บทที่381 สารภาพรักของฉินวี่เฟย

บทที่381 สารภาพรักของฉินวี่เฟย

เห็นหลี่ฝางโมโห สีหน้าลู่หลุ่ย ก็นิ่งเรียบไปก่อน แล้วจากนั้นก็ซีดขาว

ดูเหมือน ลู่หลุ่ยจะกลัวหลี่ฝางโมโหมาก

จากนั้นหลี่ฝางก็ก้มหน้าลง เอาจี้หยกเขียวมรกตแขวนที่คอของลู่หลุ่ย พูดขอโทษเบาๆ：“ขอโทษนะ”

“หยกเขียวมรกตนี้แขวนไว้ที่คอคุณเถอะ ดูดีมากๆ ไม่ต้องสนใจราคามากแค่ไหน มันแสดงถึงน้ำใจอย่างหนึ่ง ตอนนั้นพ่อผมให้คุณไป เพราะอยากให้คุณมาเป็นลูกสะใภ้ เหอะเหอะ ผมทำให้เขาผิดหวังแล้ว”หลี่ฝางหัวเราะอย่างขมขื่น น้ำตาเกือบไหลออกมา

แค่รู้สึกถึงอารมณ์ วินาทีที่เลิกกันนั้น ทุกคนไม่น้ำตาไหลไปด้วยกัน ก็ร้องไห้ไปด้วยกัน

“เงิน……ผมรับไว้แล้ว”

“ส่วนจี้หยก คุณก็รับไว้เถอะ”

ลู่หลุ่ยลังเลหน่อยๆ ริมฝีปากเธอขยับ：“เอ่อ……”

จี้หยกอันนี้มีค่าเกินไป สำหรับลู่หลุ่ยที่เรียบง่ายไม่ฟู่ฟ่าแล้ว ดูเหมือนจะไม่คู่ควร

ถ้าแค่ห้าสิบหยวน ลู่หลุ่ยจะชอบมาก

แต่จี้หยกนี้ ราคาตั้งห้าสิบล้าน

ลู่หลุ่ยเด็กที่เติบโตมาจากเขา จะไปกล้าใส่ห้าสิบล้านนี้ที่คอได้ไง？

“ยังยืนยันคำเดิม ถ้าคุณจะคืน ก็ไปคืนที่พ่อผม”หลี่ฝางพูด

“ตอนนี้คุณลุงอยู่ไหน？”

ประโยคนี้ของลู่หลุ่ย ทำให้ความโกรธที่หลี่ฝางเพิ่งระงับไว้ ก็พุ่งขึ้นมาทันที

“คุณ……ผมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน รอเมื่อไหร่คุณเจอเขา ก็คืนให้เขาตอนนั้นละกัน”หลี่ฝางยังคงระงับความโกรธตัวเองไว้ พูดอย่านิ่งๆ

ลู่หลุ่ยพยักหน้าเบาๆ แล้วจึงพูด：“โอเค”

“ฉันไปละ”ลู่หลุ่ยเงยมองหลี่ฝาง ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะจาก

หลี่ฝางไม่พูดอะไร

หลี่ฝางคิดไม่ถึงว่าลู่หลุ่ยจะลืมได้ง่ายแบบนี้ เขายังคิดไปเองว่า ลู่หลุ่ยยังคงเหมือนเดิม วิ่งเข้ามาขอร้องตัวเองอีกครั้งหนึ่ง แล้วอธิบาย อีกครั้ง……

ถ้าหากแบบนั้น หลี่ฝางก็จะขอคืนดี

แต่ หลี่ฝางคิดไม่ถึงเลย ลู่หลุ่ยจะปล่อยมันไป

“เดี๋ยว！”

ลู่หลุ่ยเดินไปไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นหลี่ฝางก็เรียกเธอไว้ จากนั้นก็วิ่งเข้าไป

“พวกเรา……เป็นเพื่อนกันอยู่ใช่ไหม？”หลี่ฝางลังเลหน่อยๆ แล้วถามไป

ลู่หลุ่ยยิ้มให้ รอยยิ้มร่าเริงอย่างมาก

“หลี่ฝาง คุณก้มหน้าลง”ลู่หลุ่ยมองหลี่ฝางแล้วยิ้ม

“ก้มหน้า？”หลี่ฝางไม่ค่อยเข้าใจว่าลู่หลุ่ยจะมาไม้ไหน

แต่ หลี่ฝางก็ก้มหน้าลงไปที่ลู่หลุ่ย

“หลับตาลง”ลู่หลุ่ยพูดต่อ

หลี่ฝางเดาออกว่าลู่หลุ่ยจะทำอะไร

พอหลี่ฝางหลับตาลง เขาก็รู้สึกเปียกชื้นและอบอุ่นที่มุมปาก ทันใดนั้น หลี่ฝางเอากระเป๋าสะพายทิ้งลงที่พื้น จากนั้นก็กอดลู่หลุ่ยไว้ แล้วจูบอย่างรุนแรง

เวลานี้เอง ในใจหลี่ฝาง เต็มไปด้วยความไม่อยากจาก

เขาไม่อยากเลิกแล้ว

ลู่หลุ่ยผละออกจากหลี่ฝาง สีหน้าอึดอัดหน่อยๆ：“นี่คือจูบแรกฉัน และก็ถือเป็นของขวัญวันเกิดชิ้นสุดท้ายที่จะให้คุณ”

“ผมไม่อยากเลิก”

หลี่ฝางหอบ รีบพูด：“ลู่หลุ่ย พวกเราคืนดีกันเถอะ”

ลู่หลุ่ยทำเหมือนไม่ได้ยิน พอหันหลังไป ก็วิ่งหนีไป

ลู่หลุ่ยร้องไห้ ตอนที่เธอหมุนตัวนั้น น้ำตาก็ไหลออกมาจากตา

พอลู่หลุ่ยวิ่งออกไปไกล หลี่ฝางก็รู้สึกถึงแรงทั้งตัว ถูกสูบออกไปทันที

ไม่นานนัก พวกสาวๆก็วิ่งมาตรงหน้าหลี่ฝาง

ที่นำหน้า ก็เป็นเหมิงเหมิง

เหมิงเหมิงคว้าคอเสื้อหลี่ฝาง ดึงขึ้นมา：“ตัวเองจูบกับคุณหนูใหญ่ฉิน ตอนดึกก็จูงมือกันเดิน หลี่ฝาง ทำไมคุณหน้าด้านไปต่อว่าลู่หลุ่ยได้？”

“ลู่หลุ่ยก็ไปเที่ยวกับผู้ชายสองวันเหรอ？แล้วพวกเขาทำอะไรกัน？ไม่ได้ทำอะไรกันเลยสักนิด ทำไมลู่หลุ่ยไปเดทกับคนที่ชื่อเฉียนเฟิงนั่น？ไม่ใช่เพื่อคุณเหรอ？เพื่อเอาเงินคืนคุณ ได้คบกับคุณไวๆ”

“แม่เอ๊ยฉันนี่ยอมจริงๆเลย คุณเป็นผู้ชายนะ ตัวเองทำเองด้วยซ้ำ แต่ยังกล้าไปต่อว่าลู่หลุ่ย หน้าด้านจริงๆเลย คุณช่างไร้ยางอายเหลือเกิน”