพลงประกอบไซอิ๋วกี่ เดี๋ยวลิงเดี๋ยวคน รักนี้เป็นนิรันดร์……”ฉินวี่เฟยหัวเราะเหอะๆ พูด：“ไอดอลคุณคือใคร เดายากจริงๆเลยเนอะ”

หลี่ฝางพยักหน้า รับปากไป ระหว่างทางยังจูงมือฉินวี่เฟยด้วย

หลี่ฝางคิดในใจ ยังไงซะลู่หลุ่ยก็ไม่อยู่ที่สถานตากอากาศ อีกอย่างตอนนี้ก็มืดแล้ว ตัวเองต้องกลัวอะไร

ใครจะไปรู้ ระหว่างทางเจอกับเหมิงเหมิง

เหมิงเหมิงเห็นหลี่ฝางกับฉินวี่เฟยจับมือกัน ก็วิ่งเข้ามา

“เหมิงเหมิง？”มองเห็นเหมิงเหมิง หลี่ฝางรีบปล่อยมือฉินวี่เฟย ในใจก็เต้นแรงมากขึ้น

ในมือของเหมิงเหมิงถือข้าวสองจาน เอามาจากโรงอาหารตอนดึก

มุมปากเหมิงเหมิงยิ้มเหอะเหอะอย่างเย็นชา สาวตาเต็มไปด้วยความดูถูก：“ไง พ่อคนคนเจ้าชู้ ครั้งนี้ถูกฉันจับได้แล้วสินะ？ดึกขนาดนี้ จูงมือกันออกมาเดินเล่น？เมื่อคืนฉันก็คิดว่าผิดปกติ แล้วยังบอกว่าโทรศัพท์ไม่มีแบต ทำไม ในโรงแรมไม่มีที่ชาร์จหรือว่าอะไร？ตอนนั้นฉันก็บอกแล้วว่าคุณต้องทำอะไรไม่ดีแล้วมีอะไรปิดบังกันแน่ ลู่หลุ่ยก็ยังบอกฉันว่า คุณไม่ใช่คนแบบนั้น เหอะเหอะ นี่ไม่ใช่ผีแล้ว นี่มันยัยจิ้งจอกที่อยู่ข้างกายคุณ”