ตอนที่ 349
บทที่349 คนน่าสงสารถูกบีบบังคับจนร้อนใจ
October 21, 2026
บทที่349 คนน่าสงสารถูกบีบบังคับจนร้อนใจ
ในใจของหลี่ฝางอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ถ้าตัวเองจน งั้นโลกใบนี้จะยังมีผู้ชายที่สูงรวยหล่ออยู่อีกไหม？
สูงหล่อไม่แน่ แต่อย่างน้อยก็ไม่มีคนรวยแล้ว
“ใช่สิ บอกคุณให้นะ ประวัติของยัยสำส่อนนั่นไม่ธรรมดา พี่ชายเธอคือหัวหน้าตำรวจ แล้วเธอก็รู้จักพวกนักเลงเยอะมาก ครั้งที่แล้วฉันไม่ได้เสียหายจากเงื้อมมือเธอ ฉันเสียหายในเงื้อมมือพี่มือชายด้วย”
พูดไป เหมิงเหมิงถอนหายใจ：“ดีที่พี่ชายเอไม่เลวเท่าไหร่ ขังพวกเราแค่วันเดียว”
“คุณหมายถึงหูเฟยเหรอ？”หลี่ฝางถาม
“ใช่ เขาก็คือพี่ชายของหูเสี่ยวน่าว”เหมิงเหมิงพยักหน้า
หลี่ฝางได้ยินก็แปลกใจ หูเฟยนี่ ไม่ใช่ข้าราชการที่ซื่อสัตย์เหรอ？
กินข้าวเสร็จ หลี่ฝางก็ตามเหมิงเหมิงมาดูหลี่ซ่วยซ่วยด้วยกัน ยืนอยู่ข้างหน้าหลี่ซ่วยซ่วย หลี่ฝางถอนหายใจ ถามว่า：“ยังไม่ฟื้นอีกเหรอ？”
“น่าจะกำลังฝันดีอยู่มั้ง เอาแต่เรียกไห่เย่น ฉันนับให้เขา เรียกไปแล้วสี่สิบกว่าคำ”เหมิงเหมิงเหมือนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม：“แม่เอ๊ย บนโลกนี้ยังมีความรักแบบนี้ด้วย”
“ผมอยู่ดูเขาเอง คุณไปนอนที่โซฟาเถอะ”หลี่ฝางนั่งลงพูด
“ไปเถอะ ฉันพูดอะไรก็ทำตามนั้น ไม่เคยพูดโม้ ในเมื่อฉันบอกจะดูแลหลี่ซ่วยซ่วย ก็จะดูแลจนเธอฟื้นมา”เหมิงเหมิงพูดอย่างเด็ดเดี่ยว
เห็นเหมิงเหมิงยืนหยัด หลี่ฝางก็ไม่พูดอะไรมาก พูดแค่ว่า：“งั้นผมไปละ”
หลี่ฝางเพิ่งไปไม่นาน เหมิงเหมิงก็ค่อยๆตามไป
จนหลี่ฝางเคาะประตูของฉินจื่อยี่ เหมิงเหมิงเห็นฉินจื่อยี่ออกมา เธอจึงพยักหน้าอย่างพอใจ กลับไปที่หน้าของหลี่ซ่วยซ่วย
“ไห่เย่น……ไห่เย่น……คุณอย่าไป！”
มองหลี่ซ่วยซ่วยที่เต็มไปด้วยคำพูดพล่อยๆ เหมิงเหมิงส่ายหน้า ถอนหายใจ：“ถ้าไอ้ระยำนั่นรักฉันได้เท่านี้ก็คงดี”
คิดถึงทุกอย่างในหลายปีนี้ที่ทำเพื่อหลิวจินหยาง เหมิงเหมิงก็รู้สึกไม่คุ้มค่า
เวลานี้ ในห้องของฉินจื่อยี่
“หลี่ฝาง ผมกำลังอยากหาคุณพอดี ได้ยินว่าน้องสาวผมเกิดเรื่องเหรอ？”
ฉินวี่เฟยเกิดเรื่องตอนนั้น ฉินจื่อยี่กับฉินหยีหรันต่างไปที่งานเลี้ยง ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
จนงานเลี้ยงจบ ฉินจื่อยี่จึงไปสอบถามดู ถึงได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้น
หลี่ฝางเอาเรื่องที่เกิด เล่าให้ฉินจื่อยี่ฟังไปรอบหนึ่ง ฉินจื่อยี่ฟังจบ ก็กัดฟันแน่น：“มู่เสี่ยวไป๋ไอ้ระยำนี่ รอเขาออกจากโรงพยาบาลก่อน ผมจะสั่งสอนเขาแรงๆสักหน่อย”
“เกรงว่าคุณจะไม่มีโอกาสแล้ว”หลี่ฝางส่ายหน้า：“รอวันที่มู่เสี่ยวไป๋ออกจากโรงพยาบาล ผมจะต้องเอาเขาติดคุกหัวโตให้ได้ ถึงตอนนั้นอยากทำร้ายเขา ก็ได้แต่ไปทำในคุก”
“เหรอ？คุณจะเอาเขาเข้าคุกจริงๆเหรอ？”ฉินจื่อยี่สงสัยหน่อยๆ：“ตอนนี้เขาคือทายาทของตระกูลมู่ ถ้าคุณเอาเขาเข้าคุกได้ คุณก็จะดัง รู้ไหม？”
“ผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์”
“ในมือผมมีหลักฐาน และก็มีพยาน มู่เสี่ยวไป๋ทำเป็นว่าตัวเองป่วย หลบอยู่ในโรงพยาบาลเป็นเต่าหัวหด แต่เขาไม่สามารถหลบอยู่แต่ในโรงพยาบาลได้ตลอด”หลี่ฝางพูด
ฉินจื่อยี่หัวเราะ：“มู่เสี่ยวไป๋ไม่ง่ายอย่างที่คุณคิด พูดตรงๆ ตระกูลฉินของพวกเรากับตระกูลมู่ เป็นทั้งพันธมิตร และก็เป็นทั้งศัตรู ……โดยส่วนตัวแล้ว ผมกับมู่เสี่ยวไป๋งัดข้อกันหลายครั้ง ก็แพ้เขาหมด”
“แต่ตอนนี้ดีขึ้นเยอะ เสือที่อยู่ในเงื้อมมือเขา ถูกคนจัดการไปแล้ว สำหรับผมแล้ว คือเรื่องดี”ฉินจื่อยี่หัวเราะ
“เป็นพวกเรา”หลี่ฝางแก้ไขให้
“ใช่ เป็นพวกเรา ตั้งแต่นี้ไป มู่เสี่ยวไป๋คือศัตรูของผมฉินจื่อยี่ หลี่ฝาง ต้องการอะไร คุณพูดได้เลย”
“แล้วก็ ปู่ผมเพิ่งโทรมา เขารู้เรื่องของคุณกับน้องสาวผมแล้ว ……”ฉินจื่อยี่มองหลี่ฝางถาม：“คุณดูว่าว่างเมื่อไหร่ ไปบ้านผมหน่อย？”
“เร็วขนาดนี้เชียว？”หลี่ฝางขมวดคิ้ว
“พี่สาวผมบอกปู่ เมื่อกี๊ ปู่โกรธมากในสาย ถามตระกูลมู่ทำไมต้องยกเลิกงานแต่ง ……ตอนนั้นพี่สาวผมเลยพูดความจริง พูดเรื่องของพวกคุณ พอปู่ผมได้ยินตัวตนของคุณ ก็ไม่โกรธเลย เหอะเหอะ คนอย่างปู่ผม พ่อค้าหน้าเลือดเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัว”