บทที่38 สามสาวพี่น้องทะเลาะกัน

บทที่38 สามสาวพี่น้องทะเลาะกัน

ถังหยู่ซวนที่เปื้อนเลือดเป็นจุด ๆ เมื่อขึ้นนั่งบนรถแท็กซี่ ก็เกือบถูกคนขับรถไล่ลงรถแล้ว

“ลุง เป็นลุงอีกแล้ว” หลี่ฝางเอ่ยทักทายคนขับรถแท็กซี่ “เดี๋ยวเพิ่มทิปให้ลุง”

ตอนขามา คนขับรถเก็บหลี่ฝางไปแล้วห้าพัน ครั้งนี้เลยกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

“ช่างเถอะ อย่างมากก็แค่ล้างรถ จ่ายไม่เท่าไหร่หรอก” คนขับรถแท็กซี่มองถังหยู่ซวน： “อย่าให้เกิดเรื่องก็พอ”

“เขาตายไม่ได้ วางใจเถอะลุง”

หลี่ฝางพูดพลาง ให้คนขับรถไปส่งถังหยู่ซวนที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

จัดการถังหยู่ซวนเรียบร้อยแล้ว หลี่ฝางมองหลิวเฉียวเฉียว เอ่ยถามด้วยสีหน้ายุ่งเหยิง： “เธอโอเคไหม”

หลี่ฝางเงียบไปสักพัก： “ขอบคุณเธอด้วย ถ้าไม่ได้เธอ วันนี้ฉันอาจจะพิการไปแล้ว”

ถ้าไปได้รับแจ้งเตือนจากหลิวเฉียวเฉียว หลี่ฝางต้องกลับไปที่โรงเรียนแน่ ถูกซุ่มตีที่หน้าประตูโรงเรียน หลี่ฝางอาจจะต้องตายแน่

หลิวเฉียวเฉียวที่รู้สึกเสียใจภายหลังเล็กน้อย： “ฉันก็คิดไม่ถึงว่าเตือนนายแล้วจะถูกจับได้ ถ้ารู้ตั้งแต่แรก ฉันก็ไม่เตือนนายหรอก”

“เห็นแก่เพื่อนร่วมชั้น เลยส่งข้อความหานาย ไม่คิดเลยว่าข้อความนี้เกือบจะฆ่าฉัน คนพวกนั้นไม่ใช่คน พวกมันยังคิดจะเปลื้องผ้าฉัน” นึกถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่ หลิวเฉียวเฉียวตกใจหวาดผวาจนตัวสั่น

ถ้าหากไม่ใช่เพราะส้งเสียงอยู่ เกรงว่าเสื้อผ้าเธอคงถูกเปลื้องออกจนหมดแล้ว

ถ้าหากเมื่อกี้ถูกเปลื้องผ้าจนหมด หลิวเฉียวเฉียวไม่รู้จริง ๆ ว่าควรจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร

คิดถึงตรงนี้ หลิวเฉียวเฉียวเลยขอบคุณส้งเสียงมาก โชคดีที่มีเขาอยู่

หลี่ฝางไม่รู้จะขอบคุณหลิวเฉียวเฉียวอย่างไรแล้ว ที่จริงแล้วหลิวเฉียวเฉียวช่วยตน ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง คือหลี่หลงตีเธอ ทำให้เธอโกรธแค้นอยู่ในใจ

“เฮ้ หงุดหงิดจะตายอยู่แล้ว นายว่าหลี่หลงนั่น ยังจะมาวุ่นวายหาเรื่องฉันไหม” หลิวเฉียวเฉียวกระทืบเท้า แล้วถามอย่างกังวล

หลี่ฝางส่ายหน้า ยังไงเขาก็ยังไม่เข้าใจหลี่หลง

“ไม่ต้องกลัว ยังมีฉัน” หลี่ฝางมองหลิวเฉียวเฉียว ตบลงที่หน้าอกตัวเอง

“นาย?” หลิวเฉียวเฉียวมองค้อนใส่หลี่ฝาง： “เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ”

“อย่าลืมสิ พี่สาวฉันเป็นถึงลูกสาวของลูกพี่หลิน หลินชิงชิง” หลี่ฝางหัวเราะ พลางพูด： “ฉันยังมีพี่สาวฉันคุ้มครองอยู่”

“ใช่แล้ว หลี่ฝาง งั้นนายช่วยฉันเรื่องหนึ่งได้ไหม?” หลิวเฉียวเฉียวเอาตัวเข้ามาติดเขา

“เรื่องอะไร?”

“นายช่วยฉันวางแผน ให้พี่สาวนายรับฉันเป็นน้องสาวอะไรแบบนี้ อย่างนี้ฉันก็มีหน้าในโรงเรียนแล้ว หลี่หลงก็ไม่กล้าทำอะไรฉันตามใจแล้ว” หลิวเฉียวเฉียวใบหน้าเต็มไปด้วยความปรารถนามองหลี่ฝาง

หลี่ฝางเกรงใจที่จะปฏิเสธ จึงได้แต่พูด： “งั้นฉันช่วยเธอถามให้แล้วกัน”

……

ตอนเที่ยงของวันต่อมา จางเชี่ยนถึงกลับมาถึงที่โรงเรียน ในมือเธอถือไอโฟนXรุ่นใหม่ล่าสุด แกว่งไปมาตรงหน้าเซี่ยลู่กับหลิวเฉียวเฉียว： “โจวเจ๋ให้ฉันมา”

“เชี่ยนเชี่ยน ยินดีกับเธอด้วย ในที่สุดก็พาแฟนเป็นทายาทตระกูลร่ำรวยได้” เซี่ยลู่ส่งยิ้มให้จางเชี่ยน

หลิวเฉียวเฉียวรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย แต่ในใจเธอรู้ดีว่า ไอโฟนXนี้จางเชี่ยนใช้ร่างกายแลกมา

“เฉียวเฉียว คืนก่อนหลังจากที่เธอถูกหลี่ฝางพาไปด้วยแล้ว ส้งเสียงก็โกรธใหญ่เลย” เซี่ยลู่มองหลิวเฉียวเฉียวพลางพูด： “ส้งเสียงต้องหึงแน่ ๆ เธอหาเวลาว่างไปอธิบายกับเขาหน่อย”

“คืนก่อนฉันบอกเขาแล้ว ฉันกับหลี่ฝางไม่มีความสัมพันธ์อะไรทั้งนั้น แต่เขาไม่ได้สนใจฉัน” หลิวเฉียวเฉียวเบะปาก นึกโทษหลี่ฝางอีกในใจ

“ฉันว่านะเฉียวเฉียว คืนก่อนเธอโดนผีอำเหรอ ทำไมถึงแอบส่งข้อความให้หลี่ฝาง ถ้าไม่ใช่เพราะส้งเสียงคุ้มครองเธอ เธอจบเห่แน่”

“เปลือยกายต่อหน้าพวกสัตว์เพศผู้มากมายขนาดนั้น พวกมันต้องทำแบบนั้นกับเธอแน่” จางเชี่ยนมองเหยียดหลิวเฉียวเฉียวพร้อมพูด

“เธอยังจะพูดอีก คืนก่อนตอนฉันถูกทำร้าย เธอไม่ช่วยฉันเลย ยังเป็นเซี่ยลู่ที่ดีกว่า ที่คอยช่วยเหลือฉัน” หลิวเฉียวเฉียวก็มองเหยียดจางเชี่ยน รู้สึกว่าจางเชี่ยนปฏิบัติกับเธอไม่ดีพอที่จะเป็นพี่น้อง