บทที่ 289 ไม่มีผลกระทบ

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก!"

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น เฉินฮวนฮวนเคาะประตู

วินาทีต่อมา เฟิงหานชวนจึงเปิดประตู แล้วหรงจิ่นซิวกับเฉินฮวนฮวนก็ทักทายกัน

"คุณหมอหรงคะ นี่เป็นผลตรวจของฉันค่ะ" เฉินฮวนฮวนถือซองเอกสารไว้ แล้วยื่นให้หรงจิ่นซิว

หรงจิ่นซิวยิ้ม แล้วหยิบแว่นตามาใส่ ยื่นมือรับเอกสารไป "ไม่ต้องเกรงใจกับผมขนาดนั้นก็ได้ ในเมื่อคุณเป็นภรรยาของเจ้าสาม งั้นก็ถือว่าเป็นน้องสะใภ้ผม เรียกผมพี่รองก็ได้"

เฉินฮวนฮวนเกาหัวอย่างทำตัวไม่ถูก แล้วหันมองเฟิงหานชวนข้างๆ เฟิงหานชวนจึงพูดว่า "หรงจิ่นซิว นายไม่ได้มีน้องสาวเยอะขนาดนั้น"

หรงจิ่นซิว "……หึงเหรอ ไม่หรอกมั้ง"

"เขาขี้หึงแบบนี้แหละค่ะ หึงซะทุกคนเลย" เฉินฮวนฮวนแอบบ่นเสียงเบา

สีหน้าเฟิงหานชวนเข้มขรึมทันที แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า "คุณไปกินชาบูกับหนุ่มๆสองต่อสอง ยังโทษที่ผมอารมณ์เสียอีก?"

"ฉันบอกคุณล่วงหน้าแล้ว วันนี้ฉันจะไปเรียนกับครูกู้" เฉินฮวนฮวนเถียง

"คุณบอกว่าไปเรียน ไม่ได้บอกว่าไปกินข้าวสองต่อสอง"

"เฟิงหานชวน คุณ……คุณไม่มีเหตุผลเลย!"

"ผมไม่มีเหตุผลยังไง? การกระทำคุณต่างหากที่มีปัญหา"

"เฟิงหานชวน คุณ คุณ คุณ……"

หรงจิ่นซิวรู้สึกปวดหัว เขาจึงพูดเสียงดังอย่างเอือมระอาว่า "พอแล้ว! พอแล้ว! หยุดทะเลาะกันได้แล้ว!"

"ให้สภาพแวดล้อมที่สงบ แล้วให้ฉันดูผลตรวจ โอเค?"

เฟิงหานชวนไม่พูดอะไรอีก เฉินฮวนฮวนก็หุบปากเหมือนกัน

พอหรงจิ่นซิวตั้งใจเปิดดูแล้ว จึงดันกรอบแว่นตา พร้อมเอ่ยว่า "ไม่มีปัญหาอะไร เจ้าสาม แกก็อย่าเว่อร์ แค่ไปกินชาบูไม่มีอะไรสักหน่อย"

"……" เฟิงหานชวนมองเขาอย่างเย็นชา

หรงจิ่นซิวไอเสียงเบา เหมือนคิดอะไรได้ จึงยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วหันไปพูดกับเฉินฮวนฮวน "น้องสะใภ้ ผมได้ยินเจ้าสามพูดว่า มันยอมรับเรื่องนั้นกับเราแล้ว?"

"หรงจิ่นซิว!" สีหน้าเฟิงหานชวนเข้มขรึม แล้วพูดเสียงเข้ม

ทีแรกเฉินฮวนฮวนยังไม่เข้าใจ แต่ปฏิกิริยาของเฟิงหานชวน เธอจึงเข้าใจทันที

เธอไม่รู้ว่าควรตอบยังไง แค่หันมองหรงจิ่นซิว แล้วพยักหน้าเบาๆ "คุณก็รู้เหรอคะ?"

"ผมเป็นหมอ ก็ต้องรู้สิ!" หรงจิ่นซิวพยายามกลั้นขำ ยังจงใจมองเฟิงหานชวนที่หน้าเขียวบูดบึ้ง แล้วพูดว่า "แต่ว่าน้องสะใภ้ไว้ใจเถอะ ถึงเจ้าสามจะมีลูกไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าด้านนั้นมันจะทำไม่ได้ ไม่กระทบชีวิตคู่ของเราสองคนหรอก"

เฉินฮวนฮวนไม่คิดเลยว่าหรงจิ่นซิวจะอธิบายเรื่องนี้ หน้าเธอจึงแดงทันที

"หรงจิ่นซิว นายหุบปากไปเลย!" เฟิงหานชวนพูดเสียงเข้ม แล้วจับข้อมือเฉินฮวนฮวนไว้ พาเธอออกจากห้องทันที

วินาทีที่ประตูปิดลง สุดท้ายหรงจิ่นซิวจึงทนไม่ไหว แล้วหัวเราะออกมาเสียงดัง

……

เฟิงหานชวนดึงเฉินฮวนฮวนออกมา พอถึงลานจอดรถแล้วค่อยปล่อยมือเธอ

ระหว่างนั้นเฉินฮวนฮวนก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะเฟิงหานชวนเป็นผู้ชาย รักศักดิ์ศรีมาก ถ้าพูดถึงเรื่องนั้น ต้องโกรธมากแน่นอน