บทที่ 191 สำหรับเฟิงหานชวนเธอไ่ม่ใช่อะไรเลย

"คุณหนีซวงคะ คุณจะคุยกับฮวนฮวนสองต่อสอง? เราฟังไม่ได้เหรอคะ?" หลินอวี่หยางพูดพรวดออกมา

"หลินอวี่หยาง เมื่อกี้ฉันบอกแล้ว ฉันมีเรื่องจะคุยกับเฉินฮวนฮวนเป็นการส่วนตัว สิทธิพิเศษของเธอมากพอแล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอชอบแอบใช้โทรศัพท์" สีหน้าหนีซวงเข้มงวด ดูน่ากลัวมาก

เฉินฮวนฮวนไม่อยากให้หนีซวงอารมณ์เสียกับหลินอวี่หยาง เธอจึงรีบเอ่ยว่า "คุณหนีซวงคะ เดี๋ยวฉันไปห้องทำงานกับคุณค่ะ"

จากนั้น เธอก็หันไปพูดกับหลินอวี่หยาง "หยางหยาง เธอไปเรียนก่อนเถอะ"

หลินอวี่หยางเป็นห่วงเฉินฮวนฮวน แต่เธอก็กลัวถ้าตัวเองมีเรื่องกับหนีซวง หนีซวงจะระบายอารมณ์บนตัวเฉินฮวนฮวน จึงยอมเดินลงตึกไปกับกู้ไหว่

"ครูกู้คะ ครูว่าที่คุณหนีซวงจะคุยกับฮวนฮวน เขาอยากทำอะไรคะ?" ตอนนี้หลินอวี่หยางงงมาก คิดอะไรไม่ออกเลย

"อาจจะอบรมสั่งสอน" กู้ไหว่พูดตรงๆ

"อะไรนะคะ? อบรมสั่งสอน? งั้นหนูจะให้ฮวนฮวนโดนด่าไม่ได้ หนูต้องไปหาเขา!" หลินอวี่หยางหันหลังเดินไป แต่กลับโดนกู้ไหว่ดึงไว้ก่อน

"อบรมสั่งสอนที่ผมพูดถึง ไม่ใช่อะไรรุนแรงแบบนั้น ตอนนี้ถ้าเราไปก็เหมือนไปราดน้ำมันในกองไฟ" กู้ไหว่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วอธิบายว่า "เหมือนเมื่อกี้ที่หนีซวงไม่อยากไล่ซวนเลี่ยงกับหลิวเฟยเฟยออก เพราะถ้าไล่พวกเขาออก อาจจะมีผลกระทบต่อกองรายการ กระทบกับผลประโยชน์ของหวาเถิง"

"แล้วฮวนฮวนเปิดโปงเรื่องของพวกเขา ถ้าหนีซวงไม่จัดการ งั้นในสายตาทุกคน อาจจะมีผลกับความเกรงขามของเขา ถ้าเผยแพร่ออกไป ชื่อเสียงบริษัทก็จะไม่ดีด้วย……"

กู้ไหว่ยังพูดไม่จบ ก็โดนหลินอวี่หยางพูดแทรกก่อน "ครูกู้คะ งั้นครูก็หมายความว่า ฮวนฮวนเปิดโปงเรื่องนี้ ขัดต่อคุณหนีซวง? ขัดต่อหวาเถิง?"

"อาจจะ แต่ก็ไม่แน่" กู้ไหว่ยังไม่แน่ใจ

เขารู้สึกว่า ท่าทางที่หนีซวงทำกับเฉินฮวนฮวนแปลกๆ ไม่เหมือนทำกับเด็กฝึกทั่วๆไป

"หนูจะไปโทรหาคุณพ่อตอนนี้เลยค่ะ ให้คุณพ่อช่วยฮวนฮวน!" หลินอวี่หยางเป็นห่วงเฉินฮวนฮวน ใจร้อนจะรีบไป

กู้ไหว่พูดเสียงเข้ม "หลินอวี่หยาง สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือนิ่งไว้ก่อน ไม่งั้นเราอาจจะไม่ได้กำลังช่วย แต่กลับทำร้ายเขา"

"แต่ว่า……" หลินอวี่หยางเม้มปาก สีหน้าลังเลมาก

"ไม่มีแต่ว่า เฉินฮวนฮวนเป็นนักเรียนที่ผมชื่นชม ผมจะช่วยแน่นอน" กู้ไหว่พูดอย่างเข้มงวด

"ค่ะ ครูกู้ รบกวนด้วยนะคะ ครูนี่สมกับเป็นไอดอลหนูจริงๆ!" ก่อนหน้านั้นหลินอวี่หยางยังใจร้อนจะเป็นบ้า แต่ตอนนี้กลับยิ้มอย่างเพ้อฝัน

"รีบไปเรียนเถอะ! ครูร้องเพลงของเราคือซวนเลี่ยง จำไว้ว่าอย่าออกหน้าแทนเฉินฮวนฮวน อย่ามีเรื่องในคลาสกับเขา" กู้ไหว่รู้จักนิสัยหลินอวี่หยางดี ผู้หญิงที่ใจร้อนเอาแต่ใจ เลยพูดย้ำเตือน

"ครูกู้ หนูจะจำที่ครูพูดไว้ค่ะ รบกวนครูกู้ดูแลฮวนฮวนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ!" หลินอวี่หยางโค้งให้ แล้ววิ่งไปทางห้องเรียนตัวเอง

กู้ไหว่มองตามแผ่นหลังของเธอ แล้วส่ายหน้า เผยรอยยิ้มที่อิ่มเอม

เขารู้ว่าหลินอวี่หยางชื่นชมตัวเอง คิดว่าตัวเองเป็นไอดอล แล้วรู้ว่าหลินอวี่หยางกับเฉินฮวนฮวนเคยมีเรื่องกันถึงเป็นเพื่อนกันได้ เขาอิจฉาความเป็นเพื่อนของพวกเธอ

……

อีกฝั่ง ห้องทำงานผู้อำนวยการ

หนีซวงนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา แล้วจิบกาแฟ ไม่พูดอะไรเลย

แล้วเฉินฮวนฮวนก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้คือยังไง

หนีซวงเรียกเธอมาที่ห้องทำงานอีกครั้ง บอกว่าจะคุยกับเธอเป็นการส่วนตัว แต่พอเข้ามาแล้ว หนีซวงกลับชงกาแฟ แล้วนั่งดื่มกาแฟ ไม่พูดอะไรเลย

เฉินฮวนฮวนยืนไม่ไหวแล้ว เธอจึงถามตรงๆว่า "คุณหนีซวงคะ คุณมีเรื่องอะไรที่จะคุยกับหนูเป็นการส่วนตัวเหรอคะ?"

"เฉินฮวนฮวน เพราะเธอคิดว่ามีเฟิงหานชวนหนุนหลัง ก็เลยอยากทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ?" น้ำเสียงของหนีซวงแฝงไปด้วยความดูถูก

พอได้ยินชื่อเฟิงหานชวน เฉินฮวนซฮนจึงขมวดคิ้วเอ่ยว่า "คุณหนีซวงคะ หนูไม่เข้าใจว่าคุณหมายความว่ายังไง"

"หนูตั้งใจฝึกอบรม ไม่เคยใช้ความสัมพันธ์ของใครเพื่อขี้เกียจหรือไปทำเรื่องอะไร หนูตั้งใจทุกวัน อยู่อย่างเจียมตัวทุกวัน"

"เจียมตัว?" หนีซวงวางกาแฟในมือ แล้วหัวเราะอย่างเยือกเย็นเอ่ยว่า "เธอแอบดูซวนเลี่ยงกับหลิวเฟยเฟย แล้วยังแฉพวกเขาต่อหน้าคนอื่น สร้างปัญหาให้กับรายการ นี่เหรอเจียมตัว?"

ยังไงหนีซวงก็เป็นหัวหน้าระดับสูงในหวาเถิง เป็นผู้หญิงเก่งมีชื่อเสียง ถึงเธอจะเกรงกลัวคุณหนูอย่างหลินอวี่หยาง แต่ก็ยังสอนยังว่าเหมือนเดิม

อย่าพูดถึงเฉินฮวนฮวนเลย ก็แค่ผู้หญิงที่เฟิงหานชวนเลี้ยงไว้ข้างนอก