บทที่433 ผมไม่อยากให้พ่อผมเสียหน้า

บทที่433 ผมไม่อยากให้พ่อผมเสียหน้า

สีหน้ามู่หรงฉางเฟิงเปลี่ยนไป เบนซ์G-Classคันนี้ ขวางทางหลบหนีของเขาอย่างแน่นหนา

บนเบนซ์G-Classสีแดง ส้าวส้วยกับหลี่ฝางนั่งอยู่ในรถ

สิบนาทีก่อนหน้านี้ หลี่ฝางกับส้าวส้วยอยู่ที่หน้าโรงพยาบาล

ลุงเฉียนเดาว่า ถ้าฉินวี่เฟยขึ้นตำแหน่ง คนของตระกูลฉินต้องเริ่มปฏิบัติการแน่

ดังนั้นจึงทราบว่าตระกูลฉินวิ่งไปมาที่โรงพยาบาล ลุงเฉียนก็เอาสัญญาส่งให้หลี่ฝาง ให้หลี่ฝาตัดสินใจ

ถึงแม้ตระกูลฉินกับตระกูลหลี่จะมีความแค้นกัน แค่ความแค้นนี้ ยังไงก็เกิดมาจากฉินเฟิงที่เป็นคนสร้างขึ้นมา

ฉินเฟิงตายแล้ว หลี่ต๋าคางกับลุงเฉียน ก็ไม่อยากไล่ตามต่อไป

แน่นอนว่า หลี่ต๋าคางก็ยังไม่อยากให้ลูกชายตัวเองลำบากใจ

เขารู้ความสัมพันธ์ของลูกชายตัวเองกับฉินวี่เฟย ถ้าฆ่าหมดจริงๆ หลี่ฝางจะต้องเสียใจแน่ ที่ต้องสูญเสียฉินวี่เฟยไปโดยสมบูรณ์

ลุงเฉียนเอาสัญญาให้หลี่ฝาง ก็เท่ากับว่าให้โอกาสหลี่ฝางชดเชยความรู้สึก

หลี่ฝางถือสัญญา พร้อมถันอีหมิง แล้วก็ส้าวส้วย มาที่โรงพยาบาล

ตอนที่มองเห็นฉินเสี่ยวหู่ค่อยๆชิดเข้ามา หลี่ฝางก็ขมวดคิ้ว ใบหน้ามีความโมโห

ส้าวส้วยพูดเบาๆอยู่ข้างๆ“เจ้านาย ผู้ชายคนนี้ หยิ่งผยองได้อีกไม่นานหรอก”

พูดคำนี้จบ ส้าวส้วยก็เอาโทรศัพท์ออกมา โทรหาหูเฟยก่อน จากนั้นก็เอาโทรศัพท์ตัวเองยื่นให้ถันอีหมิง พูดว่า“จัดการฉินเสี่ยวหู่ให้สิ้นซากเลย”

ถันอีหมิงพยักหน้า ทราบทุกอย่างเป็นอย่างดี

ฉินเสี่ยวหู่นี้ เป็นสิ่งที่อยู่ในเงื้อมมือของหลี่ต๋าคางโดยไม่ต้องลงแรงอะไรมากมายตั้งนานแล้ว

หน่วยมืดเก็บหลักฐานกระทำความผิดของฉินเสี่ยวหู่ไว้นานแล้ว และหลักฐานกระทำความผิดพวกนี้ ก็สามารถทำให้ฉินเสี่ยวหู่พูดยิงได้โดยสิ้นเชิง

ดังนั้น แค่ฉินเสี่ยวหู่เปิดเผยความลับที่จะต่อต้านตัวเอง ทางด้านตระกูลหลี่ ก็จะปล่อยตัวฆาตกร ให้เขาตกอยู่ในทางตัน

เดิมที ส้าวส้วยคิดจะขวางฉินเสี่ยวหู่ไว้จากประตูหลัง แต่คิดไม่ถึงว่า จะมีคนช่วยฉินเสี่ยวหู่หนี

มุมปากส้าวส้วยยิ้ม คิดไม่ถึงว่าเบื้องหลังของฉินเสี่ยวหู่ จะมีคนชักนำอีก

……

มุมปากมู่หรงฉางเฟิงยิ้มนิดๆ มองเบนซ์G-Class ก็ยิ้ม

“คุณนั่งอยู่ในรถสักพักนะ”

มู่หรงฉางเฟิงหยิบปืนกระบอกหนึ่งออกมาจากรถ แอบยื่นให้ฉินเสี่ยวหู่“ถือไว้ดีๆ แล้วก็มองปฏิกิริยาของผมไว้นะ ถ้าผมหันหน้าไปมองคุณ คุณก็เหนี่ยวไก ฆ่าพวกเขาให้ตาย เข้าใจไหม？”

ได้ยินคำนี้ สีหน้าของฉินเสี่ยวหู่ ก็ซีดขาวทันที

ล้อเล่นอะไรกัน！

นี่มันหน้าสถานีตำรวจชัดๆ！

ยิงปืนฆ่าคน ที่หน้าสถานีตำรวจ นี่ไม่ได้หาเรื่องตายเหรอ？

ฉินเสี่ยวหู่กลืนน้ำลาย พูดอย่างกลัวๆ“คุณชายมู่หรง ด้านหลังคือสถานีตำรวจนะ……คุณจะให้ผมฆ่าคนที่หน้าสถานีตำรวจ？”

“กลัวอะไร？คุณโดนหมายเรียกจับอยู่แล้ว อีกอย่างถูกจับไปก็จะไปโดนยิงเป้า ชีวิตของคุณตอนนี้ ถูกเก็บขึ้นมาแล้ว”

มู่หรงฉางเฟิงกลอกตาใส่ฉินเสี่ยวหู่“ทำตามที่ผมบอก ผมรับประกันว่าคุณจะไม่เป็นไร”

ฉินเสี่ยวหู่เบะปาก ในใจก็ยังไม่สบายใจ

ตอนนี้ฉินเสี่ยวหู่หดหู่มากๆ เดิมที ชีวิตของเขาเท่สุดๆ ……

มีผู้หญิงให้เที่ยว มียาให้ดูด แล้วยังมีเงินที่ใช้ไม่หมด แทบจะอยากทำอะไรก็ทำ……

แค่ใครจะไปรู้ จากการมาของมู่หรงฉางเฟิง วันเวลาที่เท่และมีความสุข ก็ถูกทำลายทันที

ในใจของฉินเสี่ยวหู่ตอนนี้ แอบด่ามู่หรงฉางเฟิงว่าตัวซวย จากนั้นมุมปากก็พูดอย่างโกรธๆ“โอเค งั้นผมก็จะทุ่มสุดตัว”

“คุณชายมู่หรง คุณอย่าหลอกผมเด็ดขาด”

ฉินเสี่ยวหู่กัดฟัน พูดด้วยใบหน้าเด็ดเดี่ยว

ลูกคนรวยของตระกูลฉิน ถูกบีบบังคับจนไร้หนทางเช่นนี้

ถ้าบอกว่าไม่น้อยใจ งั้นคงโกหกแล้ว

ดังนั้นฉินเสี่ยวหู่ในตอนนี้ ตัดสินใจเดินหน้า ทำการฆาตกรรม

เขาถือปืน มองเบนซ์ส้าวส้วยลงจากG-Classด้วยสายตาเย็นชา

หลี่ฝางก็ลงออกไปจากรถ อย่างช้าๆ

“เจ้านาย ทำไมคุณลงไปด้วยล่ะ？ไม่ใช่ให้คุณรอผมที่รถเหรอ？”ส้าวส้วยขมวดคิ้วเล็กน้อย

หลี่ฝางหัวเราะเหอะเหอะ ใช้คางชี้ไปที่สถานีตำรวจ พูดอย่างไม่แคร์“กลัวอะไร ที่นี่คือสถานีตำรวจ จะมีคนกล้าทำร้ายผม ที่หน้าสถานีตำรวจเหรอ？”