บทที่697 ลู่หลุ่ยเกิดเรื่อง

“ทะเลาะได้ จะทุบตีจะด่าว่าก็ได้ แต่ผมรับไม่ได้กับสงครามเย็น แล้วก็ยิ่งรับไม่ได้กับการเข้ามาของชายอื่น ผมว่าคุณเป็นผู้ชาย น่าจะเข้าใจเหตุผลนี้นะ”

หลี่ฝางขมวดคิ้ว ส่ายหน้าพูดว่า:“วิธีนี้ ผมรับไม่ได้ที่สุด ทะเลาะกัน ก็เอาผู้ชายอื่นมาปลอบใจตัวเอง？”

“ตอนนี้ผมไม่กล้าคิดเลย ลู่หลุ่ยกำลังทำอะไรอยู่ ไปที่นั่น ……”

หลี่ฝางนึกถึงหนังเรื่องหนึ่ง ที่ชื่อFleet of Time ตอนนั้นพระเอกนางเอกทะเลาะกัน จากนั้นนางเอกก็โมโห ไปหาผู้ชายมาคนหนึ่ง แล้วไปเปิดห้องด้วย

คิดขึ้นมาแล้ว สมองของหลี่ฝาง ก็ชาทันที

“อย่าคิดเหลวไหล ผมให้เหมิงเหมิงติดต่อเธอแล้ว ถ้ามีข่าว จะรีบแจ้งคุณทันที”หลี่ซ่วยซ่วยเข้ามาตบไหล่หลี่ฝาง พูดว่า:“ผู้หญิง ต้องการใช้เวลาไปปกป้องดูแล ลู่หลุ่ยไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น ถึงแม้คุณจะมีเงิน แต่เธอไม่ได้ชอบเงิน ตอนนี้คุณสองคนอยู่ในช่วงรักร้อนแรง คบกันเพิ่งไม่นาน ต้องอยู่ข้างๆกัน วันนั้นที่พวกเรากินข้าวด้วยกัน ลู่หลุ่ยดื่มไปไม่น้อย ตอนนั้นเธอบ่นกับผมว่า คู่รักคนอื่นๆ ล้วนแต่เป็นคู่รักที่มีความสัมพันธ์ดีในโรงเรียน แต่พวกคุณ ปกติแค่วิดีโออันหนึ่ง ก็ยังเปิดได้ไม่ถึงนาที เห็นได้ชัดว่าอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกัน เมืองเดียวกัน แต่ทำเหมือนกับรักทางไกล”

“ปกติลู่หลุ่ยจะพูดน้อย เงียบมาก แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ต้องการอะไร”

หลี่ซ่วยซ่วยพูด:“หลี่ฝาง พูดตรงๆนะ ความใส่ใจและปกป้องต่อลู่หลุ่ย คุณมีให้น้อยไป คุณรู้ไหมคุณให้ความรู้สึกพวกเราอย่างไร？ในมุมมองของคนนอกแล้ว คุณกำลังมีหญิงอื่นอยู่ข้างนอก”

“ผมกับหวางเสี่ยวโก๋เคยถกเถียงกัน แต่ว่า พวกเราอยู่ต่อหน้าลู่หลุ่ย ไม่หยุดพูดชมคุณ คิดหาเหตุผลทุกอย่างให้คุณหลุดพ้น”

“ลู่หลุ่ยเป็นผู้หญิงที่ดี ตอนที่คุณเสียเธอไปจริงๆ จะต้องเสียใจแน่”หลี่ซ่วยซ่วยพูด

หลี่ฝางพยักหน้า เข้าใจเหตุผลนี้ทันที

ถ้าพูดถึงเลิก หลี่ฝางไม่ยอมเห็นด้วยแน่ ยังไงนี่ก็คือการเข้าใจผิด

สำหรับตอนนี้ หลี่ฝางจะเอาลู่หลุ่ยกลับมา และตอนนี้ หลี่ฝางก็ได้รับสายของเหมิงเหมิง เหมิงเหมิงพูดที่ปลายสาย:“หลี่ฝาง ลู่หลุ่ยเกิดเรื่องแล้ว”

“เกิดเรื่อง？”หลี่ฝางขมวดคิ้ว รับสายไป ก็เดินไปที่ห้องของเหมิงเหมิงไปด้วย

มาที่ห้องของเหมิงเหมิง หลี่ฝางถามต่อหน้า:“รีบบอกผมมา ลู่หลุ่ยเกิดอะไรขึ้นกันแน่？”

“ลู่หลุ่ยประสบอุบัติเหตุ”

เหมิงเหมิงพูด:“นี่คือตำแหน่งของเธอ”

หลี่ฝางแย่งโทรศัพท์ของเหมิงเหมิงมา มองดู แล้วจากนั้นก็ยื่นให้หลี่ซ่วยซ่วย ถามว่า:“รู้ไหมที่นี่ที่ไหน？”

“รู้”

ขณะที่หลี่ซ่วยซ่วยพยักหน้า หลี่ฝางก็ดึงแขนของเขา มาที่รถแล้วเข้าไป ส่วนถังหยู่ซวนเห็นหลี่ฝางออกไป ก็รีบวิ่งเข้ามา

“ไปทำอะไร？”ถังหยู่ซวนถาม

“ลู่หลุ่ยเกิดเรื่องนิดหน่อย ผมต้องรีบไปจัดการ”หลี่ฝางพูด

“ผมจะไปกับคุณด้วย”ถังหยู่ซวนก็เข้าไปในรถ

เวลานี้ ผู้หญิงที่ดูอายุไม่น้อยแล้วก็วิ่งเข้ามา ตะโกนอยู่หลายครั้งติดกัน หลี่ฝางไม่ทันได้หยุดรถ พอขับออกไป หลี่ซ่วยซ่วยจึงพูดอย่างรู้สึกผิดหน่อยๆ:“นั่นแม่ผมเอง”

“ขอโทษนะ ซ่วยซ่วย รอจบเรื่องนี้ไป ผมจะไปบ้านคุณเอง แล้วไปขอโทษกับแม่คุณ”หลี่ฝางพูด

หลี่ซ่วยซ่วยหัวเราะ บอกว่าไม่ต้องๆ ส่วนหลี่ฝางตอนนี้ก็เร่งความเร็วรถ แล้วเปิดแผนที่นำทางในโทรศัพท์ แล้วเริ่ม หลี่ซ่วยซ่วยที่อยู่ข้างๆ ก็ชี้ไปที่ถนนเล็กๆ บอกว่าถนนสายนี้ใกล้กว่า

ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง หลี่ฝางกับหลี่ซ่วยซ่วยและคนอื่น มาที่สถานที่เกิดเหตุ และระหว่างทาง หลี่ฝางก็ส่งข้อความให้ลู่หลุ่ย โทรคอล แต่ลู่หลุ่ยไม่รับสาย

แน่นอนว่า หลี่ฝางใช้โทรศัพท์ของเหมิงเหมิง

ถึงสถานที่เกิดเหตุ หลี่ฝางมองไปทั่ว ก็ยังไม่เห็นร่องรอยของลู่หลุ่ย หลี่ฝางหยุดรถลง โทรหาลู่หลุ่ย

โทรติด หลี่ฝางจึงถามว่า:“คุณอยู่ไหน ลู่หลุ่ย？”

“ผู้ชาย？เหอะเหอะ ผู้ชายชื่อเหมิงเหมิงเนี่ยนะ นี่ตั้งชื่ออะไรกันเนี่ย ช่างเถอะ ……ผมถามคุณหน่อย คุณคือเพื่อนของสาวน้อยคนนี้ใช่ไหม สาวน้อยคนนี้กับแฟนของเธอเพิ่งขับรถชนพ่อแม่ผม คุณรีบเอาเงินห้าหมื่นมาให้ผม ไม่อย่างนั้น ผมจะแจ้งความ”

อีกฝ่ายพูด

หลี่ฝางขมวดคิ้วทันที:“สถานที่”

อีกฝ่ายบอกสถานที่ไป พอพูดสถานที่นี้มา สีหน้าของหลี่ซ่วยซ่วย ก็ตื่นตระหนกทันที

“แย่แล้ว พวกเขาถูกต้นตุ๋น”

“ถนนสายนี้ เป็นทางเดียวที่จะขึ้นทางด่วน ลูกน้องของแมงป่องส่วนหนึ่ง ชอบนั่งหมอบอยู่ตรงนี้ จากนั้นก็ทำการต้มตุ๋น โดยเฉพาะกับทะเบียนรถที่มาจากต่างพื้นที่”

หลี่ซ่วยซ่วยพูด:“ลู่หลุ่ยจะต้องถูกคนกลุ่มนี้จ้องไว้แน่”

“พวกเขาอยู่ข้างๆนี่แหละ”หลี่ซ่วยซ่วยพูด:“พวกเขาแค่จะเอาเงิน วางใจเถอะ”

หลี่ฝางตอบอือ จากนั้นตามหลี่ซ่วยซ่วย มาที่ร้านขายเนื้อที่หนึ่ง ธุรกิจขายเนื้อหมูนี้แย่มาก ไม่มีใครมาซื้อเนื้อเลย และที่ขายเนื้อ ก็เป็นคนแก่กับคนหนุ่ม

จากข้อมูลที่หลี่ซ่วยซ่วยบอก คนแก่นี้ รับหน้าที่ต้มตุ๋นโดยเฉพาะ ชื่อว่าเฮียขายหมูหรง เป็นนักเลงที่อยู่ภายใต้ของแมงป่อง และมีลูกน้องอีกสองสามคน ขายเนื้อเป็นเพียงแค่การเสแสร้ง แต่ที่จริงแล้ว พวกเขาทำการต้มตุ๋นเป็นแก๊ง

หลี่ฝางมาที่แผงขายหมู เฮียขายหมูหรงเหลือบมองหลี่ฝาง:“ไง พ่อหนุ่ม ซื้อเนื้อเหรอ”

“เนื้อหมูของร้านเรา สดที่สุดแล้ว ต้องการกี่กรัมล่ะ？”

เฮียขายหมูหรงถือมีดวิบวับขึ้นมา เดินไปที่แผงขายหมู หลี่ฝางพยักหน้า พูด:“เอาเงินห้าหมื่นมา”

เฮียขายหมูหรงได้ยินคำนี้ สายตาก็ดูน่าสนใจขึ้นมาทันที

“เงินห้าหมื่น？เหอะเหอะ พวกคุณมาไวมาก ดูเหมือนสาวน้อยคนนั้นจะเตือนพวกคุณล่วงหน้าแล้วสินะ”

เฮียขายหมูหรงตะโกนไป จากนั้นข้างในห้อง ก็มีวัยรุ่นสามคนปรากฏตัว ในมือของวัยรุ่นทั้งสามยังถือไพ่สองสามใบ ชัดเจนว่าเล่นไพ่มาจากในห้อง

ส่วนชายแก่ที่เดิมทีนั่งตากแดดนั้น ตอนนี้จู่ๆก็นอนลงไปที่พื้น แกล้งทำเป็นตกใจ