บทที่761 ฉันไม่ได้ไร้อนาคตเหมือนแก

“หลี่ฝาง ฉันจะคอยดูว่าแกหลบไปถึงเมื่อไหร่？”

มู่เสี่ยวไป๋ตะโกนจนเหนื่อยแล้ว จึงจับสาวแผนกต้อนรับมาเป็นม้านั่งให้ตน

“ถ้าเธอทำฉันล้ม ฉันจะตัดขาเธอซะ”มู่เสี่ยวไป๋พูดกับสาวแผนกต้อนรับอย่างเยือกเย็น

มู่เสี่ยวไป๋นั่งอย่างสบายใจ แถมยังจุดบุหรี่สูบอีก

ไม่นานนักชั้นหนึ่งของไนต์คลับที่เดิมทีสวยงามตระการตา ตอนนี้ยุ่งเหยิงหมดแล้ว

และคนพวกนั้นก็ยังคงทำลายไม่หยุดหย่อน

เมื่อหลี่ฝางและคนอื่นๆลงมา เห็นการกระทำที่บ้าคลั่งของคนเหล่านี้ ซินปาก็ตาแดงก่ำขึ้นมาทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความโมโหและดุร้าย ส่วนหลี่ฝางกลับเรียบเฉยมากๆ

แค่ไนท์คลับเล็กๆแค่นั้น

อย่าว่าแต่พังแค่ชั้นเล็กๆชั้น1 ต่อให้พังทั้งหมดหลี่ฝางก็ไม่เจ็บใจสักนิด

ข้อแรกคือหลี่ฝางรวย

ข้อที่สอง หลี่ฝางรู้ว่าจบเรื่องแล้วมีคนจ่ายให้

มู่เสี่ยวไป๋เห็นหลี่ฝางเดินมา ก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นทันที

ตอนนี้ภายใต้ข้อเรียกร้องของตระกูลตงฟาง ใครๆก็ต่างตามหาตัวหลี่ฝางอยู่ทั้งนั้น แค่จับตัวหรือฆ่าหลี่ฝางได้ คนคนนั้นก็จะได้เข้า4ตระกูลใหญ่อย่างเป็นทางการ และได้รับการยอมรับจากตระกูลตงฟาง

จากกำลังของตระกูลตงฟาง ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะผลักดันตระกูลใหม่ให้ขึ้นมา

ซินปาตะโกนเสียงดัง：“หยุดเดี๋ยวนี้ ได้ยินไหม ฉันบอกให้หยุด”

แต่ไม่ว่าซินปาตะโกนยังไง คนพวกนั้นไม่มีทีท่าจะหยุดแต่อย่างใด

ซินปาตะโกนจนเสียงแหบแล้วก็ยังคงไม่มีประโยชน์อะไร

มู่เสี่ยวไป๋เห็นจึงพูดอย่างเยาะเย้ย：“ฉันว่านะซินปา แกตาบอดไปแล้วรึไง ถึงได้ติดตามเจ้านายติดต่อกันสองคน คนหนึ่งคือห้าวหนาน ตอนนี้ก็เป็นคนกากๆ อีกทั้งคนในตอนนี้ก็ใกล้ตายแล้ว”

“ถ้าแกไม่อยากอดตาย ฉันแนะนำให้รีบหาเจ้านายคนใหม่”

มู่เสี่ยวไป๋มองรองเท้าตัวเองพลางหัวเราะ：“รองเท้าฉันสกปรกแล้ว ถ้าแกยอมมาเลียให้สะอาด บางทีฉันอาจจะลองพิจารณาให้แกเป็นลูกน้องฉัน”

“มู่เสี่ยวไป๋ แกแม่งฝันไปรึไง”ซินปามองมู่เสี่ยวไป๋อย่างเยือกเย็น

หลี่ฝางมีบุญคุณต่อซินปา เมื่อก่อนตอนที่ซินปาย่ำแย่ที่สุด หลี่ฝางเป็นคนให้ทุกอย่างกับเขา

ต่อให้หลี่ฝางถูกโค่น ซินปาก็จะพาลูกน้องของตนออกจากเมืองเอก ไม่ไปพึ่งพามู่เสี่ยวไป๋แน่นอน ยิ่งกว่านั้นยังให้ไปเลียรองเท้าให้สะอาดอีก！

การกระทำที่เหยียดหยามแบบนี้ อย่าว่าแต่ซินปาที่เป็นลูกพี่ที่มีชื่อเสียง และเป็นอันธพาลมา10กว่าปีเลย เป็นอันธพาลมา9ปีก็ไม่มีทางทำได้

“ได้ จำคำที่แกพูดเอาไว้ อีกเดี๋ยวฉันจะให้แกชดใช้กับคำพูดเมื่อครู่นี้”มู่เสี่ยวไป๋มองซินปาพลางพูดอย่างเยือกเย็น：“ฉันจะจัดการหลี่ฝางก่อน แล้วค่อยมาจัดการแก”

หลี่ฝางมองมู่เสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าเรียบเฉย：“หาฉันเจอได้เร็วขนาดนี้ แกเป็นหมางั้นเหรอ？”

ขณะเดียวกันโหจื่อก็ชักปืนออกมาแล้วยิงไปที่มู่เสี่ยวไป๋

เสียงยิงดังปัง ทำเอามู่เสี่ยวไป๋ตกใจจนหน้าซีด เขาจึงลากคนมาคนหนึ่งเพื่อบังให้เขา

แต่เขาช้าไปหน่อย

กระสุนแฉลบผ่านหูเขาไป และไปโดนอีกคน