บทที่ 350 ขโมยของของเขา

ห้าชั่วโมงต่อมา เครื่องบินค่อยๆลงจอดที่สนามบินซึ่งอยู่ติดกับคฤหาสน์ตระกูลเป๋า

เมื่อเป๋าฮวนเดินไปที่ประตูห้องโดยสารและกำลังจะลงจากเครื่องบิน เธอก็เห็นเป๋าเยี่ยนยืนถือไม้เท้าอยู่ไม่ไกล ข้างหลังเขามีอีธานพ่อบ้านของตระกูลเป๋าและคนรับใช้อีกหลายคนยืนอยู่

เมื่อเห็นเป๋าฮวนลงมา อีธานก็ขึ้นรถยนต์ไฟฟ้าสำหรับรับผู้โดยสารและขับไปทางเป๋าฮวนทันที

รถประเภทนี้คล้ายกับรถเที่ยวชมสถานที่ในสวนสาธารณะ ด้านหลังสามารถนั่งได้ประมาณสิบคน เนื่องจากอาณาเขตของตระกูลเป๋าครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ การขับรถยนต์ในบ้านมันดูจริงจังเกินไปและไม่ค่อยสะดวก

ส่วนใหญ่แล้วทุกคนจะเลือกใช้รถยนต์ไฟฟ้าประหยัดพลังงานดังกล่าวมากกว่า

"คุณหนูใหญ่ ยินดีต้อนรับกลับมาครับ"หลังจากลงจากรถ อีธานก็โค้งคำนับเป๋าฮวน

ในประเทศเฉินระดับตำแหน่งนั้นค่อนข้างเข้มงวด ดังนั้นคนใช้ของตระกูลเป๋าจึงมีมารยาทที่เคร่งครัดและไม่มีความสะเพร่า

แม้แต่ผู้อาวุโสของตระกูลเป๋าอย่างอีธานก็ยังให้เกียรติเป๋าฮวน

"คุณอีธาน ฉันบอกไปแล้วว่าอายุของคุณถือได้ว่าเป็นลุงของฉัน ถ้าพูดอย่างจริงจังแล้ว คุณสามารถเป็นตาของฉันได้เลย คุณไม่ได้อายุน้อยไปกว่าคุณตาของฉันมาก ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติกับฉันแบบนี้ก็ได้"เป๋าฮวนไม่รู้ว่าเธอพูดแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากเดิมเลย

หลังจากกลับมาจากประเทศจีนในครั้งนี้ เธอไม่ค่อยคุ้นเคยกับความนอบน้อมของอีธานสักเท่าไหร่

"คุณหนูใหญ่ครับ อย่าทำให้ผมลำบากใจเลย นี่มันเป็นงานของผม"อีธานก้มศีรษะลงแล้วพูด

ในตระกูลเป๋า มีพ่อบ้านสองคนที่ดำรงตำแหน่งสำคัญ ตำแหน่งแรกคือ อีธาน ซึ่งรับผิดชอบเรื่องชีวิตประจำวันของตระกูลเป๋าในทุกๆด้าน

และยังมีอีกหนึ่งตำแหน่งคือพ่อของจิ่งมั่วและจิ่งเหลิ่ง ชื่อว่าจิ่งหรูสยง ซึ่งรับผิดชอบด้านงานรักษาความปลอดภัยทั้งหมดของตระกูลเป๋า และครอบครัวจิ่งได้อารักขาตระกูลเป๋ามาหลายชั่วอายุคนแล้ว

"โอเค"เป๋าฮวนไม่สามารถทำอะไรกับอีธานได้ และไม่เพียงแต่จะเป็นไปไม่ได้แค่สำหรับเขาเท่านั้น แต่ยังรวมถึงคนรับใช้คนอื่นๆด้วย

เธอยักไหล่และโบกมือให้เป๋าเยี่ยนที่อยู่ไม่ไกล จากนั้นก็ขึ้นรถยนต์ไฟฟ้าอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกันเป๋าฮวนก็ได้ยินเสียงเกือกม้า เธอมองตามเสียงนั้นไปและพบเข้ากับผู้ชายในชุดสูทที่สวมหมวกขี่ม้าและสวมแว่นกันแดด

เมื่อมองแบบนี้ก็มองแทบไม่เห็นใบหน้าของชายคนนั้นได้อย่างชัดเจน แต่เมื่อมองจากม้าสีขาวและขาที่เรียวยาวของชายคนนั้น เป๋าฮวนก็รู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายได้ทันที

เป็นลุงของเธอ เป๋าเฉิน

"ชู่ว!"

ชายคนนั้นหยุดม้าของเขาข้างๆรถยนต์ไฟฟ้า และท่าทางการลงจากหลังม้าก็พริ้วเสียเหลือเกิน เขาถอดหมวกและแว่นตาออกทันทีและยิ้มให้เป๋าฮวน

"ยินดีต้อนรับกลับมานะหลานสาว"เป๋าเฉินตั้งใจพูดภาษาจีนเป็นพิเศษ เพราะเขาเติบโตในประเทศเฉิน ดังนั้นภาษาจีนของเขาจึงดูห่วยอยู่หน่อยๆ

เป๋าฮวน: "...."

เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเป๋าเฉิน ตอนที่เธอเข้ามาบ้านตระกูลเป๋า เป๋าเฉินได้สอนสิ่งต่างๆให้กับเธอมากมาย

"ลุง ถ้าพูดจีนไม่ได้ก็ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ มันฟังยาก"เป๋าฮวนนั่งไขว่ห้างอยู่บนรถยนต์ไฟฟ้าในท่าทางที่เอื่อยๆ

"ฮวนฮวน เธอรู้จักที่จะหัวเราะเยาะลุงของเธอนะ อย่าลืมสิ มันก็เหมือนกับตอนที่เขาสอนภาษาเฉินให้เธอตอนแรกๆ"เป๋าเยี่ยนเดินเข้ามาด้วยไม้เท้า เขาหยุดอยู่ข้างๆของเป๋าฮวน และเอานิ้วแตะไปที่ปลายจมูกของเธอ

เป๋าฮวนหัวเราะและพยักหน้า: "ใช่ๆ"

"ไหนบอกว่าจะไม่กลับมาช่วงนี้? ทำไมจู่ๆถึงกลับมาล่ะ? "เป๋าเฉินมองไปที่เป๋าฮวนและกอดอก

รอยยิ้มที่มุมปากของเป๋าฮวนค้างทันที จากนั้นเธอก็เกาหัวของเธอแล้วพูดว่า: "อยากกลับมาก็แค่กลับมาไงคะ! อยู่บ้านมันสบายนี่หน่า! หนูคิดถึงอาหารเช้าที่มาเรียทำแล้ว "

มาเรียเป็นแม่ครัวหญิงของตระกูลเป๋า เธอฝีมือดีและทำอาหารเช้าได้ทุกประเภท

"เธอรีบกลับมาแบบนี้ เธอไม่ได้ไปงานเลี้ยงที่ประเทศจีนเมื่อคืนนี้และไม่ได้วางแผนที่จะไปเป็นนักแสดงเหรอ?"ประโยคนี้แสดงให้เห็นว่าเป๋าเฉินยังคงไม่เชื่อ

เป๋าฮวนเม้มริมฝีปากของเธอ เธอรู้ว่าไม่ว่าจะเป็นเป๋าเฉินหรือตาของเธอ เป๋าเยี่ยน พวกเขาล้วนเป็นคนฉลาดและเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะหลอกพวกเขาได้

"โอเคค่ะๆ พูดก็ได้ หนูแค่ซ่อนตัวจากผู้ชายคนนั้น แผนของหนูก็เลยเปลี่ยนและก็กลับมาก่อนชั่วคราว"เป๋าฮวนตอบอย่างไม่อดทน

"โอ้?"ตอนนั้นเองที่เป๋าเฉินแสดงสีหน้าที่มีความหมายบาอย่างออกมา เขาถามด้วยความสงสัยว่า: คือคุณเฟิง เฟิงหานชวนคนนั้นหรือเปล่า? อดีตสามีของเธอ? "

"ค่ะ"เป๋าฮวนพยักหน้า

"ฮวนฮวน ผู้ชายคนนั้นทำอะไรเธอหรือเปล่า? ให้ตายสิ บอกตาสิ ยังไงตาก็จะช่วยคิดบัญชีให้ทีหลังแน่นอน! "ใบหน้าของเป๋าเยี่ยนเต็มไปด้วยความโกรธ เขาเอาไม้เท้าเคาะบนพื้นหญ้าอย่างแรง

เป๋าเยี่ยนรู้เรื่องเฟิงหานชวนกับเป๋าฮวนก่อนหน้านี้ หลังจากสามปีของการเติบโตในประเทศเฉิน เป๋าฮวนก็มีชีวิตที่มีความสุขมากและเกือบลืมความเศร้าโศกที่เธอเคยมีมาเมื่อก่อน

แต่ตอนนี้เป๋าฮวนรีบหนีกลับมา และถ้าหากมันยังเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเฟิงหานชวนอีก เป๋าเยี่ยนก็รู้สึกว่าเขาไม่สามารถทนมันได้อีกต่อไป

ตอนแรกเขาต้องการโจมตี R กรุ๊ป บริษัทของเฟิงหานชวน แต่หลังจากการขัดขวางของเป๋าฮวน เขาก็ไม่ได้ดำเนินการตามแผนนี้

"ไม่ ไม่ใช่ค่ะ คุณตา ใจเย็นๆก่อน!"เป๋าฮวนโบกมือทันทีและพูดว่า: "ไม่ใช่เขาที่ทำอะไรหนู แต่เป็นหนูที่ไปทำอะไรเขา"

"คิคิ" ในขณะเดียวกันเป๋าเฉินที่ซึ่งยืนอยู่ข้างเป๋าเยี่ยนก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้

เป๋าฮวนดูเหมือนจะมองออกในสิ่งที่เขาคิด เธอจ้องไปที่เป๋าเฉินทันที

ใครจะไปรู้ว่าเป๋าเฉินนั้นไม่ได้กลัวเธอเลย แต่กลับพูดด้วยความสนุกสนานอีกว่า: "อ่าห้ะ ฮวนฮวนของพวกเราได้เอาคำแนะนำของฉันไปใช้หรือเปล่าน้า?"

เป๋าฮวน: "...."

เธอเกือบจะระเบิดอารมณ์โกรธออกมา!

ต้องให้แน่ใจว่าเป๋าเฉินไม่ได้พูดมันออกมาอย่างเปิดเผย

ดูเหมือนว่าเธอจะต้องหาวิธีจัดการลุงของเธอให้ดีซะแล้ว

"มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับคำแนะนำของลุงเลย โอเคไหม?"เป๋าฮวนโต้กลับ

สำหรับสิ่งที่เป๋าฮวนพูด มันได้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องเลย

เพราะคำแนะนำของเป๋าเฉินก็คือการหายีนที่ดีสำหรับการทำ IVF และแบบนี้เธอก็สามารถมีลูกได้โดยไม่ต้องแต่งงานและไม่ต้องมีผู้ชาย

แต่ว่าเธอไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เธอกลับเลือกที่จะต่อสู้กับเฟิงหานชวนแทน

"โอ้? ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับคำแนะนำของฉัน? "ดวงตาที่แคบและยาวแต่เดิมของเป๋าเฉินหรี่ลงเล็กน้อย เขามองเป๋าฮวนด้วยความเจ้าเล่ห์

"ข้างนอกแดดแรง คุณตารีบขึ้นมานั่งเลยค่ะ พวกเรารีบกลับกันเถอะ"เป๋าฮวนเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว เธอดึงเป๋าเยี่ยนเพื่อให้เขาขึ้นมานั่งบนรถยนต์ไฟฟ้า

จริงๆแล้วเป๋าเยี่ยนยังคงมีความยืดหยุ่นมากในการเคลื่อนไหว เขาเหยียบตรงที่เหยียบเพื่อขึ้นมาบนรถและนั่งลงถัดจากเป๋าฮวน

เป๋าเฉินเดินตามหลังเขาอย่างใกล้ชิดและนั่งข้างหลังเป๋าฮวนทันที