บทที่856 ความร่วมมือของฉินจื่อยี่

“คุณหลี่ สวัสดี ผมชื่อตู้หงฉาย รับผิดชอบคุ้มกันความปลอดภัยของครอบครัวคุณเกา”

“พวกเรารู้จักกันด้วยเหรอ?” หลี่ฝางถามด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

“ไม่รู้จักหรอก!” ตู้หงฉายตอบ: “แต่ว่าเบื้องบนเคยได้แจ้งมาก่อน”

ก่อนที่จะมาที่นี่ เบื้องบนก็ได้เคยบอกกับเขา ว่าให้เคารพนอบน้อมต่อชายหนุ่มที่ชื่อหลี่ฝาง ในตอนนั้นเขายังไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่นัก

แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

รัศมีอันทรงพลังได้แพร่กระจายออกมาจากร่างของหลี่ฝาง จนถึงขั้นทำให้ผิวหนังของเขานั้นมีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกแผดเผาอยู่ นั่นแสดงให้เห็นว่าชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้นั้นอันตรายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

เกรงว่าคนคนนี้จะเป็นปรมาจารย์นักสู้คนหนึ่ง!

สำหรับคำตอบของตู้หงฉาย หลี่ฝางพยักหน้าและไม่ได้ถามอะไรต่อ เขาเดินเข้าไปในห้องและพาพวกเกาเมิ่งฉีเดินออกมา

ก่อนที่จะออกเดินทาง เกาจื้อสิงก็ได้ยื่นบัตรเอทีเอ็มใบหนึ่งให้กับหลี่ฝาง แล้วกล่าว: “คุณหลี่ หลายวันมานี้รบกวนคุณแล้ว ในนี้มีเงินอยู่สิบล้าน ถือว่าเป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากผม โปรดรับไว้ด้วย”

เกาจื้อสิงคนนี้สมกับที่เป็นคนที่สามารถบริหารบริษัทให้ใหญ่ขนาดนี้ได้จริงๆ บริหารงานได้อย่างเหมาะสมอย่างที่สุด

เกาจื้อสิงออกปากมอบเงินให้ หลี่ฝางเองก็ไม่เกรงใจ เขาพยักหน้าและรับเอาบัตรที่เกาจื้อสิงยื่นให้นั้นมา

“คุณหลี่ ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมากจริง ๆ ......”

เกาจื้อสิงยังอยากจะพูดอะไรต่ออีกสักหน่อย แต่เกาจื่อหมิงที่อยู่ด้านข้างกลับเร่งรัดขึ้นมา: “พ่อครับ พวกเรารีบไปกันเถอะ มีเรื่องอะไรค่อยว่ากัน!”

เขาถลึงตาใส่ลูกชายของตัวเองอย่างไม่พอใจ เกาจื้อสิงมองหลี่ฝางด้วยแววตาที่มีคำขอโทษอยู่

เมื่อเห็นหลี่ฝางไม่ได้มีท่าทีไม่พอใจอะไร ถึงได้หันหลังกลับ และถูกตู้หงฉายพาตัวออกไป

……

ร้านอาหารที่มีระดับ บรรยากาศคลุมเครือ ถ้าหากเป็นคู่รักคู่หนึ่งอยู่ที่นี้ จะต้องถูกบรรยากาศแบบนี้ทำให้ลุ่มหลงมึนเมาไปนานแล้วอย่างแน่นอน

แต่ที่อยู่ตรงหน้าของฉินวี่เฟยกลับเป็นพี่ชายของตัวเอง เช่นนั้นบรรยากาศมันก็จะอึดอัดสักนิดหน่อย

ผู้จัดการล็อบบี้เดินเข้ามา เขาโค้งตัวลงอย่างนอบน้อม: “คุณฉิน นานแล้วที่ไม่ได้เห็นคุณมาที่นี่”

พูดไป บริกรที่เดินตามอยู่ด้านหลังของผู้จัดการก็ได้นำเอาไวน์แดงขวดหนึ่งออกมา แล้ววางลงไปบนโต๊ะ

“ไวน์ขวดนี้มอบให้คุณฉินลองชิมดู”

ไวน์ขวดนี้มีมูลค่าหลายหมื่น สำหรับร้านอาหารของพวกเขาแล้ว ไม่ง่ายนักที่จะนำมันออกมา

“ไม่เลว” ฉินจื่อยี่พยักหน้าพลาง กล่าวเอา: “เอาไวน์ขวดที่ฉันฝากไว้ที่นี่ขวดนั้นออกมา”

“ได้ครับ คุณผู้ชาย”