บทที่713 ลอบโจมตีแมงป่อง

ก่อนที่หยิ่นเจิ้งจะตัดสินใจลงมือ เขาซื้อตั๋วเครื่องบินสำหรับลูกเมียไว้เพื่อให้พวกเขาหนีไป

มีแค่วิธีนี้เท่านั้น ที่จะทำให้เขาสามารถลงมือกับแมงป่องได้โดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง

แต่ตอนนี้ ลูกชายของเขาดันกลับมา…

วินาทีนั้น หยิ่นเจิ้งรู้สึกหัวตื้อ…

เมื่อกี๊หยิ่นเจิ้งเพิ่งได้ข่าวว่าแมงป่องออกคำสั่งให้ลูกน้องทั้งหมดออกตามล่าตัวหยิ่นเหล่ยมายืนตรงหน้าเขาให้ได้

ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองกำลังตามล่าตัวหยิ่นเหล่ย หรือก็คือลูกชายของเขา

หยิ่นเหล่ยถอนหายใจ “มีใครบางคนเดาได้ว่าผมจะหนี เขาก็เลยจับตัวผมกลับมา”

“ตระกูลหลี่?” หยิ่นเจิ้งขมวดคิ้ว

ตอนที่ไปส่งภรรยากับลูกชาย รางวัลล่าหัวร้อยล้านยังไม่ได้ประกาศออกไป เพราะฉะนั้นเป็นไปไม่ได้ที่แมงป่องจะเป็นคนทำ

อีกอย่างถ้าเป็นแมงป่อง เขาคงไม่ปล่อยให้ลูกชายกลับมาที่เดิม

ดังนั้นคงมีแค่ตระกูลหลี่ที่ทำแบบนี้

หยิ่นเหล่ยพยักหน้า “ตอนที่ขึ้นไปบนเครื่องได้ไม่นาน แอร์ก็ให้ผมกินน้ำขวดนึง พอผมกินน้ำนั่นจนหมดจู่ๆก็สลบไป พอฟื้นขึ้นมาอีกทีก็กลับมาอยู่หน้าบริษัทแล้ว”

“ส่วนแม่ ผมไม่รู้ว่าแม่อยู่ไหน ผมถามคุณชายหลี่แต่เขาไม่ตอบ เขาพูดแค่ว่าจะช่วยดูแลความปลอดภัยของแม่กับน้องๆแทนให้” หยิ่นเหล่ยพูด

สีหน้าของหยิ่นเจิ้งตึงเครียด “ตระกูลหลี่ร้ายกาจมาก เขารู้แม้กระทั่งเรื่องที่แม่กำลังท้องอยู่”

เรื่องนี้ มีแค่ตัวหยิ่นเจิ้งกับภรรยาและหมอประจำตระกูลเท่านั้นที่รู้

แม้แต่หยิ่นเหล่ยก็เพิ่งจะรู้เมื่อกี๊นี้

แต่ตระกูลหลี่กลับล่วงรู้เรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้นคือรักษาชีวิตเด็กเอาไว้

หยิ่นเจิ้งเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ที่สำคัญยังเป็นคนที่รักเมียมาก

ไม่อย่างนั้น หยิ่นเจิ้งคงจะหาผู้หญิงคนไหนก็ได้มาผลิตทายาทเพื่อสืบทอดต่อ…

“พ่อ เราจะทำยังไงกันดี?” หยิ่นเหล่ยมองพ่ออย่างร้อนรน “เมื่อกี๊ตอนที่ผมขึ้นมามีกลุ่มคนไล่ตามผม ต้องเป็นคนของแมงป่องแน่”

“ก็ใช่น่ะสิ นอกจากคนของแมงป่อง จะเป็นใครได้อีก?” สีหน้าของหยิ่นเจิ้งตึง

“คุณชายหลี่ตั้งใจจะเอานายมาเป็นเป้าล่อแทนเขาน่ะสิ…”

ไม่ว่าจะหยิ่นเจิ้งหรือหยิ่นเหล่ยก็พอจะดูออกว่าหลี่ฝางทำแบบนี้ กำลังทำร้ายหยิ่นเหล่ย

ถ้าหยิ่นเหล่ยหนีไปได้ แมงป่องก็ไม่มีทางหาหยิ่นเหล่ยเจอ จากนั้นก็จะมาเอาเรื่องกับหยิ่นเจิ้งหรือไม่ก็หลี่ฝาง

แต่ในเมื่อหยิ่นเหล่ยกลับมาแล้ว แมงป่องก็ต้องหันไปโจมตีหยิ่นเหล่ย

ถึงยังไงหยิ่นเหล่ยก็เป็นคนปล่อยข่าวออกไป ถ้าหาตัวหยิ่นเหล่ยเจอ เรื่องเงินล่าหัวนั่นก็จะถูกยกเลิกไป

การล้มเลิกเงินรางวัลล่าหัว คือสิ่งที่แมงป่องต้องการจะทำ

แต่วินาทีนี้หยิ่นเหล่ยจะกล้ายกเลิกงั้นหรอ?

ถ้าทำแบบนั้น จะไม่ใช่แค่ธุรกิจครอบครัวจะถูกตระกูลหลี่โค่น ไหนจะเรื่องความปลอดภัยของแม่ ก็รับประกันไม่ได้…

“ตระกูลหลี่จะต้องกลืนพวกเราทั้งเป็น” หยิ่นเจิ้งมีสีหน้าเคร่งขรึม “คุณชายหลี่ไม่ได้แค่จะยืมมือนายปล่อยประกาศล่าหัว แต่ยังบีบให้ตระกูลเราเผชิญทำสงครามกับแมงป่อง”

แม้ว่าหยิ่นเจิ้งตั้งใจจะทำสงครามกับแมงป่องตั้งนานแล้ว แต่การต้องเผชิญหน้ากันตรงๆ เป็นสิ่งที่หยิ่นเจิ้งไม่อยากเห็น

แต่การที่หลี่ฝางบีบให้เขาทำแบบนี้ ไม่ต่างอะไรกับการที่เขาบีบให้จางซินเฟยตอบตกลงร่วมมือกับเขา…

เวรกรรมตามทันดังจรวดของแท้

ตอนนี้เอง จู่ๆแมงป่องก็โทรเข้ามา

“เวรล่ะ นี่มันสายมรณะชัดๆ” หยิ่นเจิ้งถอนหายใจยาว

“พ่อ แมงป่องโทรมาหรอ? ไม่ว่ายังไงพ่อก็ห้ามส่งผมให้มันเด็ดขาดเลยนะ” หยิ่นเหล่ยพูดด้วยความหวาดกลัว

“เด็กโง่ ฉันเป็นพ่อแกจะส่งตัวแกให้มันได้ไง?” หยิ่นเจิ้งถลึงตาให้ลูกชาย

ลูกชายคนนี้ผ่านโลลกมาน้อยเหลือเกิน

พอมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น ก็สงบสติอารมณ์ไม่ได้อีกต่อไป

หยิ่นเจิ้งส่ายหน้าผิดหวัง สุดท้ายก็กดรับสาย

ของแบบนี้ หลบให้ตายยังไงก็คงหลบไม่พ้น

เมื่อรับสาย แมงป่องหัวเราะหึๆ “เจ้านายหยิ่น ลูกน้องฉันรายงานมาว่าเมื่อกี๊ลูกชายนายกลับไปที่บริษัทของนายแล้วนี่นะ”

“พี่แมงป่อง ลูกน้องของพี่คงดูผิดไปมั้งครับ? ทำไมผมถึงได้ยินว่าพอไอ้ลูกชายตัวดีก่อเรื่องเสร็จก็เผ่นแน่บไป ตอนนี้คิดว่าคงไม่อยู่ในอำเภอหลินแล้วล่ะ จะมาอยู่ในบริษัทผมได้ไงกัน?” หยิ่นเจิ้งพูดแถอย่างถ่อมตัว

แมงป่องได้ยินก็แค่นเสียงเหอะออกมา “ไอ้แก่จนป่านนี้ยังมาทำมึนอะไรกับฉันอีก ลูกชายแกทำเรื่องผิดกับฉันขนาดนั้น แกยังจะปกป้องมันอีกหรอ? หรือจะบอกว่าทั้งหมดมาจากการสนับสนุนของแก?”

“พี่แมงป่อง ผมไม่ได้เห็นหน้าลูกชายเลยจริงๆนะครับ” หยิ่นเจิ้งพูด “ถ้าพี่ไม่เชื่อ ผมสาบานก็ได้”

“แม่มึงสิ ลูกน้องเป็นโขยงของฉันเห็นว่าลูกชายแกวิ่งหนีเข้าบริษัทกันทุกคน จะบอกว่าพวกลูกน้องของฉันตาบอดงั้นสิ?” แมงป่องเกรี้ยวกราด