ตอนที่ 438
บทที่438 เรื่องราวเมื่อสามปี
October 21, 2026
บทที่438 เรื่องราวเมื่อสามปี
หลี่ฝางตะลึง
“ฟังที่คุณพูดแล้ว แม้แต่พ่อผมก็ยังกลัวคนพวกนี้？”หลี่ฝางพูดด้วยสีหน้าซีเรียส
“ก็ไม่ใช่ ลูกพี่ไม่กลัวพวกเขา”
ใบหน้าส้าวส้วยมีรอยยิ้มที่มั่นใจ“ก็แค่น้ำที่เมืองเอก ลึกพอแล้ว สี่ตระกูลใหญ่ จนตอนนี้ยังไม่ถูกขุดออกมา ถ้าเอาคนพวกนั้นเข้ามามีส่วนร่วมด้วย ก็จะยิ่งยุ่งยาก”
“แต่ลูกพี่รับปากแล้วหลิงหลง วันหนึ่ง จะไปแก้แค้นให้หลิงหลง ……ก็แค่ โอกาสยังไม่มาถึง”
ได้ยินคำนี้ หลี่ฝางก็ถือว่าโล่งอก
“ลูกผู้ชายสิบปีล้างแค้น ก็ยังไม่สายนี่”หลี่ฝางหัวเราะ พูดเสริมไป
ส้าวส้วยส่ายหน้า“สิบปีนานไป ใครก็รอไม่ไหว……ที่จริงสามปีก็ว่านานแล้ว ไม่มีใครรู้ว่าสามปีนี้พวกเราผ่านอะไรมาบ้าง”
“ผ่านอะไรมาล่ะ？”หลี่ฝางถามอย่างแปลกใจ
มองใบหน้าที่ไร้อารมณ์ของส้าวส้วย หลี่ฝางก็คิดว่าตัวเองช่างไม่เหมาะสม
“คุณไม่อยากพูดก็ช่างเถอะ ผมไม่ควรจะถาม”หลี่ฝางยิ้มอย่างดูถูกตัวเอง
“บอกคุณไปก็ไม่มีอะไร ยังไงมันก็ผ่านไปแล้ว”
“อิทธิพลของสี่ตระกูลใหญ่ ไม่ใช่แค่กระจายไปที่เมืองเอก แต่ยังไปทั่วประเทศ พวกเขาติดต่อสัมพันธ์ กับผู้มีอิทธิพลคนอื่นๆมากมาย”
“รวมถึงที่เมืองหลวง ก็มีคนของพวกเขา”
“เมื่อก่อน ท่านจวนกับลูกพี่ไม่รู้ว่ามีสี่ตระกูลใหญ่อยู่ และก็ยิ่งไม่รู้ว่าเบื้องหลังของพวกนักธุรกิจในเมืองเอกมีสี่ตระกูลใหญ่ที่เป็นผีดูดเลือดนี้ซ่อนไว้อยู่ ท่านจวนกับลูกพี่ร่วมมือกัน ทั้งสองเข้าไปเคลื่อนทัพที่เมืองเอก แต่ในช่วงเวลาสั้นๆก็ผุดขึ้นอย่างฉับพลัน ไปแย่งธุรกิจที่เป็นของสี่ตระกูลใหญ่ไปไม่น้อย”
“เวลานี้ สี่ตระกูลใหญ่ส่งคนไปหาถึงที่ อยากจะจัดการท่านจวนกับลูกพี่ แต่ไม่ว่าจะเป็นท่านจวนหรือว่าลูกพี่ ต่างก็เป็นคนที่โอหังสุดๆ จะไปยอมให้คนอื่นจัดการได้ไง？”
“สี่ตระกูลใหญ่เสนอทรัพยากรให้พวกเขา ท่านจวนกับลูกพี่ไม่ได้รับไว้ แน่นอนว่า ก็ไม่ยอมจ่ายเงินพวกเขาด้วยเช่นกัน”
“และในช่วงเวลาจากนั้น สี่ตระกูลใหญ่ก็เริ่มแอบลอบกัดท่านจวนกับลูกพี่ ในช่วงที่สู้นี้ก็มีทั้งแพ้และชนะ”
“ในตอนนี้เอง นักธุรกิจไม่น้อยมาหาท่านจวน หลบภัยกับท่านจวน มาหาการคุ้มกันจากท่านจวนและลูกพี่ พวกเขาไม่อยากจ่ายเงินให้สี่ตระกูลใหญ่”
“ท่านจวนกับลูกพี่รับปากคำขอร้องของคนพวกนี้ ความเกลียดชัง ก็เริ่มขยายกว้างจากตอนนี้”
“จากนั้น ประลองฝีมือกันอยู่เกือบหนึ่งปี ในหนึ่งปีนี้ สี่ตระกูลใหญ่ไม่หยุดแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งที่สง่างามของตัวเอง พวกเขาแข็งแกร่งมากจริง สำหรับพวกเราที่ตอนนั้นเป็นศัตรูแล้ว ก็ยังไม่เพียงพอที่จะเอาชนะพวกเขาได้”
“กระทั่งว่า แม้แต่ว่าสี่ตระกูลใหญ่พักอยู่ที่ไหน ซ่องโจรอยู่ที่ไหน พวกเราก็ไม่รู้เลย”
“สุดท้ายไม่ต้องพูดมากคุณก็รู้ ท่านจวนจึงต้องลาตำแหน่งไปเช่นนี้ ส่วนลูกพี่ ก็พาพวกเราหนีไป”
“ผมพวกลักลอบไปที่ชายแดนชั่วข้ามคืน ที่ชายแดน ลำบากมากๆ ตอนที่หิวก็ไม่มีข้าวกิน ตอนที่กระหายก็ไม่มีน้ำดื่ม ไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ดีไปกว่าคุณเท่าไหร่นัก อย่างเดียวที่โชคดีกว่าคุณ ก็คือพวกเราเคียงข้างไปด้วยกัน”
“ผู้ชายยังดี แต่หลิงหลง ถูกจับไปสองครั้ง ครั้งแรกถูกพวกเราช่วยกลับมา ครั้งที่สอง เธอหนีกลับมาเองได้”
“ต่อมา พวกเราก็เจอคนๆหนึ่ง เขาก็คือปู่คุณ”
ส้าวส้วยพูดไป ก็หยุด
ตาของหลี่ฝางเป็นประกาย“ปู่ผม？ปู่ผมยังมีชีวิตอยู่เหรอ ไม่มีทางอ่ะ？ก่อนหน้านี้ผมไปที่ชนบทแล้วก็ถามมาแล้ว ปู่ผมตายไปนานแล้ว ผู้ใหญ่บ้านยังเห็นร่างปู่ผมถูกเผาไปกับตา หรือว่านี่ไม่จริง？”
“ไม่ใช่แท้ๆ แต่ยอมรับเป็น”
“เขามีชื่อต่างชาติ ยาวมากๆ รอวันหนึ่งจัดการสี่ตระกูลใหญ่ หรือว่าลูกพี่พาคุณไปดูไบ ถึงตอนนั้น คุณก็จะรู้ว่าเขาคือใคร เขามีชื่อเสียงมาก มีชื่อเสียงยิ่งกว่าประธานาธิบดี”
“หลี่เจียเฉิน คือชื่อที่พวกเราตั้งให้เขา เขาก็ชอบชื่อนี้มาก เขาชื่นชมพวกเรามาก พาพวกเราไปจากชายแดน แล้วก็พาพวกเราไปประเทศเขา ที่ดูไบ”
“หลี่เจียเฉินมีบ่อน้ำมัน มูลค่ากว่าหมื่นล้าน อยู่ที่ดูไบก็ไม่เท่าไหร่นักหรอก แต่ภายใต้ความช่วยเหลือของพวกเรา ตอนนี้เขากลายเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของดูไบแล้ว ที่จริงไม่ใช่แค่ดูไบ ถึงแม้ทั้งโลก อย่างน้อยความรวยของเขาก็อยู่สามอันดับต้นๆ”
“สามอันดับต้นของโลก？”
หลี่ฝางสูดลมหายใจ สามอันดับต้นของโลกหมายความว่าไง ความมั่งคั่งนี้ต้องทำลายไปถึงหนึ่งล้านล้านแน่？
“ที่จริงเมื่อหนึ่งปีก่อน พวกเราก็ความสามารถที่จะกลับมาจัดการสี่ตระกูลใหญ่แล้ว แต่ว่า หลี่เจียเฉินมีศัตรูไม่น้อย ลูกพี่ตัดสินใจช่วยหลี่เจียเฉินจัดการศัตรูทั้งหมดของเขา จากนั้นก็กลับมาอีก”
ส้าวส้วยพูดจบก็หัวเราะ“เจ้านาย นี่ก็คือเรื่องราวของพวกเรา”
“เรื่องราวของพวกคุณ ฟังดูแล้วสั้น ไม่ซับซ้อน แต่ผมรู้ ถ้าประสบผ่านมาจริงๆ จะต้องฝ่าอันตรายมาจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดแน่”
“ผมรู้ว่าที่ชายแดนวุ่นวายมาก ใช้ชีวิตไม่ง่ายเลย！”