บทที่883 ใช้ชีวิตติดตามหลี่ฝาง

ทั้งโบสถ์เงียบลงอย่างน่ากลัว

ทุกคนต่างตะลึงกับการเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันนี้

หลี่ฝางโบกมือ ทำลายความเงียบในนี้：“กลับไปเถอะ ซูโน่ อย่าฆ่าเขา ผมยังมีเรื่องต้องถามเขา”

“อาจารย์ พวกเรากลับไปดื่มชาดีกว่า”ซูเชี่ยนถลาเข้ามาพูดด้วยความตื่นเต้น

“โอเค”

ทั้งสองคนค่อยๆเดินห่างออกไป คนที่ยังอยู่ที่เดิมก็มองหน้ากัน โดยไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

……

“ผมข้ามพ้นโลกีย์ได้แล้ว แต่ยังแก่ไปเรื่อยๆ”ราฟาเอลค่อยๆพูดช้าๆ

ในเวลาไม่ถึงหนึ่งวัน เขาชราภาพจนหมดสภาพ เดิมทีเป็นรูปร่างสามสิบปี ตอนนี้กลายเป็นเหมือนกับเจ็ดแปดสิบปีแล้ว

“เพื่อมองเห็นขอบเขตที่สูงขึ้น ผมเข้าร่วมการทดลองลับบางอย่าง หวังว่าเพียงพอที่จะยืดอายุให้สูงขึ้น น่าเสียดายที่ เทคโนโลยีปัจจุบันสามารถฟื้นฟูความเยาว์วัยของผมได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่ไม่ได้ส่งผลอย่างแท้จริงใดๆ ส่วนของในมือซูเฉิง สามารถช่วยผมบรรลุถึงกำลังภายใน ผมเลยได้แต่มาสู้”

สายตาราฟาเอลเต็มไปด้วยความเศร้า“ผมเก้าสิบกว่าแล้ว ชีวิตเหลืออยู่ไม่มากแล้ว”

หลี่ฝางถือกะโหลกคริสตัลอันหนึ่ง หัวเราะเหอะเหอะ：“ของสิ่งนี้เหรอ？”

ก่อนหน้านี้ซูเฉิงเชื่อมั่นความแข็งแรงที่ตัวเองมีอยู่มาก ดังนั้นตอนที่ราฟาเอลยื่นข้อเสนอให้เขา เขาจึงปฏิเสธอย่างไม่ลังเล จนกระทั่งราฟาเอลที่โกรธจัดเอาชนะแนวป้องกันที่หนาแน่นที่เขาภาคภูมิใจไปโดยตรง และเกือบจะฆ่าชีวิตของเขาไป ในที่สุดเขาจึงยอมรับความจริง

และตอนนี้เผชิญหน้ากับคำขอของหลี่ฝาง ซูเฉิงเอากะโหลกคริสตัลออกมาส่งให้หลี่ฝางอย่างไม่ลังเล พูดถึงขึ้นมาแล้ว ที่จริงการกระทำของราฟาเอลก็เพื่อปูทางให้หลี่ฝาง

“ใช่แล้ว！”ดวงตาราฟาเอลจ้องกะโหลกคริสตัลปริบๆ ถามเสียงดังว่า“ผู้ยิ่งใหญ่ ท่านบอกคำตอบผมได้หรือไม่ ให้ผมตายไปโดยไม่ต้องรู้สึกเสียใจ？”

“เหอะเหอะ คุณลองไปเองดูไหม？”หลี่ฝางยิ้ม เอาของสิ่งนั้นทิ้งให้ราฟาเอล

ของสิ่งนี้เขาไปศึกษามาแล้วเมื่อคืน ตอนเขาใช้กำลังภายในของตัวเองเทใส่กะโหลกคริสตัล ก็รู้สึกว่ามี“พลัง”ที่มองเห็นผสมผสานเข้ากับกำลังภายในของเขา แล้วสุดท้ายก็ไหลเข้าสู่ในร่างกายของเขา

เขารู้สึกแค่ว่าในร่างกายตัวเองเกิดการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้ชัดเจน และเขาก็ไปศึกษากะโหลกคริสตัลนั่นอีกครั้ง ถึงแม้เขาจะยังรู้สึกถึง“พลัง”นั่นอยู่ข้างใน แต่ศึกษาอย่างไรก็ไม่มีการตอบสนอง

ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น หลี่ฝางได้แต่ยอมแพ้ไปชั่วขณะ ตัดสินใจใช้ขอบที่ใช้การไม่ได้

จิตใต้สำนึกราฟาเอลรับกะโหลกคริสตัลไว้ มองของในมือที่ใฝ่ฝันมาตลอด แล้วเขาก็ตะลึงงันไปทั้งตัว