บทที่887 เหมือนศัตรูตัวฉกาจ

หลี่ฝางใช้เท้าข้างหนึ่งเตะศพนี้ เพื่อตรวจสอบดู ก็พบว่าอุปกรณ์บนเครื่องบินเสียหายแล้วส่วนหนึ่ง ก็แค่หลี่ฝางไม่ได้มีความรู้อะไรทั้งสิ้นเกี่ยวกับเครื่องบินเลย และก็ไม่รู้ว่าเสียหายร้ายแรงหรือไม่

เครื่องบินเริ่มจะไม่สมดุล มีการเอียงสั่นขึ้นมาอย่างแรง ด้านนอกมีเสียงกรีดร้องทันที และคนก็ล้มลงที่พื้นจำนวนมาก

“boss ข้างในเกิดอะไรขึ้น？”ราฟาเอลพุ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน

มองเห็นฉากด้านใน ราฟาเอลก็อดไม่ได้ที่จะตะลึง：“เอ่อ……ตายหมดแล้ว？”

“คุณมาดู ขับเครื่องบินเป็นไหม？”

“เป็นแต่เป็นนิดหน่อย เครื่องบินแบบนี้ผมก็ไม่เคยขับ อีกอย่างยังมีส่วนที่บางอย่างถูกทำพัง ต้องหาอีกคนที่ขับเครื่องบินเป็นร่วมมือกับผม”ราฟาเอลเดินเข้าไปตรวจสอบดู แล้วพูด

หลี่ฝางพยักหน้า หันกลับเดินออกไป

ตอนนี้ในห้องโดยสารตื่นตระหนกกัน ในใจแตกตื่น เสียงกรีดร้องต่างๆดังต่อเนื่องกันไปเป็นระลอก

หลี่ฝางขมวดคิ้ว ตะโกนเสียงดัง：“หุบปากกันให้หมด！”

“ใครเคยเรียนขับเครื่องบิน？”เผชิญหน้ากับทุกคนที่ตกใจเขา หลี่ฝางถามว่า“ถ้าขับเป็นก็เข้ามาดูหน่อย”

“ผม ผมเคยเรียนมาหน่อย แต่ไม่เคยขับจริงๆ”วัยรุ่นคนหนึ่งยืนขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

“ไม่ต้องพูดเหลวไหลแล้ว เข้าไปดูก่อนเถอะ”ตอนนี้หลี่ฝางได้แต่บีบบังคับให้ทำในเรื่องที่ความสามารถไม่ถึง ผลักวัยรุ่นคนนั้นเข้าไปในห้องนักบิน

วัยรุ่ยคนนั้นตรวจดูด้านในด้วยสีหน้าซีดขาว จู่ๆก็พูดด้วยใบหน้าดีใจ：“ระบบสื่อสารยังอยู่ดี พวกเราขอความช่วยเหลือจากภาคพื้นดินได้！”

“ห่า！แค่ระบบสื่อสารยังดีอยู่แล้วจะมีประโยชน์บ้าอะไร เครื่องบินตกไปพวกเราก็ตายกันหมด คุณไปดูหน่อยว่าเครื่องบินขับได้ไหม”หลี่ฝางทนไม่ไหวจึงตบไปที่หัวของวัยรุ่นคนนั้นทีหนึ่ง

วัยรุ่นคนนั้นจับหัวแล้วตรวจดูต่อไป เขาลูบหัวแล้วพูดอย่างระมัดระวัง：“ผม ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ว่าส่วนควบคุมหลักน่าจะไม่มีปัญหาอะไร ก็คือเอาเครื่องลงน่าจะทำได้ ……”

“งั้นก็ดี พวกคุณสองคนทำเครื่องบินให้นิ่งที่สุด พยายามส่งข้อความหาสนามบินที่ใกล้ที่สุด พวกเราเอาเครื่องลงให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน！”

ราฟาเอลพยักหน้า：“boss คุณวางใจเถอะ เพื่อชีวิตของตัวเองผมจะทำให้ถึงที่สุด นี่ พ่อหนุ่ม ตอนนี้ไม่ขับเครื่องบินให้ดีๆก็ต้องตาย คุณรู้ใช่ไหมว่าตัวเองควรทำอะไร？”

วัยรุ่นคนนั้นกลืนน้ำลายพูดว่า：“ผม ผมจะทำให้ถึงที่สุด”

“ให้ความร่วมมือกับผมก็พอแล้ว”ราฟาเอลพูดไปก็จับตัวควบคุมไว้ แล้วใช้แรงดึงขึ้น

ทันใดนั้น เครื่องบินก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ได้ยินแต่เสียงโลหะบิดดังขึ้นมา แทบจะทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนเครื่องบินกำลังจะถูกแยกออกในวินาทีต่อมา

“กรี๊ด！”ในห้องโดยสารมีเสียงกรีดร้องที่จะทำลายแก้วหูของผู้คนอีกครั้ง