บทที่ 274 ฉันมาเพื่อพบคุณ

เสี่ยวลี่พยักหน้า ร่างกายของเธอสั่นอย่างช่วยไม่ได้

เธอไม่เคยพูดมากมาก่อนและเธอเองก็เป็นคนที่ซื่อสัตย์ แต่เมื่อเห็นว่าคุณนายสามใจดีกับเธอ เธอจึงรู้สึกว่าเธอควรเตือนคุณนายสาม

อย่างไรก็ตามใครที่ทำให้เธอดูโง่ เธอก็อยากจะเปิดโปง เธออยากจะเตือน และเมื่อคุณนายสามมาถามเธอ เธอก็ต้องสารภาพความจริง

"เสี่ยวลี่ บอกฉันที นี่มันเรื่องอะไรกัน? ให้ฉันขัดขวางหลิวอวี่ถง แถมเรื่องนี้ยังเกี่ยวข้องกับอาหานอีก เธอบอกฉันมานะ! "เฉินฮวนฮวนเริ่มรู้สึกกังวลด้วยลางสังหรณ์ที่ไม่ดี

เสี่ยวลี่เกลียดตัวเองที่พูดมากเกินไป แต่เธอทนไม่ไหวที่จะปิดบังเฉินฮวนฮวน ดังนั้นเธอจึงต้องตอบไปว่า: "คุณนายสาม ระหว่างคุณชายสามกับหลิวอวี่ถง...เหมือนจะมีเรื่องอะไรแบบนั้น..."

"เธอพูดว่าอะไรนะ?"ใบหน้าของเฉินฮวนฮวนเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธอรู้สึกเพียงแค่ว่าริมฝีปากของเธอกำลังสั่น: "อาหาน...กับหลิวอวี่ถง? "

ตอนแรกเธอคิดว่าหลิวอวี่ถงเป็นสาวใช้ขี้นินทา และในเมื่อเธอชอบนินทา เธอจึงไม่เคยคิดว่าเฟิงหานชวนจะยุ่งเกี่ยวกับหลิวอวี่ถง

"ฉันเห็นคุณชายสามออกมาจากห้องของหลิวอวี่ถงตอนกลางคืนค่ะ หลังจากที่คุณชายสามออกไป ฉันก็ไปที่ห้องของหลิวอวี่ถงและถามเธอ ฉันเห็นว่าผมของเธอกระเซอะกระเซิงและบนพื้นยังมี...ยังมี...."เมื่อคิดถึงสิ่งนั้น ใบหน้าของเสี่ยวลี่ก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงทันที

"ยังมีอะไร?"หน้าของเฉินฮวนฮวนซีดลง

"มีของเล่นแบบนั้น!"เสี่ยวลี่รวบรวมความกล้าและในที่สุดก็พูดออกมา

เฉินฮวนฮวนรู้สึกแข็งทื่อไปทั้งตัว ขาของเธออ่อนแรง เธอเดินโซเซถอยหลังไปสองสามก้าวแล้ววางมือข้างหนึ่งบนเสาในศาลา

เสี่ยวลี่กำลังโกหกหรือเฟิงหานชวนกำลังโกหกเธออีกครั้ง?

เมื่อคืนเฟิงหานชวนขอให้เธอเลือกคนรับใช้สองคน ซึ่งเธอเลือกเสี่ยวลี่และหลิวอวี่ถงก่อน แต่เฟิงหานชวนปฏิเสธหลิวอวี่ถงเนื่องจากคุณสมบัติต่ำ

เธอไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับมัน แต่ตอนนี้...แม้แต่หลิวอวี่ถงยังบอกว่าลูกของเธอไม่ใช่ลูกของเฟิงหานชวน

หรือว่า...เฟิงหานชวนบอกหลิวอวี่ถง?

ทั้งหมดนี่มันเป็นยังไงกันแน่?

"คุณนายสาม ฉัน ฉันสมควรตาย!"เมื่อเห็นว่าอารมณ์ของเฉินฮวนฮวนนั้นผิดปกติไป เสี่ยวลี่ก็ตระหนักได้ถึงอารมณ์ชั่ววูบของตัวเองและตบหน้าของตัวเองทันที

เธอเพียงต้องการเตือนเฉินฮวนฮวนและให้เธอระวังหลิวอวี่ถง แต่เธอไม่เคยคาดหวังว่าทุกอย่างจะกลายเป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

"คุณนายสาม คุณอย่าโกรธเลยนะคะ หลิวอวี่ถงเป็นคนรับใช้ บางทีอาจจะเป็นอารมณ์ชั่ววูบของคุณชายสาม ถ้าเขาชอบหลิวอวี่ถงจริงๆ หลิวอวี่ถงก็คงไม่มาเป็นสาวใช้หรอกค่ะ"

เสี่ยวลี่จับมือเฉินฮวนฮวนอย่างกังวลและพูดต่อว่า: "ฉันเห็นมันแค่เพียงครั้งเดียว ฉันไม่เคยเห็นคุณชายสามและหลิวอวี่ถงติดต่อกันมาก่อน"

เสี่ยวลี่อยากจะพูดว่ามันเป็นเพียงครั้งเดียวเมื่อสองคืนก่อน แต่คิดว่าเวลาที่ไม่ได้นานมากเท่าไหร่อาจทำให้คุณนายสามเศร้ายิ่งกว่าเดิม ดังนั้นเธอจึงไม่ได้บอกว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่

ดวงตาของเฉินฮวนฮวนกลายเป็นสีแดงและบวมในทันที เธอยืนตัวตรงและพยายามกลั้นน้ำตา เธอใช้มือถูดวงตาของเธอเพื่อสงบสติอารมณ์

"กลับกันเถอะ"เฉินฮวนฮวนเอ่ยเบา ๆ

"ห้ะ?" คุณนายสาม คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?"สำหรับความนิ่งอย่างกะทันหันของเฉินฮวนฮวนนั้น ทำให้เสี่ยวลี่ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกและเป็นกังวลมากกว่าเดิม

"ฉันไม่เป็นไร เรากลับก่อนเถอะ"เฉินฮวนฮวนเพียงแค่ส่ายหัวเบา ๆ

เสี่ยวลี่ไม่กล้าพูดอะไรอีก ดังนั้นเธอจึงประคองแขนของเฉินฮวนฮวนและพาเธอออกจากศาลาและเดินกลับบนทางเล็กๆ

หลังจากกลับไปที่คฤหาสน์ เฉินฮวนฮวนก็ยังไม่พูดอะไร เธอเดินตรงกลับไปที่ห้องนอนและเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นก็ออกจากคฤหาสน์โดยไม่พูดอะไรสักคำ

……