บทที่ 114 ผมเชื่อฟังคุณทุกอย่าง

อยู่ๆเฟิงหานชวนก็เพิ่งรู้ว่า สวรรค์ช่างดีกับเขาเหลือเกิน

สวรรค์ส่งนางฟ้าตัวน้อยคนนี้มาให้เขา

เขารู้ว่าชีวิตก่อนหน้านี้ของเฉินฮวนฮวนไม่สุขสบาย แต่ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เขาจะรักเธอ ให้เธอเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก

"เฟิงหานชวน คุณเข้าใจหรือยัง?" เห็นเฟิงหานชวนเหม่อไม่ตอบเธอ เฉินฮวนฮวนจึงสะกิดแขนเขา

เฟิงหานชวนดึงสติกลับมา แล้วขยี้หัวเธอ จากนั้นจึงยิ้มเอ่ย "ผมเข้าใจแล้ว อีกหน่อยคุณให้ผมทำอะไร ผมก็จะทำ อะไรที่ไม่ให้ทำ ผมก็ไม่ทำ"

"เอ๊ะ?" เฉินฮวนฮวนสงสัย พอได้สติจึงรีบโบกมือแล้วเอ่ย "ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันไม่ได้จะบังคับคุณ ฉันแค่พูดว่า เพื่อความสุขของคนในครอบครัว อีกหน่อยเราห้ามทำเรื่องไม่ดี ฉันหมายความว่าอย่างนี้"

เธอเชื่อว่าทำชั่วได้ชั่ว เวรกรรมของพวกเฉินเจี้ยนหมินมาถึงแล้ว

"ฮวนฮวน ที่ผมอยากบอกคือ……" เฟิงหานชวนจับมือเธอไว้แน่น แล้วแววตาก็จริงจังด้วย "ผมเชื่อฟังคุณทุกอย่าง"

เฉินฮวนฮวนกะพริบตา แล้วหน้าก็เริ่มแดง ทำไมเธอรู้สึกว่าคำพูดของเขา มีความคลุมเครือ

"คุณ……คุณไม่ต้องเชื่อฟังฉันก็ได้ เราเพิ่งลองใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่ใช่สามีภรรยากันจริงๆ คุณ……คุณต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง" เฉินฮวนฮวนเกาหัว แล้วไม่รู้จะพูดอะไร

"ความคิดของคุณ ก็คือความคิดของผม" เฟิงหานชวนพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมเลย

หน้าเฉินฮวนฮวนแดงกว่าเดิม ทำไมเธอรู้สึกว่าตอนที่เขาพูดจาหวานๆ ทำไมพูดลื่นปากขนาดนี้

ดูเหมือนว่า มีประสบการณ์มาก?

"เฟิงหานชวน คุณไม่เคยมีแฟนจริงเหรอ?" ในหัวเฉินฮวนฮวนสงสัย เธอจึงเอ่ยถาม

"ไม่เคยจริงๆ" เฟิงหานชวนตอบอย่างหนักแน่น

"แต่ว่า……" เฉินฮวนฮวนยังไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็โบกมือให้ "เรากลับกันเถอะ"

เสียงโอดครวญข้างใน เธอฟังมาพอแล้ว ไม่อยากเข้าไปอีก

ถึงจะเห็นท่าทางที่ทุกข์ทรมานของพวกเขา คุณยายกับคุณแม่ก็คงไม่กลับมา

เธอต้องมองไปข้างหน้า แล้วเธอก็มีความคิดว่า ความทรมานที่เธอจะให้คนพวกนั้นคงไม่แค่นี้หรอก

เรื่องฆ่าคนผิดกฎหมาย เธอไม่ทำหรอก เธอจะให้พวกเขาใช้ชีวิตภายใต้เสียงด่าทอ แล้วอยู่ไม่เป็นสุข

"แต่ว่าอะไร?" เห็นเฉินฮวนฮวนเดินนำไป เฟิงหานชวนจึงดึงข้อมือเธอไว้

เธอทำเหมือนจะพูด กลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไร แต่เฟิงหานชวนจะถามให้ได้

"ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากพูดว่า ขอบคุณนะคะที่คุณช่วยฉัน" เฉินฮวนฮวนเม้มปาก แววตาแฝงไปด้วยความขอบคุณ "หลังจากนี้ ฉันอยากพึ่งตัวเอง"

"ได้สิ" เฟิงหานชวนแค่พยักหน้าให้

ภรรยาอยากทำอะไร เขาแค่ตกลงก็พอแล้ว เพราะเมื่อกี้เขาเพิ่งพูดว่า เชื่อฟังเธอทุกอย่าง

เขาเป็นผู้ชาย ต้องรักษาคำพูด

พอทั้งสองคุยกันเสร็จ จึงเดินไปที่รถของเฟิงหานชวนพร้อมกัน

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเฟิงหานชวนดัง เขาจึงล้วงออกมาแล้วหันไปรายงานกับเฉินฮวนฮวน "โทรศัพท์จากอาเหยี่ยน เดี๋ยวผมรับก่อน"

จากนั้น เขาจึงกดรับสาย

"มีอะไร?" น้ำเสียงเย็นชา ต่างกับที่คุยกับเธออย่างสิ้นเชิง

เฉินฮวนฮวนที่อยู่ข้างๆ ตอนที่ได้ยินชื่อของเฟิงเฉินเหยี่ยน จึงรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

แต่ก่อนเธอไม่รู้อะไรเลย แค่คิดว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนเป็นสามีตัวเอง แต่ตอนนี้นึกถึงช่วงเวลาที่อยู่กับเขา ความจริงเฟิงเฉินเหยี่ยนคิดว่าเธอเป็นอาสะใภ้ตลอด