บทที่ 272 คุณสำคัญกว่าการประชุม

พอแสดงโชว์แรกเสร็จ มีการทดสอบการเต้นเป็นทีม แล้วจากช่วงเวลาที่เรียนเต้นกับความสามารถ ก็ประเมินอันดับอีกครั้ง

นี่ก็คือเหตุผลที่ทำไม เฉินฮวนฮวนจึงลังเล

"ส่วนของการเต้นทีม ถ้าคุณไม่สามารถฝึกซ้อมได้จริงๆ ก็ละไปได้เลย แต่ก็อาจจะ……ถูกแบ่งให้เข้าห้องD"

เสียงของกู้ไหว่หยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอีกว่า "ถ้าคุณมั่นใจว่าสามารถแซงขึ้นมาได้ ผมขอแนะนำแบบนี้ดีกว่า อย่ายอมแพ้ง่ายๆ มันน่าเสียดาย"

การจัดลำดับในรายการ จะแบ่งจากการโชว์ความสามารถแต่ละครั้ง แล้วแบ่งห้องให้ มีทั้งหมดสี่อันดับก็คือ ABCD ห้องDก็แสดงว่าเป็นเด็กฝึกไม่มีความสามารถ เป็นลำดับที่แย่ที่สุด

"ครูกู้คะ หนู……หนูอยากร่วมรายการด้วยวิธีแบบนี้ค่ะ แต่หนูอยากปรึกษากับครอบครัวก่อน เดี๋ยวค่อยโทรกลับครูกู้ ได้ไหมคะ?" เฉินฮวนฮวนพยายามควบคุมเสียงตัวเองไว้

ไม่ว่าสุดท้ายเธอจะได้เดบิวต์หรือเปล่า แต่ก็รู้ว่าสถานการณ์ของเธอตอนนี้คงเดบิวต์ไม่ได้ แต่ถ้าได้ลองมาด้วยตัวเอง เธอก็ไม่เสียใจ

อย่างน้อย เธอก็จะไม่รู้สึกผิดกับเกาเหวิน คุ้มกับที่ฝึกหนักมาครึ่งเดือน คุ้มกับความคาดหวังของกู้ไหว่

"ได้ เดี๋ยวผมรอคำตอบคุณ" กู้ไหว่เอ่ยตอบ

"งั้นหนูวางก่อนนะคะ ครูกู้"

"อื้อ"

พอเฉินฮวนฮวนกดวางสายแล้ว กำลังจะโทรหาเฟิงหานชวน จะปรึกษากับเขาเรื่องที่ยังไม่ถอนตัวออก แต่ยังไม่ทันโทรไป หน้าประตูก็มีเสียงของหลิวหลี่ถงดังขึ้นมา

"คุณหญิงสามคะ แม่บ้านหลี่ให้ฉันมาเรียกคุณไปทานมื้อเที่ยงค่ะ" หลิวหลี่ถงยืนรออยู่หน้าประตู ไม่ได้เดินเข้ามา มือทั้งสองข้างประสานกันไว้ข้างหน้า ดูมีมารยาทมาก

เมื่อกี้ตอนที่เฉินฮวนฮวนคุยโทรศัพท์ เธอก็มาถึงหน้าประตูแล้ว แค่รอให้เธอกดวางสาย แล้วค่อยเอ่ยพูด

เพราะตอนนี้ เธอไม่กล้าทำตัวเหิมเกริม กลัวว่าตัวเองจะโดนเฉินฮวนฮวนไล่ออก แล้วเสียงานนี้ไป

"เดี๋ยวฉันค่อยลงไป ตอนนี้มีธุระจะคุยโทรศัพท์ เธอลงไปก่อนแล้วกัน" เฉินฮวนฮวนทำตัวนิ่งเฉย น้ำเสียงก็กลับมาอ่อนโยนเหมือนปกติ

"ได้ค่ะ" หลิวหลี่ถงพยักหน้า แล้วเดินถอยออกไป

แต่ว่า เธอไม่ได้ไปไหน กลับยืนอยู่ที่บันไดชั้นสาม เพราะประตูห้องนอนหลักไม่ได้ปิด เธอยืนอยู่ที่บันได จึงได้ยินเสียงของเฉินฮวนฮวน

เฉินฮวนฮวนรีบโทรหาเฟิหานชวนทันที เฟิงหานชวนกำลังประชุมอยู่ พอเห็นโทรศัพท์สั่น แล้วหน้าจอขึ้นว่า"คุณภรรยา" จึงรีบทำมือให้หยุด

เขารีบลุกขึ้น แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก้าวเดินออกจากห้องประชุมอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงกดรับสาย

"อาหาน คุณรับโทรศัพท์สักที ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ" เฉินฮวนฮวนรีบเอ่ยพูดอย่างตื่นเต้น

เขาฟังออกว่าน้ำเสียงเธอแฝงไปด้วยความดีใจ เฟิงหานชวนจึงโล่งอก เมื่อกี้เขาเกร็งมาก กังวลว่าเกิดเรื่องอะไรกับเฉินฮวนฮวนหรือเปล่า

"เรื่องอะไรเหรอ? น่าจะเป็นเรื่องดีใช่ไหม? ฟังดูแล้วคุณมีความสุขมาก" เฟิงหานชวนถามอย่างใจเย็น

"สำหรับฉันถือเป็นเรื่องดี แต่ว่า……ฉันกังวลว่าคุณจะไม่ตกลง" เฉินฮวนฮวนเม้มปาก แต่ก็พูดออกมา

"หื้อ? ผมไม่ตกลง?" เฟิงหานชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วถามอย่างสงสัย "พูดเถอะ เรื่องอะไร?"

"คือคุณครูกู้ของฉันตอนที่ฝึกอบรม ช่วยฉันให้ร่วมรายการเพราะบาดเจ็บได้ ไม่ต้องเต้น ขอแค่ร้องเพลงก็พอแล้ว ฉันรู้สึกว่าแบบนี้ไม่กระทบกับลูก คุณน่าจะตกลงใช่ไหม?"

ตอนที่เฉินฮวนฮวนพูด ในใจเกร็งมาก อยู่ๆก็รู้สึกเกร็ง กลัวว่าเฟิงหานชวนจะไม่ตกลง

ตามคาด พอเฉินฮวนฮวนพูดจบ สีหน้าเฟิงหานชวนจึงเข้มขรึมทันที แค่เฉินฮวนฮวนไม่เห็นสีหน้าเขา

"กู้ไหว่?" เสียงของเขาทุ้มต่ำ แล้วเอ่ยถามว่า "ผมจำได้ เขาเป็นผู้ชาย ทำไมต้องดีกับคุณขนาดนี้ด้วย?"

"ไม่ใช่นะอาหาน คุณอย่าเข้าใจผิด ฉันกับครูกู้เป็นแค่ศิษย์กับคุณครู ฉันเคารพเขามาก เขาก็ฝากความหวังกับฉัน เขาเลยไม่อยากให้ฉันถอนตัวออกแบบนี้" เฉินฮวนฮวนรีบอธิบาย เธอกลัวว่าสิ่งที่ตัวเองพูดไป จะทำให้เฟิงหานชวนเข้าใจผิด

"สถานการณ์ตอนนี้ของร่างกายคุณ ไม่ควรไปร่วมรายการ" เสียงเฟิงหานชวนเย็นชามาก เหมือนไม่อยากให้ปฏิเสธ

ความเข้มขรึมของเขา ทำให้เฉินฮวนฮวนเริ่มใจร้อน เธอรู้ว่าเฟิงหานชวนทำเพื่อเธอ แต่เธอไม่อยากปล่อยโอกาสแบบนี้ไป

ถ้าอยู่บำรุงครรภ์ที่บ้าน เธอคงเบื่อตายแน่ๆ

แล้วอีกอย่าง เด็กคนนี้ ต้องทำให้เธอคิดมากแน่นอน ถ้าไม่หาอะไรทำ เธอกลัวว่าตัวเองจะคิดสั้น

"อาหาน ฉันอยากไปลองจริงๆ ถ้าฉันรู้สึกว่ากระทบกับลูก ฉันจะรีบถอนตัวออกจากรายการ ได้ไหม?" เฉินฮวนฮวนใช้น้ำเสียงที่ปรึกษา แล้วเอ่ยถามเขา

มือของเฟิงหานชวนที่จับโทรศัพท์ จับแน่นขึ้นกว่าเดิม เฉินฮวนฮวนขอร้องเขา เขาทำใจปฏิเสธไม่ได้เลย ไม่กล้าใช้น้ำเสียงบังคับ แล้วให้เธอบำรุงครรภ์ที่บ้านดีๆ

แต่ว่า เขาถามหรงจิ่นซิวแล้ว สถานการณ์ตอนนี้ของเธอนอนพักผ่อนบำรุงครรภ์ดีที่สุด รอให้ทุกอย่างคงที่แล้ว ค่อยทำกิจกรรมได้