บทที่ 133 เพราะหลิ่วเยว่เอ่อร์หรือเปล่า?

เฟิงหานชวนรู้สึกว่าเฉินฮวนฮวนไม่เชื่อฟังเลย

บอกแล้วว่าอย่าเรียกชื่อเต็ม แต่ยังเรียกชื่อเต็มเขาอีก

ทุกครั้งเอาแต่เรียก"เฟิงหานชวน เฟิงหานชวน" ทำลายอารมณ์เขาจริงๆ

เขาชอบเสียงที่นุ่มนวลของเธอเรียก "อาหาน" หรือว่า "คุณสามี" ก็ได้

แต่เรียกว่าคุณสามี อาจจะใจร้อนเกินไป เพราะฉะนั้นเรียกอาหานเหมาะสมที่สุด

"คุณ……คุณจะทำอะไร?" เฉินฮวนฮวนตกใจมาก อยากดึงมือกลับ แต่ดึงกลับมาไม่ได้สักที

"คุณคิดว่าอะไรล่ะ?" เฟิงหานชวนเอียงหัว แล้วกัดติ่งหูเฉินฮวนฮวนเบาๆ

เฉินฮวนฮวนรู้สึกเหมือนโดนไฟช็อต จนตัวเธอสั่น จากนั้นก็รู้สึกถึงความหวาดกลัว

เพราะเธอหลับตาอยู่ จึงมีแต่ความมืด บวกกับความหวาดกลัว จึงทำให้เธอกลัวมากกว่าเดิม

เธอรีบลืมตาขึ้น พอเห็นภาพตรงหน้า รู้สึกแค่ว่าเหมือนตาโดนทิ่มจนบอด

มือของเธอ จับ……

"รีบเรียกชื่อผม" เสียงของเฟิงหานชวนทุ้มต่ำ

"ฉัน……ฉัน……" เฉินฮวนฮวนจะร้องไห้แล้ว

แววตาที่คลุมเครือของเธอ บวกกับสีหน้าจะร้องไห้ ดูแล้วน่าสงสารมาก เฟิงหานชวนรู้สึกว่าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

เขาจับมือเธอไว้ แล้วหยุดลงไม่ได้อีก

……

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

เฉินฮวนฮวนยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้า แล้วน้ำก็ไหลลงมาไม่หยุด

แต่เธอกำลังเหม่อมองตัวเองในกระจก มือที่อยู่ในอ่างล้างหน้าหงายขึ้น อุ้มมือเธอแดงมาก

เหตุการณ์เมื่อกี้เอาแต่วนเวียนในหัวเธอ หน้าเธอก็เริ่มแดงมากขึ้นเรื่อยๆ

ทำได้ยังไง เฟิงหานชวนเอามือเธอไปทำ……เรื่องแบบนั้นได้ยังไง

เฉินฮวนฮวนยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

……

ก็แค่ไปล้างมือ เฟิงหานชวนเห็นเฉินฮวนฮวนไม่ออกมาสักที จึงเริ่มใจร้อน

หรือว่า เธอไม่อยากเจอเขา ก็เลยไม่ยอมออกมา?

ไม่งั้น แค่ล้างมือทำไมต้องนานขนาดนี้ นี่ผ่านไปจะเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว

เฟิงหานชวนอยู่ไม่นิ่ง จึงก้าวเดินไปที่ห้องอาบน้ำ จากนั้นเขาจึงดึงเปิดประตู

เฉินฮวนฮวนกำลังเหม่อ เสียงเปิดประตูอย่างฉับพลันทำให้เธอดึงสติกลับมา เธอหันไป จึงเห็นเฟิงหานชวนเดินมาหาเธอแล้ว

"คุณ……คุณอย่าเข้ามา!" เฉินฮวนฮวนอยากหลบไปข้างหลัง แต่หลบไม่ได้เลย

เพราะเฟิงหานชวนเดินมาตรงหน้าเธอ แล้วตรึงตัวเธอไว้ที่อ่างล้างหน้า

"ทำไมเอาแต่หลบไม่ยอมออกมา?" เสียงของเฟิงหานชวนกลับไปเป็นปกติแล้ว ไม่ได้ทุ้มต่ำเหมือนเมื่อกี้

"คุณไม่รักษาคำพูด!" เฉินฮวนฮวนพูดพรวดออกมา

ทั้งๆที่เฟิงหานชวนพูดว่าจะไม่ทำอะไรเธอ แต่ก็ยัง……เขาไม่ใช่คนแล้ว!

ปีศาจแบบนี้ จะรักษาคำพูดได้ยังไง!

"ผมไม่รักษาคำพูดยังไง?" เฟิงหานชวนก้มลงไปแตะปลายจมูกเธอ แล้วยิ้มมุมปาก

เห็นเขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เฉินฮวนฮวนรู้สึกหวั่นใจมาก เธอเม้มปาก แล้วเอ่ยอย่ากล้าๆกลัวๆ "คุณเคยพูดว่าจะไม่ทำอะไรกับฉัน แต่คุณ……"