บทที่90 จางกงหมิงมาแล้ว

บทที่90 จางกงหมิงมาแล้ว

สองคนนี้ดูเหมือนคนหูหนวก ไม่พูดอะไร ไม่ขยับ

“ปล่อย ไม่งั้นผมจะแจ้งความ！” หลี่ฝางหยิบโทรศัพท์ เตรียมโทรหาจางกงหมิง

แต่พอโทรไป ตู้เฟยก็วิ่งเข้ามา แย่งกับหลี่ฝาง

หลี่ฝางร่างกายยังอ่อนแออยู่ ไม่กล้าต่อกรกับตู้เฟย ถึงแม้จางกงหมิงจะรับสาย แต่ถูกตู้เฟยวางสายไป

“นี่คุณกำลังหลอกใครหรือไง！”

ตู้เฟยมองหน้าจอโทรศัพท์ พูดอย่างเย็นชา： “ยังจะแจ้งความอีก จางกงหมิงกลายเป็นตำรวจตั้งแต่เมื่อไหร่？”

“แม่งเอ๊ย อย่าคิดว่ามีจางกงหมิงสนับสนุนคุณแล้วผมจะกลัวคุณนะ”

หลี่ฝางพูด： “ไม่กลัวแล้วคุณวางสายทำไม ถ้าไม่กลัว คุณก็ให้จางกงหมิงมาสิ”

ตู้เฟยก็ไม่โง่ จะตกอยู่ในความปั่นป่วนของหลี่ฝางได้ไงกัน

“หลี่ฝาง คุณบาดเจ็บยังไม่หายดีนี่ใช่ไหม” ตู้เฟยยิ้ม เขารู้ว่าหลี่ฝางถูกมู่เสี่ยวไป๋แทง จากการแย่งโทรศัพท์เมื่อกี๊ เขาก็เข้าใจว่า บาดแผลของหลี่ฝางยังไม่ฟื้นฟู

ถ้าฟื้นฟูดีแล้ว หลี่ฝางจะสู้เขาไม่ได้ได้อย่างไร？

หลี่ฝางมองตู้เฟย ใบหน้ามีความไม่พอใจ： “อย่าเห็นว่าผมยังบาดเจ็บอยู่ ผมเล่นงานคุณได้เช่นกัน ไม่เชื่อก็ลองดู！”

“มา ลองก็ลอง” ตู้เฟยโบกมือให้หลี่ฝาง ไม่กลัวสักนิด

ตู้เฟยคิดในใจ：ถ้าผมสู้คุณไม่ได้ ไม่ใช่ว่ายังมีอีกสองคนที่ช่วยได้เหรอ？

หลี่ฝางขมวดคิ้ว： “ตู้เฟย ถ้าผมล้มคุณได้ คุณจะให้ผมกลับไปสอบเอ็นทรานซ์ได้ไหม”

ตู้เฟยลังเลสักพัก กล่าวอย่างคลุมเครือ： “ถ้าคุณล้มผมได้จริงๆ ผมก็จะลองคิดดูได้”

หลี่ฝางกัดฟัน พูด： “งั้นก็มา”

สามปีในชั้นมัธยมปลาย หลี่ฝางทนความทรมานมาตั้งมากมาย สามปีนี้เพื่ออะไร？ไม่ใช่เพื่อสอบเอ็นทรานซ์เหรอ？

ถ้าไม่สามารถสอบเอ็นทรานซ์ได้ งั้นสามปีนี้ที่ลำบากลำบน ก็ทำไปเสียเปล่าสิ？

ดังนั้น ถึงจะเป็นโอกาสเดียว หลี่ฝางก็ไม่อยากพลาด

“ผมไม่เชื่อหรอก ว่าคนอย่างผมตู้เฟยจะสู้คนป่วยอย่างคุณไม่ได้เชียว？” ตู้เฟยขมวดคิ้ว พูดอย่างเหยียดหยาม

หลี่ฝางตั้งสมาธิ จ้องตู้เฟย

ตู้เฟยพุ่งหัวเข้ามา เล็งไปที่ท้องของหลี่ฝาง

“แม่งเอ๊ย！” หลี่ฝางโกรธจนกัดฟัน ตู้เฟยตั้งใจอย่าให้แผลตัวเองขาด！

หลี่ฝางล็อกคอของตู้เฟยด้วยความไว จากนั้นก็บิด แล้วก็บิดลงพื้น ขณะเดียวกันตรงท้องก็มีความเจ็บเข้ามา

แม่งเอ๊ย แผลฉีกขาดแน่ๆ

แต่ดีที่ตู้เฟยถูกโยนไปที่พื้น หลี่ฝางจึงพูดอย่างดีใจ： “คุณแพ้แล้ว ก็ปล่อยผมไปเถอะ”

“ห่าอะไรล่ะ ผมยังยืนขึ้นได้” ตู้เฟยยืนขึ้นทันที พุ่งมาที่หลี่ฝางอีกครั้ง

ครั้งนี้ ตู้เฟยกลับเรียนรู้บทเรียนจากครั้งที่แล้ว ไม่โหดร้ายเหมือนครั้งที่แล้ว และค่อยๆ เข้ามาช้าๆ ไม่หยุดที่จะล่อใจ ทำเป็นเคลื่อนไหวปลอมๆ อยู่หลายที หลี่ฝางก็ติดกับหลายรอบ

ที่สำคัญคือตู้เฟยเลวมาก ทุกครั้งทำเป็นจะโจมตีใส่ท้องของหลี่ฝาง หลี่ฝางพยายามปกป้องท้องตัวเองสุดๆ ไม่กล้าให้ท้องถูกตี

แผลนี้ยังไม่สมาน ถ้าชกลงมา หลี่ฝางแย่แน่นอน！

“กันได้ดีนี่！” ตู้เฟยหัวเราะฮี่ฮี่ เขาไม่รีบร้อนที่จะตี ยังไงจุดประสงค์ของเขาก็คือไม่ให้หลี่ฝางสอบเอ็นทรานซ์

แค่ดึงเวลาไม่กี่นาที หลี่ฝางออกไปก็ไม่มีประโยชน์

ไม่นานนัก เสื้อของหลี่ฝางเผยให้เห็นแผลเลือดสด ตู้เฟยเห็นแล้วก็หัวเราะ： “ที่คือจุดที่มู่เสี่ยวไป๋แทงสินะ”

“ใช่สิ คุณรู้ไหมว่าทำไมมู่เสี่ยวไป๋มาจัดการคุณ？” จู่ๆ ตู้เฟยก็พูด

หลี่ฝางไม่โง่ คำพูดของตู้เฟยมีอะไรแอบแฝง

“เป็นคุณที่บอกเขา？” หลี่ฝางขมวดคิ้ว สีหน้ายิ่งโกรธมากขึ้น

“ไม่ผิด ผมเอง เดิมทีเป้าหมายของมู่เสี่ยวไป๋ไม่มีคุณ ยังไงหลินชิงชิงกับคุณก็รู้จักกันไม่นาน คุณก็เป็นแค่นักเรียน สำหรับมู่เสี่ยวไป๋แล้ว ไม่เคยกลัวการข่มขู่”

“ผมบอกมู่เสี่ยวไป๋เอง ความสัมพันธ์ของคุณกับหลินชิงชิงผิดปกติ บอกว่าคุณสองคนไปผับด้วยกันทุกวัน แล้วพอเมาก็ยังเต้นด้วยกัน ท่าทางคลุมเครือ”