ตอนที่ 372
บทที่372 คนชั่วแตกคอกันเอง
October 21, 2026
บทที่372 คนชั่วแตกคอกันเอง
“แม่เอ๊ย ไอ้ลูกสำส่อนที่ไหนเนี่ย แม้แต่เรื่องเล็กๆของพี่เลี่ยงก็ยังกล้ามายุ่ง ไม่อยากอยู่แล้วใช่ไหม？”
น้องชายคนหนึ่งของไอ้รองทรงยืนออกมาต่อว่า
“คุณไปจัดการเขา”ไอ้รองทรงด่าน้องชายของส้าวส้วย
“ครับ”
ไม่ว่าจะเป็นไอ้รองทรง หรือว่าน้องชายของไอ้รองทรง ต่างไม่เห็นหัวส้าวส้วย
มีแค่หลิวจินหยาง ตอนที่หลิวจินหยางเห็นส้าวส้วย เขาก็สั่นทันที
“พี่เลี่ยง ผู้ชายคนนี้ดูเหมือนจะเล่นกังฟูเป็น”
หลิวจินหยางเดินมาตรงหน้าไอ้รองทรง พูดตักเตือน
ไอ้รองทรงหัวเราะอย่างดูถูก：“กังฟู？ยุคนี้ มีกังฟูอะไรกันล่ะ ก็แค่โอ้อวดเท่านั้น！”
ตอนนี้เอง น้องชายของไอ้รองทรง มาตรงหน้าส้าวส้วยแล้ว
เขาคว้าม้านั่งขึ้นมา ถือไว้กลางอากาศ：“อย่าโทษพี่ชายเลย ถ้าจะโทษก็โทษไอ้คนปากเสียนี่！”
พูดจบ ม้านั่งของเขาก็เหวี่ยงเข้าไปที่หัวของส้าวส้วย
ส่วนส้าวส้วย เหมือนจะตะลึงไป
ไม่มีป้องกันเลย！
ได้ยินแค่เสียงดังปัง ม้านั่งหล่นไปที่หัวของส้าวส้วย ทันใดนั้นก็แตกลง
“ห่า หลิวจินหยาง เล่นกังฟูเป็น？”
“ไอ้โง่นี่ฝึกคือวิชาหัวเหล็กสินะ ฮ่าฮ่า！”
มองส้าวส้วยไม่หลบเลย ไอ้รองทรงก็หัวเราะฮ่าฮ่าออกมากับเหล่าลูกน้อง
“ยุคนี้ มีใครฝึกกังฟูที่ไหนกัน”
“เสี่ยวตง คุณลงมือได้โหดมากเลยนะ？ลงมือก็ทำเอาหัวเขาแตกเลย”ไอ้รองทรงขำไปบ่นไป
ทำให้เสี่ยวตงน้องชายคนนี้ ได้แต่ยิ้มอย่างอึดอัด
เขามองส้าวส้วย แล้วก็นิ่งไป
ตัวเองทุ่มม้านั่งไปแบบนี้ ทำไมส้าวส้วยไม่มีการตอบสนองใดๆ？
จนกระทั่ง แม้แต่ตาก็ไม่กะพริบ！
“ห่า นี่คุณถูกผมทุ่มใส่จนมึน หรือว่าอะไร？”เสี่ยวตงทนไม่ไหว ถามออกไปเช่นนั้น
เวลานี้ ส้าวส้วยจึงยิ้มออกมา
ส้าวส้วยหัวเราะเหอะๆ：“นี่จบแล้วใช่ไหม？”
“โอเค ในเมื่อ คุณจบแล้ว งั้นตาผมล่ะ”ส้าวส้วยหรี่ตาลงกำหมัด จากนั้นก็ยกเท้าขึ้น เตะไปที่ท้องของเสี่ยวตง
เสี่ยวตงถูกเตะออกไปห้าหกเมตร ไปตรงหน้าไอ้รองทรง
“แม่เอ๊ย ผู้ชายคนนี้วิชาหัวเหล็กเป็นจริงๆ！”ไอ้รองทรงกลืนน้ำลาย ตะลึงทันที
ไม่ใช่แค่ไอ้รองทรง หลิวจินหยาง หูเสี่ยวน่าว ลูกน้องคนอื่นๆของไอ้รองทรง ต่างก็ตะลึง
เตะนี้ ก็เตะเสี่วตงออกไปไกลห้าหกเมตร นี่ต้องเอ็นเท้าหนักแค่ไหนเนี่ย？
“ห่า นี่ยังเป็นคนอยู่ไหม？”
ไม่ว่าจะพูดยังไงไอ้รองทรง ก็เป็นคนที่เห็นโลกใบใหญ่มาเยอะแล้ว จึงไม่ตกใจกับหมัดเตะนี้ของส้าวส้วย
“ลิงหลอกเจ้า ถึงเขาเก่งเหนือมนุษย์แล้วจะยังไง ทุกคนจัดการเขา！”
ไอ้รองทรงไม้แกว่งออกมา จากเอวของตัวเอง
ส่วนพวกลูกน้องเขา ก็เข้ามาในครัว หยิบมีดสองอันออกมา
“หนุ่มๆทั้งหลาย พวกคุณมีเมตตาหน่อยนะ ร้านเล็กๆของผมนี้ รับไม่ไหวที่พวกคุณจะมาสู้กันอย่างนี้”
“พวกคุณเอามีดคืนผมได้ไหม มีดนี้ใช้หั่นผัก ไม่ได้มาหั่นคน”
“ถ้าหากพวกคุณหั่นเขาจนเกิดเรื่อง พวกคุณต้องรับผิดชอบตามกฎหมายนะ”เจ้าของร้านพูดจาหว่านล้อมอย่างขมขื่น
ที่จริงเขากลัวต้องรับผิดชอบ
“แม่เอ๊ย ทำไมถึงโง่เง่าซะยิ่งกว่าผู้หญิงอีก！”ไอ้รองทรงเตะไปที่ท้องของเจ้าของร้านนั้น จนล้มลงพื้น
ตอนนี้เอง ส้าวส้วยก็ค่อยๆก้าวเท้าไป เดินไปที่ไอ้รองทรง
“ทุกคนลุยด้วยกัน สับผู้ชายไอ้ลิงหลอกเจ้าคนนี้ให้ผมที！”
“หึ วิชาหัวเหล็กใช่ไหม？หัวของคุณทนม้านั่งได้ ผมไม่เชื่อหรอกว่าจะทนมีดได้”
“ถ้าเก่งนัก คุณก็ลองให้ผมสับมีดสักหน่อยสิ”
ไอ้รองทรงเปลี่ยนอาวุธกับลูกน้องของตัวเอง เดินเข้าไปพูด
“โอเค คุณสับสิ”
ส้าวส้วยยืนอยู่ที่เดิม มองไอ้รองทรง：“ถ้าคุณกล้า ผมจะยืนนี่ให้คุณหั่นโดยไม่ขยับ！”
ไอ้รองทรงหัวเราะ：“ดูถูกผมเหรอ ผมเห็นเลือดทุกวัน จะกลัวคุณ？”
พูดจบ ไอ้รองทรงก็เดินมาที่ส้าวส้วย ตอนที่ไอ้รองทรงยกมีดขึ้นมา ส้าวส้วยไม่ขยับจริงๆ
ทำเอาหลินชิงชิงกังวลแทบแย่