บทที่515 มู่เสี่ยวไป๋อยากฆ่าหลินชิงชิง

บทที่515 มู่เสี่ยวไป๋อยากฆ่าหลินชิงชิง

“ถ้าเขาวางมือไปแบบนี้ ผู้ชายที่อยู่เบื้องหลัง ไม่ปล่อยลูกพี่หลินแน่”

“ในมือของลูกพี่หลิน ถือหลักฐานที่เขาทำผิดเยอะมาก”

ส้าวส้วยพูด：“เกรงว่าลูกพี่หลินจะยากแล้วที่จะเดินออกมา”

“ความหมายของคุณคือ นอกจากจะกำจัดคนนั้นที่อยู่เบื้องหลังของลูกพี่หลิน ไม่อย่างนั้น……”หลี่ฝางมองส้าวส้วย แล้วถาม

ส้าวส้วยพยักหน้า พูด：“ใช่ แต่ผู้ชายคนนั้น ไม่ได้จำกัดง่ายขนาดนั้น อิทธิพลของพวกเขายิ่งใหญ่มากๆ นอกจากในประเทศแล้ว ยังมีอิทธิพลจากต่างประเทศเข้ามาพัวพันด้วย”

“ผู้ชายคนนั้นอยู่ต่างประเทศ มีทีมทหารของตัวเอง อาวุธ แม้แต่ประเทศเจ้าถิ่นนั้นก็หมดหนทางกับพวกเขา”ส้าวส้วยพูด

สีหน้าของหลี่ฝาง ก็ดูแย่ขึ้นมาทันที

ที่มุมนี้ หลี่ฝางรออยู่นานหนึ่งชั่วโมงกว่า จนกระทั่งหลังจากที่ไม่มีคนหนุ่มเข้าไปแล้ว หลี่ฝางจึงยืนขึ้น

ส้าวส้วยตามหลี่ฝางอย่างชิดใกล้ มาที่ในห้องใต้ดินที่หนึ่ง

“ส้าวส้วย คุณไปรอข้างนอกไป”หลี่ฝางมองส้าวส้วยแวบหนึ่ง แล้วพูด

“ถ้าด้านในไม่ใช่จางกงหมิงล่ะ？และเป็นคนอื่นล่ะ？”ส้าวส้วยถามย้อน

หลี่ฝางตะลึงหน่อยๆ ก็ถูก ถึงแม้ตามข่าวที่พูดต่อกันมานี้ของหวางเห้า ด้านในห้องใต้ดินจะมีแค่จางกงหมิงคนเดียว

แต่ข่าวที่ว่าต่อๆกันมานี้ บางครั้งก็ไม่แม่นยำ

ส้าวส้วยกับหลี่ฝาง มาที่ประตูเหล็กของห้องใต้ดินด้วยกัน หลี่ฝางใช้มือตบเบาๆ จากนั้นประตูเหล็กก็เปิดออก

ส้าวส้วยเดินเข้าไปก่อน และตอนนี้เอง ปืนกระบอกหนึ่ง ก็ชี้ไปที่หัวของส้าวส้วย

“อย่าขยับ！”

จางกงหมิงมองส้าวส้วย พูดอย่างเย็นชา

ถึงแม้ในห้องใต้ดินจะมืด แต่หลี่ฝางฟังเสียก็รู้ว่าเขาคือจางกงหมิง

มุมปากส้าวส้วยยิ้มอย่างดูถูก ปล่อยหมัดออกไป หมัดเดียวทำเอาจางกงหมิงล้มลงพื้น ขณะเดียวกัน ปืนในมือของจางกงหมิง ก็ถูกส้าวส้วยแย่งมาไว้ในมือ และหักเป็นชั้นๆ

ในปากของจางกงหมิง ส่งเสียงร้องเจ็บปวดออกมา

หลี่ฝางมองส้าวส้วยแวบหนึ่ง แล้วตำหนิไปว่า：“คุณทำอะไรเนี่ย เขาคือพี่ชายผม！”

“เขาสมควรแล้ว！”

ส้าวส้วยชำเลืองมองจางกงหมิงที่พื้นอย่างอาฆาตแค้น：“เขาค้ายา ควรถูกผมจัดการให้ตายด้วยซ้ำ”

หลี่ฝางประคองจางกงหมิงขึ้นมา จางกงหมิงจุดตะเกียงน้ำมัน จากนั้นก็อธิบายกับส้าวส้วย：“ผมก็ไม่อยากทำ แต่มีบางเรื่อง อยู่เหนือการควบคุมของผม”

คนในยุทธภพ ไม่อาจทำตามใจตัวเองได้

หลี่ฝางโบกมือให้ส้าวส้วย แล้วพูด：“คุณออกไปก่อนไป ผมกับพี่จะคุยกันหน่อย”

หลี่ฝางรู้ว่า ส้าวส้วยอยู่นี่ บางคำ จางกงหมิงไม่สะดวกพูด

จางกงหมิงนั่งบนโซฟาเก่าๆตัวหนึ่ง มองหลี่ฝาง แล้วหัวเราะ：“ผมรู้ว่าคุณจะมาหาถึงที่”

“คุณจงใจเหรอ？”หลี่ฝางถาม

“ใช่ ร้านเล็กๆที่ขายยาพวกนี้ ล้วนแต่เป็นมือใหม่ ในเมื่อไม่ถูกหวางเห้าจับถึงที่ ก็ต้องถูกสะกดรอยตามมาแน่”จางกงหมิงพูด：ว่า“ที่จริงผมไม่แน่ใจว่า ที่มาหาผมจะเป็นคุณ หรือว่าหวางเห้า”

หลี่ฝางจุดบุหรี่ ยื่นให้จางกงหมิง：“ทำไมคุณยังทำงานให้มู่เสี่ยวไป๋？”

“ไม่ได้บอกคุณแล้วเหรอว่า？เพื่อเพื่อนรักผม อู๋เฟย ผมไม่สามารถให้เขาตายเพื่อผมฟรีๆได้”จางกงหมิงยิ้มอย่างขมขื่น แล้วพยักหน้า

“คุณเชื่อว่ามู่เสี่ยวไป๋จะช่วยอู๋เฟย？”

หลี่ฝางขมวดคิ้ว พูดอย่างสงสัย：“ถ้ามู่เสี่ยวไป๋หลอกใช้คุณอยู่ล่ะ？ถึงเขาช่วยอู๋เฟยไม่ได้ แล้วคุณจะทำยังไงกับเขา？”

“หลายวันก่อนอู๋เฟยถูกฆ่าแล้ว”จางกงหมิงพูด

“อะไรนะ？”หลี่ฝางอ้าปากกว้างด้วยความ

“ตายปลอมๆ มู่เจิ้งถังคิดค้นยาชนิดหนึ่ง สามารถทำให้คนเข้าสู่สภาวะแกล้งตายได้ มู่เสี่ยวไป๋ส่งคนไปวางยานี้ ในข้าวของอู๋เฟย จากนั้นอู๋เฟยก็ตายในคุก，มู่เสี่ยวไป๋ซื้อตัวหมอที่ชันสูตรข้างใน หมอจึงวินิจฉัยว่าอู๋เฟยตายแล้ว จากนั้นศพก็ถูกขนออกมา”

จางกงหมิงหัวเราะ พูดอย่างดีใจ：“ตอนนี้อู๋เฟยกำลังทำศัลยกรรมหน้า”

ใบหน้าของหลี่ฝาง กลับไม่ดีใจเท่าไหร่นัก