บทที่354 สโมสรเจียงหนาน

บทที่354 สโมสรเจียงหนาน

ส้าวส้วยขับรถ ไม่นานก็หาชุนเซิงเจอ

“ชุนเซิงทำอะไรอยู่？”

เห็นแค่ชุนเซิงเดินเข้ามาที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน แป๊บเดียวก็ถือถุงสีเหลืองเดินออกมา

“ชุนเซิงกำลังช่วยหวางเฉินขายยา จากการแนะนำของสวีเถิงเฟย หวางเฉินรู้จักลูกเศรษฐีจำนวนมาก และทำให้ลูกเศรษฐีพวกนี้กลายเป็นคนติดยาอย่างสำเร็จ”

ส้าวส้วยหัวเราะเหอะเหอะ：“พูดจริงๆนะ บนพื้นฐานของการไม่คำนึงถึงความรู้สึกผิดชอบชั่วดี สิ่งนี้ ก็ทำให้รวยได้จริงๆ”

“ในเวลาครึ่งวัน หวางเฉินไม่ใช่แค่ได้ทันคืน แต่ยังทำกำไรได้อีกหน่อย หลังจากนั้น ที่มือเขา ยังมียาเกือบครึ่งหนึ่ง ยาครึ่งหนึ่งนี้ เขาค่อยๆขาย เงินก็ค่อยๆได้”

“สิ่งนี้จะขายโจ่งแจ้งไม่ได้ ที่จริงลูกค้าไม่ได้เยอะ”

ไม่นานนัก Maseratiคันหนึ่งก็ขับออกมาจากลานจอดรถ

ส้าวส้วยพูด นี่คือหนึ่งในลูกค้าของหวางเฉิน

หลี่ฝางตะลึงหน่อยๆ：“ชุนเซิงเอายามาคนเดียว？”

“ไม่กลัวถูกยิงหรือไง？”

ชุนเซิงคนเดียว ข้างกายแม้แต่ผู้ช่วยก็ไม่มี ในมือถือยาถุงหนึ่ง นี่มันโจ่งแจ้งเกินไปแล้ว？

“หวางเฉินคนๆนี้ขัดแย้งตัวเองมาก บางเรื่องระมัดระวังมาก แต่บางเรื่อง กลับแสดงออกมากไป เขาเอายาไว้ที่ชุนเซิงคนเดียว เสี่ยงมาก แต่ยิ่งทำแบบนี้ ก็ยิ่งไม่มีใครสงสัย”

“หวางเฉินขายยามาปีกว่าแล้ว แต่กลับไม่ถูกจับได้”

“หมายความว่า ทางของหวางเฉินนี้ถูกต้อง”

“ถึงถูกจับได้ แผนร้ายสำแดงออกมา แพะรับบาปก็เป็นชุนเซิง ไม่เกี่ยวอะไรกับหวางเฉิน”

มองชุนเซิงขึ้นไปที่แท็กซี่คนหนึ่ง ส้าวส้วยก็สตาร์ทรถ ตามไป

“ใช่สิ คุณหาชุนเซิงเจอได้ไง？”หลี่ฝางถาม

ส้าวส้วยไม่ได้โทรหาชุนเซิงเลย แต่ก็หาชุนเซิงเจอ

ทำให้คนรู้สึกแปลกใจได้จริงๆ

“คุณคงไม่ได้ติดเครื่องติดตามที่เขาหรอกนะ？”หลี่ฝางมองส้าวส้วยอย่างสงสัย

ส้าวส้วยหัวเราะเหอะๆ ไม่ปิดบัง พูดกับหลี่ฝางพยักหน้า：“เจ้านายฉลาดจริงๆ แวบเดียวก็มองออก”

หลี่ฝางขมวดคิ้ว กังวลหน่อยๆ：“หวางเฉินคนๆนี้ระมัดระวังขนาดนั้น คงไม่ถูกจับได้นะ？”

“เจ้านาย วางใจเถอะ เครื่องติดตามผมฝังไว้ที่อกเขา นอกจากหวางเฉินจะมีเครื่องตรวจจับพิเศษ ไม่อย่างนั้น ก็ไม่มีทางจับได้”ส้าวส้วยหัวเราะเหอะเหอะ

“ชุนเซิงรู้ไหม？”หลี่ฝางถามต่อ

ส้าวส้วยส่ายหน้า：“เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องให้ชุนเซิงรู้ ยังไงซะพวกเราก็ทำเพื่อเขา”

“จริงๆเลยนะคุณนี่ คุณอยากจะสืบแหล่งที่มาของลูกค้าหวางเฉินสินะ？ไม่อย่างนั้น คุณจะตามชุนเซิงไปทำไม？！”หลี่ฝางไม่ได้โง่ มองจุดประสงค์ของส้าวส้วยออก

“ยังไงก็ว่างอยู่แล้ว จับหลักฐานที่หวางเฉินทำผิด สนุกดี”ส้าวส้วยพูดด้วยรอยยิ้ม

รถขับไปได้สักพัก ทันใดนั้นหลี่ฝางก็คิดได้เรื่องหนึ่ง

หลี่ฝางหันหน้าไป ตาคู่นั้นจ้องส้าวส้วย：“งั้นผมล่ะ？ที่รถผมก็มีเครื่องติดตาม ใช่ไหม？”

ส้าวส้วยทำเป็นไม่ได้ยิน ขับรถไปต่อ

“ทำไม ทำเป็นหูหนวกกับผมเหรอ？”หลี่ฝางไอออกมา：“ทุกครั้งคุณหาผมเจอตลอด ไม่คุณมีญาณทิพย์ ไม่งั้นคุณก็คงติดเครื่องติดตามไว้ข้างกายผม”

“คุณน่าจะเอาเครื่องติดตามติดไปที่รถของผม สินะ？”

ส้าวส้วยยังคงนิ่งเงียบ ส่วนหลี่ฝางกลับพูดต่อ：“ครั้งที่แล้วพวกเราออกมาจากศูนย์อาบน้ำ จางกงหมิงขับรถผมไปจนไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว แต่คุณกลับตามเขาได้อย่างแม่นยำ”

“ตอนนั้นสถานการณ์เร่งด่วน ก็ไม่คิดอะไรมาก ตอนนี้ดูแล้ว ที่คุณหาตำแหน่งของจางกงหมิงได้ เพราะว่าที่จางกงหมิงขับอยู่คือรถผม”

“ที่รถผม มีระบบระบุตำแหน่ง สินะ？”หลี่ฝางพูดอย่างมั่นใจ

มุมปากของส้าวส้วย ในที่สุดก็ปรากฏรอยยิ้ม：“เจ้านาย คุณพูดคำนี้ออกมาได้ ผมรู้สึกโล่งใจจริงๆ”

“ผมคิดว่า คุณจะไม่รู้อะไรเลยสักอีก！”

“ที่จริงผมสงสัยนานแล้ว ก็แค่ ผมรู้ว่าคุณทำเพื่อปกป้องผม”หลี่ฝางยักไหล่ ยิ้มอย่างไม่แคร์

เวลานี้ชุนเซิงลงจากรถ เดินเข้าไปในแท็กซี่

“นี่คือซ่องสินะ”