บทที่554 คนที่แก้ปัญหา

หลี่ฝางถามคำนี้จบ สีหน้าของฉางเหมา ก็หม่นลงทันที

ฉางเหมาก็พูดไปตรงๆว่า：“คุณชายหลี่ อยากจะพูดอะไรพูดตรงๆดีกว่า ทำไมต้องอ้อมค้อมล่ะ？”

“ผมแค่คิดว่ามันบังเอิญเกินไป พวกเขาไม่นอนกันเหรอ？”หลี่ฝางเลิกคิ้วขึ้นถาม

“ฤดูร้อนอากาศร้อน ยุงที่บ้านนอกก็มากขึ้น เพื่อนรักสองคนของผมนอนไม่หลับพอดี คำอธิบายนี้ พูดโน้มน้าวคุณได้ไหม？ช่างเถอะ นี่คือเรื่องจริง คุณจะเชื่อไม่เชื่อก็แล้วแต่”

ฉางเหมาพูดอย่างไม่แคร์ เขาทำเอาหลี่ฝางตะลึงงันโดยสมบูรณ์

ถึงแม้หลี่ฝางจะยังหนุ่ม ประสบการณ์ทางสังคมยังน้อย แต่ก็ไม่ใช่คนโง่ไปซะหมด

หลี่ฝางเข้าใจทนที ทุกอย่างในวันนี้ คือกับดักอย่างหนึ่ง ส่วนตัวเอง ก็คือคนที่พวกเขาวางกับดักไว้

หลี่ฝางสูบบุหรี่หมด หลินชิงชิงก็ออกมาจากในรถ

ดวงตาทั้งคู่ของหลินชิงชิงมีน้ำตา ไหลรินออกมาไม่หยุด และก็ไม่รู้ว่าลูกพี่หลินไปพูดอะไรกับลูกสาวของตัวเอง คิดแล้วน่าจะไม่ใช่เรื่องครอบครัวธรรมดาๆ บอกลาก่อนตาย ไม่อย่างนั้น ทำไมต้องจงใจเลี่ยงตัวเองล่ะ？

ตอนที่ฉางเหมาขึ้นรถไป หลี่ฝางเอื้อมไปที่ข้างหูเขา แล้วพูดเบาๆ：“ถึงแม้ความจริงผมจะยังไม่เข้าใจ แต่ผมอยากบอกพวกคุณหน่อย อย่าเห็นว่าผมเป็นคนที่หลอกง่ายๆ ถึงผมจะโง่หน่อย แต่เบื้องหลังผม แต่ละคนล้วนแต่เป็นคนโหดๆทั้งนั้น”

“ครั้งนี้ช่างมันไป แต่ถ้าครั้งหน้า ป๋ายหม่าถูกใครฆ่าตาย ผมก็จะให้คนนั้นไปเยี่ยมพวกคุณ”

ถึงหลี่ฝางจะพูดเบาสุดๆ ลูกพี่หลินก็ได้ยิน เขาหัวเราะให้หลี่ฝาง พูดว่า：“เสี่ยวฝาง นี่คุณเป็นอะไรไป？ทำไมพูดอะไรไม่เข้าใจ ผมกับฉางเหมา ทำไมไม่เข้าใจเลยล่ะ？”

“แล้วก็นะ คืนนี้พวกเราจะไปแล้ว”ลูกพี่หลินพูด

หลี่ฝางเบะปากใส่ ไม่พูดอะไร โบกมือให้ ถือว่าเป็นการส่ง

รถออกไปได้ไม่ไกล สีหน้าของลูกพี่หลิน ก็หม่นลงทันที：“เขาสงสัยพวกเราแล้วเหรอ？”

“อือ จะต้องมีคนเตือนเขาแน่”ฉางเหมาตอบเบาๆ

“เห้อ เล่นไปฟรีๆซะแล้วละครที่ขมขื่นเรื่องนี้ แต่ก็ถือว่าคุ้ม ยังไงป๋ายหม่าก็ตายแล้ว”ทันใดนั้นมุมปากของลูกพี่หลินก็ยิ้ม：“แล้วยังตายในมือคนของหลอซ่าด้วย ตอนนี้ ทางองค์กร น่าจะเริ่มทำอะไรกับหลอซ่าแล้วสินะ？”

“ใช้สองเท้า แลกกับอิสระและอนาคตของผม ไม่ขาดทุน”ลูกพี่หลินพูด

ฉางเหมาเบะปาก พูดว่า：“ลูกพี่ คุณว่าคุณชายหลี่จะกลายเป็นศัตรูของพวกเราไหม？”

“จะเป็นหรือไม่ อยู่ที่ตัวลูกสาวของผมแล้ว”

ลูกพี่หลินหัวเราะหึหึ พูดว่า：“ถ้าคุณชายหลี่กับคุณหนูคู่กันแล้วจริงๆ ผมไม่เชื่อว่าหลอซ่าจะลงมือกับพวกเรา”

“ก็ใช่ ถึงตอนนั้นพวกคุณก็จะเกี่ยวดองกันแล้ว ครอบครัวเดียวกัน จะมีใครกล้าลงมือกับคนในครอบครัว”ฉางเหมาพูดพร้อมหัวเราะเหอะเหอะ

ทั้งสองคิดวางแผนอย่างดี

กลับไปที่คฤหาสน์ด้วยกัน จู่ๆโจวหยางก็รีบเข้ามาต้อนรับ รีบถาม：“เสี่ยวฝาง เกิดอะไรขึ้นกันแน่？เมื่อกี๊พวกพิธีกรมาหาทีละคนๆ บอกว่าจะกลับบ้านสองวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ชื่อหงหง เมื่อกี๊ริมฝีปากก็กัดจนแตก ร้องไห้ไปพูดว่าอยากยกเลิกสัญญากับพวกเรา นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？อยู่ดีๆอยู่แล้ว ทำไมคุณมา……”

“ดูคุณพูดสิ อย่างกับผมเป็นตัวซวย”หลี่ฝางเหลือบมองโจวหยาง

โจวหยางรีบโบกมืออธิบาย：“ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น”

“ผมรู้ พวกเราเข้าไปค่อยว่ากัน”

หลี่ฝางเดินเข้าไปในคฤหาสน์ มองเห็นสาวสวยยืนเรียงรายเป็นแถวในห้องโถง พวกเธอยืนอยู่ตรงนั้น กำลังรอหลี่ฝางกลับมา แก้ปัญหาให้พวกเธอ

พิธีกรคนสวยที่ชื่อหงหง เก็บกระเป๋าเรียบร้อยดีแล้ว เธอเข็นกระเป๋าเดินทาง พูดว่า：“คุณชายหลี่ คุณสามารถ ……”

“ไม่ได้”ไม่ทันรอให้หงหงพูดจบ หลี่ฝางก็ส่ายหน้าปฏิเสธ：“เรามีสัญญากันแล้ว ถ้าคุณไป ผมจะใช้กฎหมายฟ้องคุณตามสัญญา”

“อย่ามาหงายไพ่เรื่องความรู้สึกกับผม อย่ามาใช้ความสนิทใกล้ชิดกับผม พวกเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น ผมกับคุณ คือความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายและลูกน้อง”

“แต่ผมรับประกันกับคุณได้เลย คนเมื่อกี๊ที่ชื่อหวางต้อง ผมจะไปหาเขา เขาข่มขู่พวกคุณ ผมก็จะยกเลิกสัญญาให้พวกคุณ ในเมื่อพวกคุณทำงานให้ผม ผมก็จะไม่ให้พวกคุณใช้ชีวิตด้วยความกังวล”หลี่ฝางพูดเสียงดัง เขาไม่ใช่แค่ให้หงหงฟัง แต่ยังพูดให้ทุกคนฟังด้วย