บทที่394 เดทของลู่หลุ่ย

บทที่394 เดทของลู่หลุ่ย

ถ้ามีทางอื่น หยูเถิงไม่สนใจแจ้งความหรอก

แจ้งความ？ขายขี้หน้า！

เห็นหยูเถิงแจ้งความ สีหน้าซินปา ก็ตื่นตระหนกหน่อยๆ หลี่ฝางกลับพูดอย่างไม่แคร์：“พี่ซินปา คุณกลัวอะไร กฎหมายไม่ได้ถือโทษนี่ พวกคุณทุกคนแค่ทำร้ายนิดๆหน่อยๆ แค่ตู้เฟยไม่แย่ถึงชีวิต พวกคุณก็ไม่เป็นไร อย่างมากก็ติดคุกไม่กี่วัน”

“วางใจเถอะ ฉันจะประกันตัวพวกคุณ”หลี่ฝางตบไหล่ของซินปา พูดไป

ซินปาพยักหน้า กลับตอบอืมไป

ก็ใช่ คนตั้งมากมายทำร้ายตู้เฟย ตำรวจจะจับทุกๆคนหมดเลยหรือไง？

“นี่นี่นี่ อย่าทุบตี ……”เวลานี้ ยามของโรงเรียนก็เข้ามา

ด้านหลังของยาม ก็มีพวกหัวหน้าของโรงเรียน

ที่นำหน้ามา ก็คือครูใหญ่

“เสี่ยวเถิง นี่เกิดอะไรขึ้น？”มองหยูเถิง ครูใหญ่กู่เยว่เดินเข้ามา

กู่เยว่มองตู้เฟยที่พื้น รีบห้ามทันที：“ยังจะทุบตีอีกเหรอ ทุบตีต่อไปก็ตายแน่！พวกคุณเป็นใครกัน ทำร้ายนักเรียนสุ่ยมู่ของเรา ผมว่าพวกคุณช่างกล้าจริงๆ”

กู่เยว่นี้ นอกจากเป็นครูใหญ่ของสุ่ยมู่ ก็ยังเป็นคนใหญ่โตของเมืองเอก

ซินปาพูดอย่างกังวล：“น้องชาย ผมไปก่อนนะ เรื่องวันนี้ ก็เท่านี้พอ คุณดูเด็กเปรตนี่ ทำร้ายจนพอประมาณแล้ว ถ้าทำต่อไป น่าจะวุ่นวายถึงชีวิตแน่”

หลี่ฝางพยักหน้า โบกมือให้ซินปา ให้เขาไป

“ทำร้ายคนแล้วคิดจะไป กลับมานี่？”กู่เยว่ชี้ไปที่ซินปาแล้วพูด

ซินปาหัวเราะเหอะเหอะ：“ขอร้องล่ะ ตาคุณข้างไหนเห็นว่าผมทำร้ายคนล่ะ？ผมแนะนำทางที่ดีคุณอย่ายุ่งดีกว่า ผมรู้ว่าบ้านคุณอยู่ไหน ระวังตอนดึกผมปีนกำแพงบ้านคุณล่ะ”

จะพูดยังไงซินปาก็เป็นนักเลง นักเลงคนหนึ่ง จะไปกลัวนักวิชาการได้ไง？

กู่เยว่โกรธแทบกระอักเลือด มองหยูเถิง หยูเถิงพูดด้วยใบหน้าหดหู่：“ช่างเถอะ ให้เขาไปเถอะ”

“ครูใหญ่ เขาต่างหากที่เป็นคนชักนำอยู่เบื้องหลัง กรุณาไล่เขาออกเถอะ”หยูเถิงมองหลี่ฝาง มุมปากมีรอยยิ้มชั่วร้าย

“คุณสาขาไหนปีไหนเนี่ย ชื่ออะไร？ร่วมมือกับคนนอก มาทำร้ายนักเรียนในโรงเรียน ไล่คุณออกได้เลยนะ”กู่เยว่พูดด้วยใบหน้าดุดัน

หลี่ฝางนิ่งสุดๆ ตอนนั้นพ่อตัวเองใช้เวลาแค่หนึ่งวัน ก็เอาตัวเองเข้าสุ่ยมู่ได้

ถ้าบอกตัวเองไม่มีเส้น จะเป็นไปได้ไหม？

หลี่ฝางพูดอย่างไม่แคร์：“สาขาเศรษฐศาสตร์ นักเรียนใหม่ปีหนึ่ง ผมชื่อหลี่ฝาง ครูใหญ่ จำผมไม่ได้แล้วเหรอ？”

“หลี่ฝาง……”

ได้ยินชื่อนี้ สีหน้ากู่เยว่ ก็เปลี่ยนทันที

“เสี่ยวเถิง เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยพูดเถอะ ผมยังมีธุระ ไปก่อนล่ะ”กู่เยว่พูดจบอย่างลวกๆ ก็รีบหันเดินออกไป

การบาดหมางกันระหว่างคุณชายทั้งสอง กู่เยว่ไม่อยากยุ่งด้วย

“นี่มันอะไรกัน？กู่เยว่ไอ้จิ้งจอกชรา！”

หยูเถิงยังไม่เข้าใจ ได้ยินแค่ตู้เฟยที่อยู่บนพื้น ร้องขอชีวิตเบาๆ

หยูเถิงรีบเรียกแท็กซี่ เอาตู้เฟยขึ้นบนรถ ส่งไปที่โรงพยาบาล

แต่ก่อนไป หยูเถิงชี้จมูกหลี่ฝางแล้วพูด：“ถ้าคุณกล้า คืนนี้ผมรอคุณที่โรงแรมว่างโก๋”

“โอเค ไม่เจอไม่กลับ”หลี่ฝางหัวเราะบางๆ

โรงแรมว่างโก๋ เจ้าของคือหวงว่างโก๋ เป็นเพื่อนเก่าของหลี่ฝาง

ในถิ่นของเพื่อนตัวเอง ต้องเสียเปรียบหรือไงกัน？

มากไปกว่านั้น ยังมีส้าวส้วยตามไปด้วย

ไม่นานนัก ลู่เชาก็โทรมา：“เจ้านาย หยูเถิงนัดผม โรงแรมว่างโก๋ ห้อง666 คุณว่างไหม？ถ้าว่าง พวกเราไปด้วยกัน”

“ผมจะไปโรงแรมว่างโก๋เลย”

“คุณถึงแล้วโทรหาผม”หลี่ฝางพูดกับลู่เชาจบ ก็วางสาย

แต่ตอนนี้เอง ลู่เชาก็พูดอีก：“ใช่สิ เจ้านาย ยังมีอีกเรื่อง วันนี้จางเลี่ยงเลี่ยงเลี้ยงพวกพี่สะใภ้กินข้าว ที่เคเอฟซีร้านนั้นแถวๆโรงเรียน”

“รู้แล้ว”ในใจหลี่ฝางสั่นทันที แต่น้ำเสียงนิ่งมาก

“ต่อไปอย่าเรียกพี่สะใภ้ เรียกชื่อเธอ ลู่หลุ่ยเถอะ”หลี่ฝางเตรียมจะวางสาย ก็คิด แล้วพูดเสริม

“ครับ เจ้านาย”ลู่เชาพยักหน้า