บทที่608 เงินรางวัลห้าร้อยล้าน

หลี่ฝางขมวดคิ้ว มองอู๋เฟย ใบหน้ามีความหม่นหมอง

“เรื่องอะไรล่ะ？”หลี่ฝางถามไปว่า：“ผมมาก่อน กุญแจผมก็เป็นคนถือมา เรื่องอะไรคุณต้องเอาแม่แบบไปด้วย？”

“เพราะว่าคุณเอาพวกมาเยอะเหรอ？”หลี่ฝางหัวเราะ รอยยิ้มมีความดูถูกหน่อยๆ

ถึงแม้อู๋เฟยจะพาคนมาเยอะขนาดนั้น แต่หลี่ฝางไม่กังวลเลยสักนิด ยังไงตัวเองก็มีส้าวส้วยอยู่ข้างกาย

ที่จริงถ้าเป็นจางกงหมิงพูดคำนี้ หลี่ฝางอาจจะตอบตกลง แต่อู๋เฟย ซึ่งก็คือชายตุ้มหู ตอนนั้นที่อยู่ตงไห่ หลี่ฝางกับเขา เคยกินข้าวกันไม่กี่ครั้ง พูดกันไม่เท่าไหร่ มิตรภาพไม่ได้ลึกซึ้ง ดังนั้นไม่จำเป็นเลยที่จะไว้หน้าเขา

หลังจากอู๋เฟยได้ยินหลี่ฝางไม่เห็นด้วย ก็ขมวดคิ้ว พูดว่า：“แม่แบบนี้สำคัญต่อผมมาก”

“สำคัญต่อมู่เสี่ยวไป๋มากล่ะสิ？”หลี่ฝางหัวเราะเหอะเหอะอย่างเย็นชา

อู๋เฟยถอนหายใจ พูดว่า：“หลี่ฝาง ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง แม่แบบนี้ วันนี้คุณเอาไปไม่ได้”

“คุณกับผมต่างรู้มูลค่าของแม่แบบ ถ้าผมเอาให้คุณไป มู่เสี่ยวไป๋จะปล่อยผมไหม？จะปล่อยเพื่อนๆที่อยู่ข้างหลังผมนี้ไหม？ไม่ปล่อยแน่”

อู๋เฟยส่ายหน้า：“ผมไม่อยากทำร้ายคุณ คุณไปเถอะ แม่แบบเอาไว้ให้ผม”

“เหอะเหอะ”หลี่ฝางหัวเราะดูถูกอีกครั้ง

“นี่ถือว่าผมอดทนกับคุณมากแล้ว ถ้าไม่เห็นแก่หน้าของพี่หมิง กลัวว่า คุณก็จะไปไม่ได้”หน้าอู๋เฟยค่อยๆหม่นลง

หน้าของอู๋เฟย ชักสีหน้าหน่อยๆ

แต่เพราะว่าเมื่อก่อนเห็นบ่อยที่ตงไห่ บวกกับเสียงที่ไม่เปลี่ยน ดังนั้นหลี่ฝางก็จำเขาได้ทันที

สำหรับคนนี้ ความประทับใจที่มากที่สุดของหลี่ฝาง ก็คือน้ำใจต่อสหาย

เพื่อจางกงหมิงแล้ว ก็เอาชีวิตของตัวเองไปเอี่ยวด้วยอย่างไม่ลังเล

“ผมว่านะพี่เฟย จะไร้สาระกับไอ้เด็กนี่อีกทำไม จัดการเขาให้ตายไปเลยสิ ยังไงที่นี่ก็ห่างไกลความเจริญ ทำเขาตายก็ไม่มีปัญหาใหญ่หรอก ถ้าผมเดาไม่ผิดล่ะก็ เขาคือคุณชายแห่งตระกูลหลี่ ศัตรูของเจ้านายเราใช่ไหม？”

ด้านหลังของอู๋เฟย มีชายหน้าลิงคนหนึ่งซ่อนอยู่

ชายหน้าลิงค่อยๆเดินเข้ามาข้างหน้า มาตรงหน้าของอู๋เฟย แล้วพูด：“ผมว่า ถ้าจัดการเด็กนี่ได้ ทางเจ้านาย ต้องตบรางวัลใหญ่ให้พวกเราแน่”

ได้ยินคำนี้ สีหน้าของอู๋เฟย ก็หม่นลงทันที

เรื่องที่อู๋เฟยกังวลที่สุด ในที่สุดก็ปรากฏแล้ว

ตัวตนของหลี่ฝางพิเศษมาก เขาเป็นถึงคนที่มู่เสี่ยวไป๋ปวดหัวมากที่สุด

ถ้าฆ่าหลี่ฝางตาย มาตรงหน้าของมู่เสี่ยวไป๋ได้ นั่นเป็นถึงผลงานชั้นเยี่ยมเชียว

กระทั่งว่า ฆ่าหลี่ฝางตาย ทำให้มู่เสี่ยวไป๋มีความสุขยิ่งกว่าเอาแม่แบบนี้มาได้อีก

ถึงแม้อู๋เฟยจะเป็นลูกพี่ของคนกลุ่มนี้ แต่ในคนกลุ่มนี้ นอกจากไม่กี่คนจะเป็นคนสนิทของอู๋เฟยแล้ว ส่วนมากก็เป็นคนของมู่เสี่ยวไป๋

การอยู่ของพวกเขา นอกจากจะช่วยอู๋เฟยสำเร็จภารกิจบางอย่างแล้ว มากไปกว่านั้น ก็คือตรวจตราดูอู๋เฟย

“ใช่ใช่ เมื่อก่อนผมได้ยินเจ้านายพูดอยู่หลายครั้งว่า อยากฆ่าไอ้เด็กที่ชื่อหลี่ฝางนั่น ในเมื่อเจอพวกเราแล้ว พี่เฟย พวกเราจะปล่อยเขาไปแบบนี้ได้ไง？พี่ว่าไหม？”

“เรื่องนี้ ถ้าให้เจ้านายรู้ล่ะก็ เจ้านายต้องตำหนิพี่แน่”

คนที่มากขึ้นเรื่อยๆ ก็ค่อยๆ ยืนออกมา จ้องที่หลี่ฝาง สายตาเผยให้เห็นความพร้อมฆ่า

“พี่เฟย ผมรู้ว่าพี่กับคุณชายแห่งตระกูลหลี่มาจากตงไห่เหมือนกัน เมื่อก่อนก็รู้จักกันทั้งนั้น ความสัมพันธ์ก็ดีอย่างมาก แต่พี่อย่าลืมล่ะ พวกนั้นก็ผ่านไปหมดแล้ว ตอนนี้พี่ทำงานให้คุณชายมู่ พี่ต้องรู้ว่าใครคือเจ้านายของพี่ แล้วเข้าใจว่าตัวเองต้องทำอะไร ไม่อย่างนั้น……”

ชายหน้าลิงหัวเราะอย่างร้ายกาจ เขาพูดไปได้ครึ่งหนึ่ง แต่การข่มขู่ในนั้น ชัดเจนอยู่แล้วโดยไม่ต้องพูด

สีหน้าของอู๋เฟย ลำบากใจหน่อยๆ ชัดเจนว่าเขาไม่อยากฆ่าหลี่ฝาง

อู๋เฟยรู้ความสัมพันธ์ของหลี่ฝางกับจางกงหมิง และก็รู้ว่าจางกงหมิงติดตามมู่เสี่ยวไป๋ หมดหนทางจริงๆ

“ในเมื่อพวกคุณรู้ตัวตนของเจ้าเด็กนี่ งั้นผมว่าพวกคุณก็รู้ดีนะว่า ฆ่าเขา จะต้องชดเชยด้วยอะไร พ่อของเขาคือหลอซ่า”

พ่อของเขาคือหลอซ่า！

ประโยคของอู๋เฟย ทำให้ทุกคนที่นั่งอยู่ มีใบหน้าหวาดกลัว

พูดถึงชื่อของหลอซ่า พวกนักเลงที่เมืองเอก ไม่มีใครสักคนที่ไม่กลัว

ยังไงนี่ก็เป็นบุคคลที่ใครได้ยินแล้วก็รู้สึกกลัวเมื่อสามปีก่อน