ตอนที่ 496
บทที่496 พาลู่หลุ่ยไปโรงแรม
October 21, 2026
บทที่496 พาลู่หลุ่ยไปโรงแรม
คุณไม่มีเมตตา ผมก็จะไร้ศีลธรรมบ้าง
จูเก่อชิงต้องการสื่อถึงคือสิ่งนี้
จูเก่อเจิ้งชักสีหน้า พูดไม่ออก
ปู่หลานคู่นี้ ไม่มีความรักระหว่างครอบครัวกันเลย
ที่เก้าอี้โยกของจูเก่อเจิ้ง ที่แท้ก็มีเครื่องกลไกชิ้นหนึ่ง แค่กดไป เก้าอี้โยกนี้ก็จะตกลงไป พร้อมกับตัวเขาเอง
เดิมทีที่นี่คือทางลับแห่งหนึ่ง
แต่ จูเก่อเจิ้งกดไปหลายครั้ง กลับไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ
“ปู่ครับ อย่าทำให้เปล่าประโยชน์เลย”
จูเก่อชิงหรี่ตาลงแล้วหัวเราะ：“ปู่คิดว่าปู่ยังมีโอกาสหนีอยู่เหรอ？”
“คุณทำลายอุปกรณ์หลบหนีของผมเหรอ？”จูเก่อเจิ้งชักสีหน้า มองหลานชายตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ
“ใช่ ที่จริงผมต้องการยึดตำแหน่งมานานแล้ว ปู่ ปู่แก่แล้ว ควรจะเอาตำแหน่งให้ผมตั้งนานแล้ว”
จูเก่อชิงหัวเราะ แล้วพูด：“แผนการเดิมของผม รอว่าเมื่อไหร่สามารถใช้กำลังตัวเอง ออกจากถ้ำทั้งสามนั้นได้ ก็จะฆ่าปู่”
“แต่ใครจะไปรู้ว่า ผมกลับออกไปไม่ได้มาเสมอ”
จูเก่อชิงพูดไป ก็ทำเสียงฮึดฮัด：“ข้างในถ้ำทั้งสามนั้น ซ่อนสมบัติอันมีค่าไว้ใช่ไหม？”
“ในเมื่อซุนจิ้นเข้าออกถ้ำทั้งสามนั้นได้ตามสบาย งั้นปู่อยู่ไป ก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว”จูเก่อชิงพูด
หลี่ฝางในตอนนี้ก็พูด：“ส้าวส้วย จัดการตาแก่นี่ทิ้งซะ”
“ครับ”
ส้าวส้วยลงมือ แล้วเอาลูกเหล็กอันหนึ่งกำจัดจูเก่อเจิ้งทิ้ง
“นอกจากแม่น้ำใต้ดินนั้นแล้ว ยังมีทางออกอื่นอีกไหม？”ซุนจิ้นถาม
“แน่นอนว่ามี ถึงแม้แม่น้ำใต้ดินนั่นจะออกไปได้ แต่กระแสน้ำก็เร็วมาก อย่างปู่ผมนั้น ก็อายุมากแล้ว จะสามารถทนสิ่งเหล่านี้ได้เหรอ？”
จูเก่อชิงพูด：“เห็นชั้นหนังสือนั่นไหม？ย้ายตู้หนังสือออก ก็จะเป็นทางออกไปทางหนึ่ง”
ทำตามที่จูเก่อชิงพูด หลังจากเปิดตู้หนังสือนั่น ก็มีทางออกทางหนึ่งจริงๆ
“ทุกคนฟังดีแล้วนะ อย่าเดินกลับเด็ดขาดล่ะ”
“ทางนี้ เดินหน้าได้อย่างเดียว ห้ามถอยเด็ดขาด ไม่งั้น จะเกิดเรื่องได้”
จูเก่อชิงพูด：“ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นนั้น ผมก็ไม่รู้”
หลี่ฝางและคนอื่นพยักหน้า ทำตามที่จูเก่อชิงพูด ทุกคนเอาแต่เดินหน้าไป ไม่กล้าถอยหลัง
“ภาพจิตรกรรมบนฝาผนังนี้ ล้วนแต่เป็นของโบราณทั้งหมด”
ซุนจิ้นเม้มปากพูด：“น่าจะมีประวัติศาสตร์มาหลายร้อยปีแล้วสินะ”
“ทางที่ดีอย่าแตะต้องมั่วๆ ตระกูลจูเก่อของพวกเราอยู่มาหลายร้อยปีแล้ว แต่ไม่มีใครกล้าแตะต้องจิตรกรรมบนฝาผนังนี้”
“สาเหตุที่คนของตระกูลจูเก่อ ยังอาศัยอยู่ในสุสานโบราณนี่มาตลอด ก็เพราะว่าในสุสานโบราณมีของมากมาย ยังไม่ศึกษาอย่างดีนัก”จูเก่อชิงพูดเตือน
ไม่นานนัก ทุกคนก็ออกมาได้
หลี่ฝางมองเห็นรถของตัวเองก่อนเลย และที่หน้ารถ ยืนอยู่สองคน คนหนึ่งคือหลี่ต๋าคาง ส่วนอีกคน ก็คือลู่หลุ่ย
“พวกคุณไม่ตายเหรอ？”
เห็นลู่หลุ่ยกับหลี่ต๋าคางปลอดภัย สีหน้าของจูเก่อชิงก็เปลี่ยนไป
จูเก่อชิงคิดไม่ถึงว่า หลี่ต๋าคางกับลู่หลุ่ย จะมีชีวิตรอดมาจากธนูที่กระหน่ำมานั้นได้
“ถ้าพวกคุณไม่ออกมาอีก ผมเตรียมจะบุกเข้าไปแล้ว”หลี่ต๋าคางพูดเบาๆ
หลี่ต๋าคางพูดจบ ก็เดินไปทางหลี่ฝาง
“จูเก่อเจิ้ง ตายหรือยัง？”หลี่ต๋าคางมองส้าวส้วย แล้วถาม
ส้าวส้วยพยักหน้า：“ผมฆ่าเขาตายแล้ว”
“งั้นสมบัติอันมีค่าของตระกูลจูเก่อ ถามหรือยัง？”หลี่ต๋าคางถามต่อ
สีหน้าของจูเก่อชิงอึ้งเล็กน้อย มองหลอซ่าแล้วถาม：“คุณรู้เรื่องสมบัติอันมีค่าของตระกูลจูเก่อได้ยังไง？”
“ข้างกายปู่คุณมีคนขับรถคนหนึ่ง ชื่อเสี่ยวหลินจื่อ”
หลี่ต๋าคางหัวเราะ พูดว่า：“เขาคือคนของผม”
“อะไรนะ？เสี่ยวหลินจื่อคือคนของคุณ？”จูเก่อชิงกัดฟัน คิดไม่ถึงว่าข้างกายของปู่ตัวเอง จะมีสายลับได้
“พวกคุณปกปิดได้ลึกซึ้งมาก”จูเก่อชิงพูดอย่างเซ็งๆ
ส้าวส้วยพยักหน้า พูดว่า：“ถามแล้ว สมบัติอันมีค่าซ่อนอยู่ข้างในอีกสามถ้ำ ส่วนซุนจิ้นนั้นก็รู้วิธีการเข้าไปในถ้ำแล้ว”
“รอฟ้าสว่าง พวกเราก็เริ่มไปเอาสมบัติอันมีค่า”ส้าวส้วยพูด
“ย่าลืมล่ะ พวกคุณรับปากผมแล้ว หลังจากเอาสมบัติอันมีค่าออกมาได้ จะแบ่งหนึ่งในสามให้ผม”จูเก่อชิงพูด
“ถ้าพวกคุณหลอกผม……”
จูเก่อชิงยังไม่ทันพูดจบ หลี่ต๋าคางก็บีบคอของเขา ดึงเขาขึ้นมา：“หลอกคุณแล้วจะทำไม？”
“คำสัญญานี้ มีผลต่อคนที่มีชีวิตอยู่เท่านั้นแหละ”