บทที่557 คำขอร้องของหลินชิงชิง

“อะไรนะ？”

หลี่ฝางกับหลินชิงชิงตาเบิกโตขึ้นพร้อมกัน มองส้าวส้วยอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ฆ่าตัวตาย？นี่จะเป็นไปได้ไงล่ะ ร้านนั้นเพิ่งจะสี่สิบปี ลูกชายก็เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัย และยังเป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังอีก จิตใจเขาก็ดูร่าเริงมาตลอด จะฆ่าตัวตายได้ไงล่ะ？”

“ลุงคนนั้นก็ตลกมาก ทุกครั้งที่ฉันไม่มีความสุข เขามักจะหาทางหยอกให้ฉันมีความสุขเสมอ”

“แล้วก็ภรรยาของเขา ไม่ใช่แค่หน้าตาสวย แต่ยังจิตใจดี ความรู้สึกกับเจ้าของนั้นก็กลมเกลียวหันมาตลอด ไม่เคยทะเลาะกันเลย”

หลินชิงชิงเม้มปาก พูดว่า：“ฆ่าตัวตาย？จะเป็นไปได้ไง？”

ตามที่หลินชิงชิงเพิ่งพูดไป จริงๆแล้ว เจ้าของร้านแป้งทอดเนื้อลานี้ ไม่มีทางที่จะฆ่าตัวตายได้

“ฆ่าตัวตายจริงๆ ผมเพิ่งโทรหาโหจื่อ ให้เขาไปดูหน่อย ตอนที่โหจื่อเพิ่งไปถึงหน้าประตูหมู่บ้านพวกเขา ก็เห็นกลุ่มคนล้อมรอบเข้ามา และตรงกลางระหว่างฝูงชนนั้น ก็คือเจ้าของของร้านแป้งทอดเนื้อลา เขากระโดดตึกฆ่าตัวตาย ตายอย่างอนาถมาก ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็ไปเปิดกระดานข่าวของตงไห่ได้ ไปดู เชื่อว่าหลายๆคนกำลังพูดถึงเรื่องนี้อยู่ นอกจากนี้ ……”

“ภรรยาของเขาบ้าไปแล้ว ถูกพาไปที่โรงพยาบาลจิตเวช”เงียบไปเล็กน้อย ส้าวส้วยก็พูดต่อ

สีหน้าของหลินชิงชิง ตกใจไป

“ไม่มีทางเป็นไปได้ นี่ไม่มีทางเป็นไปได้เลย สองสามีภรรยาที่อยู่ด้วยกันดีๆ คนหนึ่งจะไปฆ่าตัวตาย อีกคนจู่ๆจะบ้าขึ้นมาได้ไง”สีหน้าหลินชิงชิงตะลึงงัน

สีหน้าของหลี่ฝาง ก็ค่อยๆหม่นลงไป

ถึงแม้ส้าวส้วยไม่พูดตรงๆ แต่หลี่ฝางรู้ว่า เจ้าของของร้านแป้งทอดเนื้อลา ไม่มีทางฆ่าตัวตายแน่

หลี่ฝางเห็นท่าทางของหลินชิงชิงนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จึงพูด：“พี่ ผมประคองพี่ขึ้นไปพักผ่อนข้างบนดีกว่า”

หลินชิงชิงไม่ปฏิเสธ ตอนที่ขึ้นไป หลินชิงชิงก็มองหลี่ฝางแวบหนึ่ง ตากะพริบเล็กน้อย แล้วพูดว่า：“เสี่ยวฝาง ฉันเข้าใจความหมายของส้าวส้วย ส้าวส้วยพูดต่อหน้าฉัน น่าจะอยากบอกฉันว่า เจ้าของร้านแป้งทอดเนื้อลาถูกฆ่า เกี่ยวข้องกับฉัน”

“เขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่เขาถูกฆ่า และคนที่ฆ่า น่าจะเป็นพ่อฉัน ใช่ไหมของ？”

“ถึงแม้ฉันจะพยายามอย่างสุดชีวิตให้ตัวเองไม่ไปสงสัย แต่เรื่องบางเรื่อง ก็เป็นแบบนั้น ยิ่งฉันไม่ไปคิด ในหัวก็ยังมีเรื่องพวกนั้นวนเวียน”

“ตั้งแต่เมื่อกี๊จนตอนนี้ ที่ในหัวฉันคิด ต่างเป็นรอยยิ้มเป็นกันเองของคุณลุง”

“พอฉันคิดว่าเขาฆ่าตัวตาย ในใจก็เจ็บปวด”

หลินชิงชิงหยุดฝีเท้าลง มองหลี่ฝาง แล้วถามว่า：“ใช่พ่อฉัน ฆ่าเขาไหม？”

ประโยคของหลินชิงชิง ทำเอาหลี่ฝางตกตะลึง

ถ้าทุกอย่าง ล้วนแต่เป็นกับดักล่ะก็ งั้นคนที่วางกับดักนี้ ชัดเจนว่าเป็นลูกพี่หลินเองอย่างไม่ต้องสงสัย

และตอนนี้ดูแล้ว นี่ต้องเป็นกับดักแน่นอน

และที่ฆ่าเจ้าของของร้านแป้งทอดเนื้อลา ถึงไม่ใช่ตัวลูกพี่หลินเอง แต่ต้องเป็นอำนาจจากลูกพี่หลินแน่

หลี่ฝางไม่พูด หลินชิงชิงหัวเราะอย่างขมขื่น：“คุณกำลังกังวลอะไร？”

“กังวลว่าพูดความจริง ฉันจะรับไม่ได้เหรอ？หรือว่าเผชิญหน้าไม่ได้？”

หลินชิงชิงขมวดคิ้ว พูดว่า：“ที่จริง เรื่องนี้ชัดเจนอยู่แล้ว กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์เป็นพ่อฉันทำ”

“เช้าวันนี้ ฉันเห็นแล้วจริงๆ ถึงแม้ต้นขาพ่อฉันจะถูกยิงสองนัด ดูเหมือนรุนแรงมาก แต่ไม่บาดเจ็บไปที่เส้นลือดใหญ่ ถ้าอีกฝ่ายต้องการให้พ่อฉันตายจริงๆ งั้น อีกฝ่ายคงไม่ยิงตำแหน่งนั้นแน่”

หลี่ฝางมองหลินชิงชิงอย่างแปลกใจ พูดว่า：“พี่ชิงชิง ความหมายของคุณคือ？”

“เป็นกลยุทธ์ทุกข์กาย เห็นได้ชัดมาก”หลินชิงชิงพูดหน้านิ่งๆ

“ที่จริงคุณก็คิด ใช่ไหม？”หลินชิงชิงมองหลี่ฝาง สายตานั้นซับซ้อน

“ไม่ว่าจะพูดยังไง เขาก็คือพ่อฉัน ไม่ว่าเขาจะทำเรื่องชั่วช้า ไร้คุณธรรมแค่ไหน ความจริงที่เขาคือพ่อฉันนี้ เปลี่ยนแปลงไม่ได้ พูดตรงๆนะ ความจริงนี้ ฉันก็รับไม่ได้ แต่พอคิดดีๆ ในเมื่อพ่อฉันทำได้แม้แต่ธุรกิจพวกนั้น ยังจะมีเรื่องอะไรอีกที่เขาทำไม่ได้ล่ะ？”