บทที่ 151 ถ้าเรื่องนั้นโป๊ะแตก

เฟิงหานชวนไม่รู้ว่าตัวเองยืนอยู่ที่เดิมไปนานแค่ไหน

จนกระทั่งเขาดึงสติกลับมา ค่อยหันเดินไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฟิง

พอเข้าห้องรับแขก หลิวหลี่ถงก็รีบเดินมาหาด้วยรอยยิ้มเขินอาย "คุณชายสามคะ คุณยังไม่ได้ทานมื้อเช้าใช่ไหมคะ อยากทานอะไรคะ? เดี๋ยวฉันไปทำให้ ฝีมือฉันอร่อยนะคะ"

เธอเห็นเฟิงหานชวนกินมื้อเช้ากับเฉินฮวนฮวน แต่เฟิงหานชวนไม่ได้กินเลย เธอจึงถามแบบนี้

เขาว่ากันว่า ถ้าอยากมัดใจผู้ชาย ก็ต้องมัดใจกระเพาะเขาให้ได้ก่อน นี่เป็นโอกาสที่ดี หลิวหลี่ถงรู้สึกตื่นเต้นมาก

แต่ว่า ความหวังของเธอกลับดับสลายทันที

"ไม่ต้อง" เฟิงหานชวนไม่อยากกินมื้อเช้าเลย

นึกถึงต้องแยกกับเฉินฮวนฮวนตั้งครึ่งเดือน อารมณ์เขาเลยไม่ค่อยดี สีหน้าจึงเข้มขรึม

เขาเดินอ้อมหลิวหลี่ถง แล้วเดินขึ้นบันไดไป

หลิวหลี่ถงมองแผ่นหลังเฟิงหานชวนที่เดินขึ้นไป เธอโกรธจนกระทืบเท้า

"คุณชายสาม ฉันต้องทำให้คุณชอบฉันให้ได้!" เธอพูดในใจ

……

พอเฟิงหานชวนขึ้นไปชั้นบนแล้ว เพิ่งเปิดประตูห้อง ก็เห็นเฟิงเหลยถิงเดินออกมาจากห้องพวกเขาอย่างรีบร้อน

"พ่อครับ พ่อเข้าไปในห้องเราทำไมครับ?" เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว

"เปล่า ไม่มีอะไร พ่อก็แค่มาดู เมื่อคืนเรา……" สายตาเฟิงเหลยถิงว่อกแว่ก แล้วไอเสียงเบาเอ่ยว่า "นานาบอกว่า เมื่อคืนฮวนฮวนเห็นพ่อกับนานาที่ระเบียง……"

เฟิงเหลยถิงพูดไม่จบประโยค แต่สีหน้ากลับดูมีความสุข ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลย

เฟิงหานชวนหัวเราะในลำคอแล้วเอ่ย "ผมจะพาฮวนฮวนย้ายออกไป ต่อไปพ่ออยากทำอะไรก็ทำเลยครับ จะทำอะไรกลางวันแสกๆก็ไม่มีใครว่าแล้วครับ"

"ได้ ได้ ได้ พวกเราย้ายออกไปใช้ชีวิตสองคน พ่อสนับสนุน แต่ว่า……" เฟิงเหลยถิงเม้มปากเอ่ย "ทำไมลูกยังใช้ถุงกับฮวนฮวน?"

"……" มุมปากเฟิงหานชวนกระตุก แล้วสีหน้าก็เข้มขรึมมาก

ของสกปรกพวกนั้นเขาโยนลงถังขยะในห้องน้ำตั้งนานแล้ว หรือว่าตาแก่ไปค้นถังขยะ?

"เฟิงเหลยถิง ออกไปเลย!" เฟิงหานชวนชี้ไปที่ประตู แล้วพูดเสียงดัง

นายท่านเฟิงยิ้มคิกคักอย่างหน้าด้าน ตบไหล่เฟิงหานชวนแล้วเริ่มสั่งสอน "อยากมัดผู้หญิงคนหนึ่งไว้ ก็ต้องให้เธอคลอดลูกของตัวเอง ตอนนี้ลูกป้องกันแบบนี้ ถ้าถึงเวลาเรื่องนั้นโป๊ะแตก เธอไม่มีลูก แล้วจะไปจากลูกทำยังไง?"

เฟิงเหลยถิงรู้เรื่องที่บลูส์คลับคืนนั้น ก็เลยรีบพูดสอนลูกชายตัวเอง แต่ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เขาอยากจะอุ้มลูกของเจ้าสาม

พอพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าเฟิงหานชวนจึงเย็นชามาก "เรื่องนี้ พ่อกลืนลงท้องไปเลย อย่าพูดถึงอีก!"

"ก็ได้ ก็ได้ พ่อก็เห็นว่าฮวนฮวนไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ไว้ใจได้ ปากของพ่อเรา ลูกยังไม่รู้อีกเหรอ? ปิดแน่นสนิทมาก!" เฟิงเหลยถิงพูดไปด้วย แล้วทำท่าซิปปาก

เฟิงหานชวนอารมณ์ขึ้น จึงจับแขนเฟิงเหลยถิง แล้วดึงเขาออกไปที่ทางเดิน

"กลับชั้นสามพ่อไปเถอะครับ อย่ายุ่งเรื่องของผมกับฮวนฮวน" เฟิงหานชวนจะอาละวาดแล้ว

แต่อยู่ต่อหน้าพ่อตัวเอง แล้วพ่อก็ดีกับเขามากด้วย เขาจึงพยายามควบคุมอารมณ์ไว้