บทที่859 แสดงอำนาจ

ภายใต้การนำทางของหลิวฮุย หลี่ฝางก็ได้มาถึงฐานปฏิบัติการลับแห่งหนึ่ง

ที่นี่มีการป้องกันอย่างแน่นหนา มีนักรบคอยรักษาการอยู่ทั่วทุกที่ สามารถพูดได้ว่า ต่อให้มีแมลงวันตัวหนึ่งบินเข้ามาก็ยังถูกพบเห็นได้

สั่นด้านในของฐานปฏิบัติการ กลับแตกต่างจากภายนอกโดยสั้นเชิง

ผู้คนในที่แห่งนี้ต่างก็ทำงานของใครของมัน เมื่อเทียบกับความเข้มงวดที่ด้านนอกแล้ว ที่นี่เรียกได้ว่าเละเทะเลยทีเดียว ยังมีบางคนที่นั่งใจลอยอยู่มุมมุมหนึ่ง และไม่มีใครสนใจเลยสักนิด

ไม่เพียงเท่านั้น สายตาของพวกทหารลาดตระเวนที่มองมาที่นี่ยังเต็มไปด้วยความอิจฉาและนับถือ

เหตุผลนั้นง่ายเพียงนิดเดียว นั่นก็คือผู้คนเหล่านี้ต่างก็เป็นพวกหัวกะทิที่ได้คัดสรรมาจากทุกที่ทั่วประเทศ และพวกเขาได้มาจากทีมเล็ก ๆ ที่เหล่านักสู้ทุกคนต่างก็ใฝ่ฝันที่จะเข้าร่วม

ถึงแม้คนพวกนี้ต่างก็เป็นเพียงตัวสำรอง แต่เมื่อเทียบกับทหารลาดตระเวนที่อยู่ด้านนอกนับว่าเป็นความสำเร็จที่ยอดเยี่ยมมากแล้ว

ดังนั้นคนพวกนี้สามารถเคลื่อนไหวอยู่ที่นี่ตามอำเภอใจได้ แน่นอนว่า ยังมีอีกหนึ่งสาเหตุนั่นก็คือหัวหน้าของทีมสำรองนี้ยังไม่ได้เข้าประจำตำแหน่ง

และในมุมมุมหนึ่งของที่นี่ หลายคนกำลังเกาะกลุ่มกันพูดคุยอะไรบางอย่าง

“สวีคางนายว่าผู้นำที่ลึกลับคนนั้นของพวกเราเป็นคนแบบไหนกันแน่?”

“ใครจะไปรู้ล่ะ แต่อย่างน้อยก็ต้องสามารถทำให้ทุกคนยอมรับได้”

“ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็ต้องเป็นรองหัวหน้าของทีมที่เป็นทางการแหละ เมื่อเทียบกับสมาชิกของทีมอย่างเป็นทางการ ถ้าหากลงมือกันขึ้นมาจริง ๆ ก็ยังไม่แน่ว่าใครจะร้ายกาจกว่ากัน”

“อย่าเลย ฉันยังไม่อยากตายตอนนี้ พอถึงตอนนั้นพวกนายลงมือเองเถอะ”

“เชรดพวกนายนี่มันไม่มีคุณธรรมจริง ๆ เลย”

“ต้วนหงกวง นายว่าอีกเดียวพวกเราลองทดสอบผู้นำทีมคนใหม่หน่อยดีไหม?”

จู่ ๆ ชายคนหนึ่งก็ได้ถามไปยังชายหนุ่มร่างสูงที่เงียบมาโดยตลอด

ชายหนุ่มร่างสูงคิดอยู่สักพักแล้วกล่าว: “ช่างเหอะ ผู้นำคนนั้นมีผลต่อการได้เป็นตัวจริงของพวกเรา ถ้าทำให้เขาโมโหขึ้นมาล่ะก็ มันไม่เป็นผลดีกับพวกเราหรอก”

“โถ่เอ๊ย ผลงานของพวกเราต่างก็เห็น ๆ กันอยู่ จะขึ้นเป็นตัวจริงไม่ได้ได้ยังไง นายคิดมากเกินไปแล้ว”

คนพวกนั้นกำลังพูดกันอย่างเมามัน จู่ ๆ คนที่อยู่ใกล้กับประตูทางเข้าก็ได้ตะโกนขึ้นมา: “หัวหน้าวางมา!”

ชั่วพริบตา ทีมที่ยุ่งเหยิงนั้นก็ได้ฟื้นคืนสู่ความเป็นระเบียบเรียบร้อยในทันที

หวางเหวินป่ายผู้ดูแลฐานปฏิบัติการ กำลังพาหลี่ฝางและหลิวฮุยเดินเข้ามาข้างใน ในขณะเดียวกันนั้นก็ได้ใช้สายตาแห่งความอยากรู้อยากเห็นพิจารณาดูหลี่ฝาง

ถึงแม้เขาจะไม่หรือรู้จักหลี่ฝาง หลี่ฝางเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา แต่กับหลิวฮุยกลับคุ้นเคยเป็นอย่างดี

จากแหล่งข่าวที่ไม่น่าเชื่อถือ ภูมิหลังของหลิวฮุยนั้นแข็งแกร่งมาก จนถึงขั้นพระเจ้ายังได้ยิน แค่จุดจุดนี้ก็สุดยอดจนหาที่เปรียบไม่ได้แล้ว