ตอนที่ 500
บทที่500 ซือถูเฟยหาเรื่อง
October 21, 2026
บทที่500 ซือถูเฟยหาเรื่อง
ชายสวมแว่นกันแดดไม่ได้ล้อเล่น เขามีความสามารถนี้ และก็มีความกล้า
เขามีน้องสาวแค่คนเดียว ก็คือโก่เอ๋อ
กล้าทำให้โก่เอ๋อเสียใจ ชายสวมแว่นกันแดดนี้ ก็จะไม่ปล่อยเขา
โก่เอ๋อเบะปาก พูดว่า：“ฉันได้ยินเองกับหู ถือว่าจริงไหม？และผู้หญิงคนนั้น ฉันก็เห็นแล้วด้วย ไม่สวยเท่าฉัน ไม่น่ารักเท่าฉัน ไม่สาวเท่าฉัน และก็ไม่ได้หน้าอก ……ใหญ่กว่าฉัน”
พูดถึงตรงนี้ โก่เอ๋อก็ทำเสียงฮึดฮัด แล้วจึงพูดต่อ：“ไม่รู้ว่าซือถูเฟยตาบอดหรือไง ถึงได้หาผู้หญิงแบบนี้มาเป็นภรรยา！”
ตอนที่ได้ยินคำนี้ สีหน้าของส้าวส้วย ก็หม่นลงอย่างชัดเจน
หลี่ฝางรีบดึงแขนของส้าวส้วย แล้วพูด：“อย่าใจร้อน”
“เมื่อกี๊คุณบอกแล้วนี่ คนพวกนี้พวกเราแตะต้องไม่ได้”หลี่ฝางพูดโน้มน้าวไป
ส้าวส้วยหรี่ตาลง สายตาก็เปลี่ยนเป็นดูถูกขึ้นมา：“ก็แค่ไม่อยากสร้างความเดือดร้อนก็เท่านั้น”
“ไม่งั้น พวกทายาทพวกนี้ ในสายตาผมแล้วก็เทียบไม่ได้แม้แต่มด”
หลี่ฝางตกใจท่าทางของส้าวส้วย ดูเหมือนชิงฮัวในสายตาของส้าวส้วยนั้น มีตำแหน่งที่ไม่ธรรมดาจริงๆ
ถึงแม้ชิงฮัวมีความรักของตัวเอง แล้วยังมีลูกกับซือถูเฟยอีก ส้าวส้วยก็ยังไม่อนุญาตให้ใครมาว่าเธอไม่ดีได้
ถึงแม้คนๆนี้จะมีหัวนอนปลายเท้าที่ดี ก็ไม่ได้
แน่นอนว่า ส้าวส้วยไม่จำเป็นต้องกลัวพวกเขา ยังไงส้าวส้วยก็มีความสามารถ
ฆ่าโก่เอ๋อกับชายสวมแว่นกันแดดให้หมด ก็ไม่มีใครหาส้าวส้วยเจอได้
“เกินไปแล้ว”
หลังจากชายสวมแว่นกันแดดได้ยินคำพูดของโก่เอ๋อ ดวงตาก็มองไปรอบๆ：“ตระกูลซือถูไม่เห็นหัวพวกเรามากไปแล้ว”
“ใช่ ใช่”
โก่เอ๋อรีบพยักหน้า แสดงออกอย่างเห็นด้วย：“ซือถูเฟยนี้ ทำยิ่งกว่าหลอกฉัน เขาทำแบบนี้ เท่ากับว่าเล่นงานพวกเราทั้งตระกูล เรื่องนี้ถ้าพูดไปถึงเมืองหลวงหน้าของพวกเราทั้งตระกูล ได้ถูกตระกูลซือถูหักหมดแน่”
“ใช่ไหม พี่”โก่เอ๋อถามชายสวมแว่นกันแดด
“ไป ตอนนี้ผมจะพาคุณไปที่ตระกูลซือถู ไปพูดเหตุผลกับพวกเขา”
ชายสวมแว่นกันแดดพูดด้วยความโกรธ：“ถ้าพวกเขาไม่ได้ให้คำอธิบายที่น่าพอใจแก่พวกเรา ผมก็จะจัดการตระกูลซือถูของพวกเขา”
พูดจบ ชายสวมแว่นกันแดดดึงแขนของโก่เอ๋อ บังคับให้ไปที่รถของเขา
“พี่ พี่ไปเองก็ได้ ฉันยังต้องเข้าเรียนอีก”โก่เอ๋ออยากสะบัดมือของพี่ชายตัวเองออก แต่สะบัดไม่ออก
ภายใต้การทำอะไรไม่ได้ โก่เอ๋อได้แต่ส่งสายตาขอความช่วยเหลือให้หลี่ฝาง หลังจากหลี่ฝางเห็น ก็หันหน้าไปทางส้าวส้วยทันที แล้วก็พูด：“ส้าวส้วย วันนี้พระอาทิตย์ดีมากเนอะ”
“ใช่”ส้าวส้วยพยักหน้า เงยหน้ามองพระอาทิตย์：“เดี๋ยวผมก็จะไปซื้อแว่นกันแดด”
“หลี่ฝาง คุณรีบช่วยฉันสิ”
โก่เอ๋อเริ่มตะโกนเสียงดังไปที่หลี่ฝาง แต่หลี่ฝางทำเหมือนหูตึง เงยหน้าขึ้น หลับตาลง เริ่มรับแสงแดด
โก่เอ๋อเห็นตัวเองจะถูกพี่ชายลากขึ้นรถ เธอจึงรีบดึงสายเสื้อในของตัวเอง ตะโกนไปที่ตนอยู่รอบๆ：“เเต๊ะอั๋ง เเต๊ะอั๋ง มีคนมาเเต๊ะอั๋งฉัน”
เสียงของโก่เอ๋อมีพลังมาก เธอตะโกนไป คนที่อยู่รอบหลายสิบเมตรนั้น ก็เริ่มวิ่งมาทางนี้
“ห่า ทำบ้าอะไรเนี่ย กลางวันแสกๆยังจะมาเเต๊ะอั๋งผู้หญิงอีก ทำไมคนๆนี้กล้าขนาดนี้！”
“ผู้ชายสวมแว่นกันแดดนั่น ดูแต่งตัวสิ แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี”
ทุกคนชี้ไปที่ชายสวมแว่นกันแดด แล้วถกเถียงกันขึ้นมา
มีผู้ชายสองสามคนท่าทางล่ำๆ เดินเข้ามาทันที ชี้ไปที่ชายสวมแว่นกันแดดแล้วพูด：“คุณรีบปล่อยสาวสวยคนนี้ ไม่อย่างนั้น พวกเราจะเกรงใจแล้วนะ”
“ใช่ ปล่อยมือ ไม่อย่างนั้นพวกเราจะลงมือแล้วนะ”
มองเหล้าผู้ชายที่กล้าหาญพวกนี้ ชายสวมแว่นกันแดดขมวดคิ้ว แล้วพูดอธิบาย：“เธอคือน้องสาวผม”
“ห่า แม่เอ๊ยคิดว่าเราเป็นเด็กสามขวบหรอกเหรอ？น้องสาวคุณ？เธอเป็นน้องสาวคุณ ทำไมจึงตะโกนว่าแต๊ะอั๋งล่ะ？”
“ผู้หญิงใจดีคนหนึ่งช่วยแจ้งความไว้แล้ว เราหนุ่มๆลุยไปพร้อมกันเถอะ จับเขาไว้ ก่อนตำรวจมา อย่าให้เขาหนี”
พวกผู้ชายพูดจบ ก็พุ่งไปที่ชายสวมแว่นกันแดดพร้อมกัน
และชายสวมแว่นกันแดดก็ปล่อยโก่เอ๋อในเวลานี้
“อย่ามายุ่งนักเลย”