บทที่964 หลี่ฝางถูกจับ

แป๊บเดียว สักสองสามคนของหน่วยต้าเซี่ยหลงเช่วก็เข้ามาในผับ คนที่เหลือก็เริ่มดำเนินการส่งมอบงาน

ส่วนเจิ้งเซียวก่อนที่มอบงานเสร็จแล้วออกไป ก็มองหลี่หยุนหยุนแวบหนึ่ง ในสายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

เพราะว่าเขารีบร้อนขึ้นมา เมื่อก่อนตอนที่พวกเขาทำคดีใหญ่ด้วยกัน ด้านบนจะส่งผู้หญิงคนนี้มาช่วย

ตอนแรกพวกเขาดูถูกเธอเพราะว่าเธอเป็นผู้หญิง อย่างไรก็ตามที่ทำให้พวกเขาคิดไม่ถึงก็คือ หยิบคีมมาจัดการด้วยตัวเธอเองคนเดียวอย่างรวดเร็ว ความเร็วนั้นเร็วจนน่าตกใจ

ในใจเจิ้งเซียวมีความแปลกใจอย่างไม่สิ้นสุดต่อการปรากฏตัวของต้าเซี่ยหลงเช่วชื่อนี้

ในผับตอนนี้วุ่นวายมาก อย่างกับเกิดพายุไต้ฝุ่นขึ้นมาอย่างนั้น ที่พื้นเต็มไปด้วยศพกับคนที่หมดสติไปหมด ซึ่งล้วนแต่เป็นคนที่ถูกหลี่ฝางจัดการก่อนหน้านี้

หลี่หยุนหยุนพูดเสียงเบา：“สรุปว่าใครที่ใจกล้ามาทำเรื่องแบบนี้ที่นี่？นี่มันช่างไม่มีขื่อมีแปเสียจริง！”

คนนำหน้าที่อยู่ท่ามกลางทุกคน ก็คือหลิวฮุยซึ่งตอบไปว่า：“หลี่ฝาง”

“หลี่ฝาง？ผู้ชายคนนั้นที่เฮียกู่ยอมรับกับปากเองว่าอยู่ในระดับพอๆกับเขาเหรอ？”

ได้ยินชื่อของหลี่ฝาง หลี่หยุนหยุนปรากฏความประหลาดใจขึ้นมาก่อน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง

“สุดยอดมาก！และยังหนุ่มมาก！”

“หยุนหยุนนะ……เห้อ！”

เห็นลูกน้องตัวเองจู่ๆก็บ้าผู้ชาย หลิวฮุยอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

“ขอโทษค่ะลูกพี่！”

ตระหนักได้ถึงการเสียอาการของตัวเอง หลี่หยุนหยุนก็แลบลิ้น ยอมรับผิดอย่างตรงไปตรงมา

“พระเจ้า ความแข็งแกร่งของหลี่ฝางนั้นแข็งแกร่งมากแค่ไหนกันแน่？”

แล้วพวกเขาก็สืบหาต่อไปสักพัก แป๊บเดียวก็เจอผลลัพธ์ส่วนหนึ่งออกมา พบว่าความแข็งแกร่งของคนพวกนี้ ไม่มีคนที่อ่อนแอเลย

หลี่หยุนหยุนอดไม่ได้ที่จะอุทาน：“คนพวกนี้ ต่างถูกหลี่ฝางฆ่าในพริบตาเดียว？”

“อือ”หลิวฮุยพยักหน้าด้วยใบหน้านิ่งเฉย เขารู้ว่า หลี่ฝางมีความแข็งแกร่งนี้อย่างแน่นอน

ฉากตรงหน้านั้นเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตกใจ แต่ตอนที่เห็นเกียร์ พวกเขาจึงตระหนักได้ว่าอะไรที่เรียกว่าความน่ากลัว

เกียร์ตายแล้ว ซึ่งยืนตาย และที่ตัวก็ไม่มีบาดแผลด้วย

บนตัวเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างรุนแรง ใบหน้าเหยเกขั้นสุด ทั้งตัวแข็งทื่อ การตายของเขาทำให้คนหวาดกลัวอย่างมาก

“ลูกพี่……”หลี่หยุนหยุนบ่นพึมพำ“เขาตายได้อย่างไร？”

“ถูกกำลังภายในตัดเส้นลมปราณ จึงตายไปเลย”

หลิวฮุยเข้าไปดู ก็ได้ข้อสรุปที่ถูกต้อง

“ลูกพี่！แย่แล้ว！”ลูกทีมคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจู่ๆก็ตะโกนออกมา ดึงดูดความสนใจของทุกคน

“เกิดอะไรขึ้น？”ทันใดนั้นในใจหลิวฮุยก็รู้สึกถึงผิดปกติ รีบเข้าไปดู ต่อมา ฝีเท้าของเขาก็หยุดลง

ระหว่างที่หวางซีหมิงนอนหงายบนรถเข็น ใบหน้าก็หวาดกลัว ศพแข็งไปแล้ว