บทที่ 424 สนิทสนมกันมากไหม?

เมื่อเป๋าฮวนได้ยินเสียงการเคลื่อนไหว เธอก็หันมาด้วยความสงสัย เธอมองไปที่เฟิงหานชวนที่ยืนขึ้นและถามว่า: "คุณเป็นอะไรไป?"

น้ำเสียงที่ไพเราะของหญิงสาวนั้นดูไร้เดียงสา และเธอไม่ได้รู้สึกเลยว่าตัวเองได้สร้างสถานการณ์ใดๆขึ้นในตอนนี้

"ผมจะออกไปสูบบุหรี่"เฟิงหานชวนพยายามที่จะยับยั้งไฟในตัวของเขาและใช้ขาเรียวของเขาก้าวเดินไปที่ประตู

ในขณะเดียวกันเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เขามองไปที่โทรศัพท์มือถือและเห็นว่าเป็นเสียงเรียกเข้าจากหลีซืออวิ๋น จากนั้นเขาก็รับสายทันที

"หานชวน วันนี้ฉันติดต่อเฉินเจี๋ยตลอดทั้งวัน แต่ทำไมฉันถึงติดต่อเขาไม่ได้เลย คุณเห็นเขาบ้างไหม? ไม่รู้ว่าเขาไปไหนแล้ว! "เสียงของหลีซืออวิ๋นดูกังวลมาก เหมือนกับว่าเธอไม่รู้อะไรเลย ราวกับเธอถูกขังอยู่ในความมืด

แต่ในความเป็นจริงเฉินเจี๋ยกำลังคุกเข่าอยู่ข้างหน้าเธอ

"ผมยังไม่พบที่อยู่ของเขา ถ้าเขาติดต่อคุณมา อย่าลืมนะว่าให้บอกผมทันที"เสียงของเฟิงหานชวนเย็นลงและความร้อนในร่างกายของเขาก็หายไปในทันใด

ตอนนี้ยังจับฆาตกรไม่ได้และเขาก็ไม่ควรคิดเรื่องนั้น มิฉะนั้นเป๋าฮวนจะตกอยู่ในอันตราย

หลังจากวางสาย เขาก็ไม่ได้ออกจากห้องสปาแต่นั่งลงตรงที่ข้างๆหน้าต่างอีกครั้ง

"หานชวน เมื่อกี้ใครโทรมาเหรอ?"เนื่องจากเฟิงหานชวนไม่ได้ใช้สปีกเกอร์โฟน เป๋าฮวนจึงถามด้วยความสงสัย เพราะไม่รู้ว่าใครโทรมาหาเฟิงหานชวน

"หลีซืออวิ๋น เธอติดต่อกับเฉินเจี๋ยไม่ได้"เฟิงหานชวนตอบ

"อ่อ โอเค"เป๋าฮวนรู้สึกว่ามันไม่ได้มีความหมายอะไรกับเธอเท่าไหร่ ดังนั้นจึงแค่ตอบและนอนลงอีกครั้งอย่างเชื่อฟัง