บทที่ 3 ฉันชื่อเฉินฮวนฮวน

หลังจากการเจรจา เฉินฮวนฮวนก็ถูกพามาส่งที่คฤหาสน์เก่าแก่ของตระกูลเฟิง

หลังจากเข้าประตูมา หญิงชราท่าทางใจดีคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม “คุณคือคุณหนูจากตระกูลเฉินใช่ไหมคะ”

“ใช่ค่ะ ฉันชื่อเฉินฮวนฮวน” เฉินฮวนฮวนพยักหน้ารับ

“ฮวนฮวน เป็นชื่อที่ดีจริงๆ นายท่านเห็นต้องชอบแน่นอน” หญิงชรายิ้มแล้วกล่าวต่อว่า “ฮวนฮวน คุณเรียกฉันว่าแม่บ้านหลี่ก็ได้ค่ะ ฉันเป็นแม่บ้านของตระกูลเฟิง”

“แม่บ้านหลี่” เฉินฮวนฮวนเอ่ยเรียกอย่างเชื่อฟัง

“ฉันจะพาคุณไปที่ห้องก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอก แม่บ้านหลี่จูงมือเฉินฮวนฮวนเดินไปที่ชั้นสอง

เฉินฮวนฮวนเดินตามแม่บ้านหลี่มาด้วยความงุนงง เมื่อมาถึงห้องขนาดใหญ่ ภายในห้องมีหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน และมีห้องน้ำแยกเป็นสัดส่วน ดูหรูหราฟุ้งเฟ้อเป็นอย่างมาก

คาดว่า นี่คือห้องของเฟิงเฉินเหยี่ยน

“นี่ห้องหอของคุณกับนายน้อยค่ะ” แม่บ้านหลี่แนะนำอย่างกระตือรือร้น

เฉินฮวนฮวนเพียงพยักหน้าเล็กน้อย สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด เธอคาดเดาได้อย่างแม่นยำ ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจอะไรมาก

เมื่อเห็นว่าเธอไม่สนใจ แม่บ้านหลี่ก็ไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้อีก เธอปล่อยให้เฉินฮวนฮวนอยู่ในห้องนี้ตามลำพัง

เดิมทีเฉินฮวนฮวนจะเก็บสัมภาระของตัวเอง แต่เมื่อเธอเปิดตู้เสื้อผ้า ด้านในกลับมีชุดสุทผู้ชายเรียงกันเป็นแถว เธอไม่สามารถหาพื้นที่ว่าง เพื่อวางสิ่งของของตัวเองได้เลย

ดังนั้น เธอทำได้เพียงวางกระเป๋าสัมภาระไว้ตรงมุมห้องเท่านั้น

เธอนั่งยองๆ อยู่หน้ากระเป๋าสัมภาระ ก่อนกระซิบเสียงเบาว่า “คุณยาย ทนอีกหน่อยนะคะ ฮวนฮวนจะรีบพาคุณยายไปพบคุณแม่ค่ะ”

เฉินเจี้ยนหมินบอกว่า รอเธอทำให้เฟิงเฉินเหยี่ยนพึงพอใจ ตระกูลเฟิงจะเริ่มออกเงินทุนให้เฉินซื่อกรุ๊ป เขาจะให้เงินเธอทันที จากนั้นเขาจะย้ายออกจากคฤหาสน์ และโอนคฤหาสน์มาเป็นชื่อของเธอ

นั่นคือคฤหาสน์ที่แม่ของเธอซื้อไว้ เธอต้องเอาคืนมาให้ได้!

…

ตอนเย็นภายในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้ มีเพียงเธอคนเดียวที่รับประทานอาหารมื้อเย็น