บทที่385 คุณมันก็แค่ขยะ

บทที่385 คุณมันก็แค่ขยะ

สีหน้าของหยูเถิงตะลึงงัน

เวลานี้ หยูเถิงสงสัยว่าตัวเองกำลังฝัน

เสียงดังแปะขึ้นมา หยูเถิงตบหน้าตัวเอง

หลังจากรู้สึกถึงความแสบร้อนที่ใบหน้า ในที่สุดหยูเถิงก็ตระหนักได้ว่า นี่ไม่ได้ฝัน แต่เป็นความจริง！

“ฉินวี่เฟย คุณช่วยพูด คำที่คุณเพิ่งพูดเมื่อกี๊อีกทีได้ไหม？ผมฟังผิดไปหรือเปล่า คุณบอกว่าคุณขอโทษหลี่ฝาง？”หยูเถิงมองฉินวี่เฟยอย่างตกใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

นี่ทำให้หยูเถิงตกใจยิ่งกว่าดาวอังคารพุ่งชนโลก

“ไม่นี่ ฉันมาเพื่อขอโทษหลี่ฝางจริงๆ”ฉินวี่เฟยพูดนิ่งๆ

หยูเถิงกลืนน้ำลาย ในปากพึมพำว่า：“บ้าไปแล้ว บ้าแล้ว ฉินวี่เฟยบ้าไปแล้ว”

จากนั้น หยูเถิงหันหน้ากลับ ที่หน้าเขาดูคับแค้นใจ

ในใจเขาเต็มไปด้วยความคิดว่า ฉินวี่เฟยมาหาเขา แต่ใครจะไปคิดว่า ที่แท้มาหาหลี่ฝาง

เขายังเสนอหน้าไปก่อนเองด้วย นี่ไม่ใช่ว่าเสนอหน้าไปขายขี้หน้าหรอกเหรอ？

ตอนที่หยูเถิงหันหน้าไป สีหน้าเขา บูดบึ้งทันที

ถึงแม้คนในห้องต่างอยากจะเยาะเย้ย แต่จากอำนาจของหยูเถิง และยังมีถังจิ้นที่เป็นตัวสนับสนุนให้เขาอีก ใครจะไปกล้า？

ใครหัวเราะเยาะหยูเถิง จะไม่ถูกสั่งให้โดนจัดการเหรอ？

มาตรงหน้าหลี่ฝาง หยูเถิงใช้นิ้วเคาะโต๊ะหลี่ฝาง：“ไอ้ขยะ เขามาหาคุณ”

“ผมไม่ใช่ขยะ”หลี่ฝางเงยหน้าขึ้น มองหยูเถิงนิ่งๆ：“คุณต่างหากขยะ”

“คุณ คุณกล้าด่าผมว่าขยะ？”หยูเถิงขมวดคิ้วอย่างเย็นชา

“ไม่ใช่เหรอไง คุณดูคุณสิ ใบหน้าดูอึดอัด ทำไม ยอมจำนนแล้ว？คิดว่าฉินวี่เฟยมาหาคุณ？เหอะเหอะ ทำไมคุณหน้าด้านขนาดนี้”หลี่ฝางยืนขึ้น เหน็บแนมไป

จากนั้น หลี่ฝางก็เดินไปที่ฉินวี่เฟย

เวลานี้ ถังจิ้นยืนขึ้นมาตรงหน้าหยูเถิง

“คุณชายหยู ให้ผมลงมือสั่งสอนเด็กนี่ไหม？”ถังจิ้นถามอย่างเย็นชา

สีหน้าหยูเถิงลังเลหน่อยๆ

พูดตรงๆแล้ว ตอนนี้สั่งสอนหลี่ฝาง ถือเป็นเวลาที่ดีที่สุด

ทำให้เขาขายหน้าต่อหน้าฉินวี่เฟย

แต่ หยูเถิงไม่เข้าใจความสัมพันธ์ของฉินวี่เฟยกับหลี่ฝาง กลัวว่าจะทำให้ฉินวี่เฟยตำหนิ

ยังไง อำนาจตระกูลฉิน ก็มากกว่าตระกูลหยูเยอะเลย

“ช่างเถอะ รอก่อน รอฉินวี่เฟยไปค่อยว่า”หยูเถิงส่ายหน้าพูด

“คุณชายหยู ทำไมล่ะ？ผมเห็นสภาพคุณเมื่อกี๊ ดูเหมือนจะชอบฉินวี่เฟย ทำไมไม่ทำอะไรเลยต่อหน้าฉินวี่เฟย ไปตบใส่หลี่ฝางแรงๆสักฉาด จากนั้นก็ให้เธอเข้าใจว่า หลี่ฝางเป็นขยะ คุณต่างหากที่เป็นคุณชาย”ถังจิ้นพูด

หยูเถิงหัวเราะเหอะเหอะ มองถังจิ้น：“คุณรู้จักตัวตนฉินวี่เฟยไหม？”

“คุณคิดว่าเธอเป็นดาวโรงเรียนธรรมดาๆเหรอ？ถ้าใช่ เธอก็ถูกคนหลอกไปนานแล้ว ผมบอกให้นะ เธอเป็นถึงคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลฉิน น้องสาวของฉินจื่อยี่ เคยไปอ่อยหลี่ฝาง ทำให้ฉินวี่เฟยไม่พอใจ พอคุณหนูใหญ่ฉินโมโห ผมก็ปกป้องคุณไม่ได้”หยูเถิงหัวเราะเหอะๆ ทำเสียงฮึดฮัด

ถังจิ้นหน้านื่งไป ตะลึงอยู่ตรงนั้นทันที

ถังจิ้นหันหน้าไป มองหลี่ฝาง ท่าทางเต็มไปด้วยความตะลึง

คุณหนูใหญ่ตระกูลฉิน มาหาหลี่ฝางเองกับที่？

หลี่ฝางเดินไปตรงหน้าฉินวี่เฟย สีหน้าไม่พอใจนัก：“คุณมาทำอะไรอีก คงไม่มาสารภาพรักอีกนะ”

ฉินวี่เฟยส่ายหน้า โค้งตัวให้หลี่ฝางในที่สาธารณะ

“ขอโทษ วันนี้ฉันไม่ควรไปสารภาพรักกับคุณ คุณเพิ่งอกหัก ในใจกำลังเป็นช่วงที่ลำบากที่สุด ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม อีคิวถึงได้ต่ำขนาด ทำไมถึงได้ไปทำเรื่องผิดๆที่ต่ำได้ขนาดนั้น ไปสารภาพรักกับคุณ……”

ฉินวี่เฟยใบหน้าอึดอัด：“ฉันควรจะหาโอกาส”

ที่จริงแล้ว สารภาพรักต้องการบรรยากาศ

ภายใต้หลายสถานการณ์ และหลายๆโอกาส ต่างไม่เหมาะที่จะสารภาพรัก

ฉินวี่เฟย ทำผิดไปขนาดนี้ โดยไม่คำนึงถึงโอกาสในการสารภาพ

ตอนวินาทีนั้นที่ฉินวี่เฟยโค้งตัวให้หลี่ฝาง ทั้งห้องเรียน ต่างก็ส่งเสียงดังกันขึ้นมา

ในห้องเรียน เงียบไปครู่หนึ่งก่อน เงียบขนาดที่ว่าเข็มหล่นที่พื้น ก็ยังได้ยินเสียง

จากนั้น ก็เต็มไปด้วยความช็อกและถกเถียงกันไปทั้งห้อง

“พระเจ้า ตาผมพร่ามัวหรือเปล่าเนี่ย？ดาวโรงเรียนอย่างคุณหนูฉิน มาขอโทษหลี่ฝาง ต่อหน้าคนตั้งมากมายด้วยเนี่ยนะ”

พวกคนที่นั่งอยู่หน้าห้อง ก็มีสายตาซับซ้อนยิ่งขึ้น