บทที่ 229 น่าสนใจจริงๆ

“เยว่เออร์ เรื่องนี้พูดแล้วเรื่องมันยาว”

ซงหลิงเอ่อร์ลูบเส้นผม แล้วถามเฉินฮวนฮวน “เฉินฮวนฮวน ความรู้สึกในค่ายอบรมเป็นยังไงบ้าง?

แต่สำหรับเธอแล้ว น่าจะเป็นเรื่องเล็กมั้ง”

ในตอนที่พูดคำนี้อยู่ สีหน้าของซงหลิงเอ่อร์ไม่ค่อยดีนัก น้ำเสียงแสดงความอิจฉาและไม่พอใจ

โดยเฉพาะเฉินฮวนฮวนยังเป็นคนของเกาเหวิน เธอก็ยิ่งไม่จำเป็นต้องทำสีหน้าอ่อนโยน

อย่างไรเสีย แข่งเต้นในโรงแรมพอยเซินคืนนั้น ซงหลิงเอ่อร์เห็นกับตาถึงความแข็งแกร่งของ

เฉินฮวนฮวน และเป็นเพราะครั้งนั้น เธอถึงเสียรายชื่อคัดเลือกในการมาแทนเกาเหวิน

อันที่จริงเริ่มแรกเธอไม่ได้คิดจะไปคัดเลือก เพราะเธอรู้สึกว่าคัดเลือกมันลำบากเกินไป ตามความสวยและความสามารถของเธอ ภายหลังแสดงเป็นนางเอกไม่มีปัญหาแน่นอน และไม่จำเป็นต้องไปร่วมการคัดเลือก เหนื่อยแทบตาย ไม่แน่ว่าจะไม่ได้รับโอกาสดีๆอะไร

แต่ว่าหลังจากที่เธอเจอจางฟาน เธอชอบจางฟาน ไม่งั้นตามนิสัยของเธอ ก็ไม่ยอมให้ตัวเองลดตัวไปเป็นกิ๊กของจางฟาน พูดตรงๆก็คือแค่คู่นอน

เธอรู้จางฟานมีแฟนสาวคนหนึ่งที่คบกันมาหลายปี เป็นผู้หญิงที่มีความสามารถมาก ชื่อเกาเหวิน

เกาเหวินเพื่อสร้างบริษัทบันเทิงกับจางฟาน ไปร่วมการคัดเลือกด้วยตัวเองก่อน ใครจะรู้ตอนที่อยู่ค่ายอบรมได้รับบาดเจ็บที่ขา บวกกับแผลเดิม รับการฝึกอบรมไม่ได้

ตอนนั้นจางฟานถามเธอเต็มใจไปแทนหรือเปล่า ถ้าหากไปคัดเลือกแทนเกาเหวิน ก็จะได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัทพวกเขา ซงหลิงเอ่อร์เลยไม่ลังเลที่จะตอบรับ และกระตือรือร้นมาก

แต่ทว่า เกาเหวินมองความสัมพันธ์ของเธอกับจางฟานออก พาเฉินฮวนฮวน ให้เฉินฮวนฮวนมาแทนที่ ทำให้ความหวังตัวเองหายไป

ซงหลิงเอ่อร์จดจำอยู่ในใจเสมอ ในเวลาครึ่งเดือนนี้ หว่านล้อมจางฟานหลายครั้ง ขอร้องข้างหู

จางฟาน ให้จางฟานเซ็นสัญญากับตัวเอง

เดิมจางฟานเห็นด้วยแล้ว และยังให้เธอติดต่ออีกรายการวาไรตี้โชว์หนึ่ง ถึงขนาดเอกสารสัญญาก็เตรียมเสร็จแล้ว ยังพาเธอไปร่วมกินข้าวเย็นกับเกาเหวินและเฉินฮวนฮวน

แม้ว่าไม่ได้เข้าร้านอาหาร เกาเหวินก็พาเฉินฮวนฮวนออกไป แต่ในใจเธอกลับมีความสุขมาก ถึงอย่างไรเกาเหวินกับจางฟานทะเลาะกันยิ่งรุนแรง เธอยิ่งมีโอกาส

จางฟานเพราะเกาเหวินไม่ไว้หน้า พูดแขวะมากมาย แขวะความแข็งกร้าวของเกาเหวินเป็นส่วนใหญ่ เดิมซงหลิงเอ่อร์คิดว่าโอกาสตัวเองมาแล้ว ใครจะรู้เมื่อคืน จู่ ๆ จางฟานโทรหาเธอ ผิดสัญญา

ไม่เซ็นสัญญากับเธอ ถึงขนาดเว้นระยะห่าง ยังโอนเงินให้เธอก้อนหนึ่ง

ซงหลิงเอ่อร์โมโหมาก รู้สึกว่าเป็นความคิดของเกาเหวิน เธอคิดว่าให้ตัวเองสงบลงก่อน ด้วยเหตุนี้วันนี้เลยลากอันเยว่ออกมาเดินซื้อของ เตรียมช้อปปิ้งอย่างบ้าคลั่ง เอาเงินที่จางฟานโอนให้เมื่อคืนใช้ให้หมด

ใครจะรู้เธอยังเดินไปถึงสองร้าน ก็เจอเฉินฮวนฮวน

“เรื่องเล็ก ? หลิงเอ่อร์ เธอล้อเล่นเก่งจริงๆ คนที่เต้นจับจังหวะไม่ได้อย่างเฉินฮวนฮวน ค่ายอบรมสำหรับหล่อนแล้ว ก็คือการทรมานมั้ง!” ฉินฟางฟางมองประเมินเฉินฮวนฮวน พูดเสียดสีแปลกๆ

ซงหลิงเอ่อร์กับฉินฟางฟางไม่ถือว่าสนิท พวกเธอมาเดินซื้อของด้วยกัน ทั้งหมดเป็นเพราะอันเยว่เป็นคนกลาง

ซงหลิงเอ่อร์ต้องการลากอันเยว่มาซื้อของ ฉินฟางฟางก็ต้องการลากอันเยว่มาซื้อของเหมือนกัน ดังนั้นทั้งสามคนเลยมาด้วยกัน

“ฟางฟาง เธอคงไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?” ซงหลิงเอ่อร์ได้ยินคำพูดของฉินฟางฟาง นิ่งอึ้งไปสักพัก

ไม่รู้เพราะอะไร

ถ้าหากเฉินฮวนฮวนจับจังหวะไม่แม่น แล้วจะมีใครสามารถจับจังหวะได้แม่นกัน?

ในเมื่อเธอเป็นคนเห็นความสามารถของเฉินฮวนฮวนกับตามาแล้ว