บทที่513 จิตใจที่เกลียดชังคนรวยของหลี่ฝาง

บทที่513 จิตใจที่เกลียดชังคนรวยของหลี่ฝาง

“อย่า คุณชายหลี่ พ่อผมมีผมเป็นลูกชายคนเดียว ถ้าคุณตัดน้องชายผม ลูกหลานที่สืบทอดตระกูลหยิ่นของพวกเราก็ไม่มีอีกแล้ว……”

หยิ่นเหล่ยพูดจบ กลัวจนน้ำตาไหลออกมา

“ข้อร้องล่ะ คุณชายหลี่ ปล่อยผมไปนะ ผมสำนึกผิดแล้ว”หยิ่นเหล่ยร้องไห้ไป ขอร้องหลี่ฝางไป

หลี่ฝางมีใบหน้าราบเรียบ ได้แต่พยักหน้าให้ลูกน้องของตัวเอง：“ลงมือเถอะ”

“หลี่ฝาง แม่เอ๊ยคุณบ้าไปแล้วเหรอ เพื่อหลี่ซ่วยซ่วยคนเดียว คุณจะมาทำร้ายผมเนี่ยนะ！”

“ถึงแม้ต้าหัว กรุ๊ปของพวกเราเทียบกับตระกูลหลี่ของพวกคุณไม่ได้ แต่ก็เป็นบริษัทใหญ่ที่มีมูลค่าหุ้มกว่าหลายพันล้าน คุณคิดดีแล้วเหรอ？”

หยิ่นเหล่ยเช็ดน้ำตา พูดอย่างเยือกเย็น：“พ่อผมเดินทางไปทั่วมาหลายปี มีคอนเนคชั่นไม่น้อย ถ้าคุณจัการผมจริงๆ พ่อผมไม่ปล่อยไปง่ายๆแน่ ถึงตอนนั้น……”

หยิ่นเหล่ยยังไม่ทันพูดจบ หลี่ฝางก็ตบเข้าไปที่หน้าของลูกน้องตัวเอง：“ทำไม ไม่ได้ยินที่ผมพูดเหรอ？”

“ผมว่าพวกคุณลงมือเถอะ พวกคุณจะยืนโง่ทำบ้าอะไร！”

คนพวกนี้ คือลูกน้องของซินปา

พวกเขาก็ไม่โง่ ถ้าตัวเองตัดน้องชายของลูกคนรวยคนนี้จริงๆ งั้นต่อไปได้นำหายนะมาแน่ๆ

พวกนักเลง แต่ละคนล้วนแต่มีไหวพริบ ไม่มีประโยชน์พวกเขาก็ไม่ทำ

นี่ไม่มีประโยชน์อะไร ใครจะไปเสี่ยงล่ะ？

“เจ้านาย ทำสิ่งนี้คุณจะให้เท่าไหร่？”ผู้ชายตัวใหญ่หยิบมีดออกมาแล้วเลิกคิ้วขึ้น

หลี่ฝางตะลึงไปก่อน จากนั้นก็หัวเราะเหอะเหอะ：“ผมลืมเรื่องนี้ไปแล้วนะเนี่ย”

ไม่น่าล่ะที่พวกเขาชักช้าไม่ลงมือ ที่แท้ตัวเองไม่ได้ให้เงิน

ก็ถูก ถ้าก่อนลงมือยังไม่ตกลงเรื่องเงิน แล้วถ้าหลี่ฝางให้แค่ไม่กี่พันหยวน นั่นไม่ขาดทุนเหรอ？

หลี่ฝางเหยียดนิ้วออกไป คนๆนี้ขมวดคิ้ว：“หมื่นหนึ่ง？”

“พวกคุณอย่าเข้ามา ผมบอกให้นะ ผมเป็นถึงคุณชายแห่งต้าหัว กรุ๊ป ถ้าทำอะไรผมจริงๆ พ่อผมไม่ปล่อยพวกคุณแน่นอน”

“เจ้านาย หมื่นหนึ่งน้อยไป ราคาคนทั่วไป หมื่นหนึ่ง ……”

หลี่ฝางหัวเราะ แล้วตัดบทเขา：“ผมไม่ได้บอกหมื่นหนึ่ง”

“แสนหนึ่ง？แสนหนึ่งก็พอได้”ในที่สุดผู้ชายตัวใหญ่ก็ใจเต้น

“พี่ชาย ปล่อยผมไปเถอะ ผมให้คุณห้าแสน！”หยิ่นเหล่ยเงยหน้าขึ้น มองผู้ชายตัวใหญ่นี้ด้วยความหวาดกลัว

หลี่ฝางหัวเราะหึหึ：“ความหมายของผมคือ สิบล้าน”

“อะไรนะ！”

“อะไรนะ！”

เสียงหลี่ฝางพูดจบ หยิ่นเหล่ยกับผู้ชายตัวใหญ่ก็ตะลึงพร้อมกัน

“เจ้านาย คุณพูดอะไร สิบล้าน？”

ผู้ชายตัวใหญ่คนนี้กลืนน้ำลายลง มองหลี่ฝาง：“หยวนหรือเปล่า？”

ผู้ชายตัวใหญ่สงสัยหน่อยๆ ยังไง นี่ก็แค่ตัดทิ้ง ถึงจะเยอะแค่ไหน หลักแสนก็ถือว่าเยอะแล้ว

ตัวตนของหยิ่นเหล่ยที่พิเศษขึ้นมาหน่อยๆ แค่ล้านหนึ่งก็ได้แล้ว

แต่หลี่ฝางพูดว่าให้สิบล้าน จนผู้ชายตัวใหญ่ไม่อยากจะเชื่อ

แม้แต่หยิ่นเหล่ยก็ตะลึงไปทันที

สิบล้าน เขาอยากจะเพิ่มราคาไปก็เพิ่มไม่ไหว

ถึงเอารถของตัวเองไปขาย เอาบ้านของตัวเองไปขาย ภายใต้เงื้อมมือของตัวเอง ก็มีเงินไม่มากเท่านั้น

“ใช่ สิบล้าน”

หลี่ฝางเลิกคิ้วขึ้น พูดว่า：“ทำไม คุณว่ามันไม่พอเหรอ？”

“ไม่ใช่ไม่ใช่ แค่ไม่ค่อยอยากจะเชื่อ เจ้านาย คุณใจกว้างไปแล้ว？แค่เรื่องเล็กๆ คุณให้ตั้งสิบล้าน ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อเลย”ผู้ชายตัวใหญ่รู้อยู่แล้วว่าเบื้องหลังเจ้านายของตัวเองรวย แต่ไม่คิดว่า จะรวยได้ถึงจุดนี้

“สิบล้านไม่มากนัก เขาคือคุณชายแห่งต้าหัว กรุ๊ป คุณทำร้ายเขาไป ก็ทำให้ตระกูลหยิ่นไม่สามารถสืบทอดได้อีก พ่อของหยิ่นเหล่ย จะต้องมาหาเรื่องคุณหลังจบเรื่องแน่ เขาแก้แค้นผมไม่ได้ ก็ต้องแก้แค้นคุณ ถ้าให้เขาจับคุณไปได้ เกรงว่าคุณจะไม่มีผู้สืบทอดสกุลธรรมดาๆแบบนั้นแน่ ดังนั้นผมให้คุณสิบล้าน เพื่อให้คุณไปจากเมืองเอก ไปที่ไหนก็ได้ที่ทำให้ใครก็ตามหาคุณไม่เจอ”