บทที่ 459 ตอนจบ

“เฟิงหานชวน คุณ คุณ คุณ...”

เป๋าฮวนตะลึงไป

เธอล็อกประตูแล้วแท้ๆ ทำไมเฟิงหานชวนถึงเปิดประตูได้?

เฟิงหานชวนก้าวขาเรียวยาว เดินไปทางเธออย่างเชื่องช้า

ไม่ช้ากดเธอไว้ตรงราว

ด้านหลังเป็นแอ่งลึก เป๋าฮวนตกใจจนขาอ่อนแรงไป

“คุณอา ได้โปรดไว้ชีวิต~” เธอร้องขอความเมตตาทันที

“คุณอา?”

มุมปากชายหนุ่มเดิมยกขึ้นอย่างหยอกล้อ แต่ตอนนี้ท่าทางกลับมาเย็นชาดังเดิม

“พี่ชาย ด้านนอกลมแรง ให้น้องสาวเข้าห้องดีกว่าไหม?” หัวใจดวงน้อยของเป๋าฮวนสั่นแล้วสั่นอีก ดวงตาคู่สวยกะพริบขึ้น พูดออดอ้อน“พี่ชาย~”

เธอต้องอ่อนหวานถึงจะได้

ถึงอย่างไร พรุ่งนี้ยังต้องถ่ายละครนะ เธอไม่อยากเดินไม่ไหว

“เรียกพี่ชายก็ไม่ได้ คืนนี้คุณต้องได้รับบทลงโทษ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูเธอ

เป๋าฮวนมองบนด้วยตาทั้งสองข้าง ด้านหน้ามืดไป

...

เป๋าฮวนอยู่ในกองถ่ายประมาณอาทิตย์กว่าๆ

ในช่วงเวลานี้ เฟิงหานชวนอยู่ในกองเป็นเพื่อนเธอ

เขาอยู่ในรถบ้านทำงาน

เป๋าฮวนโดนเขาคุมเข้มมาก นักแสดงชายหลายคนที่คิดจีบเป๋าฮวนก่อนหน้านี้ ต่างรับรู้ไม่กล้าเข้าหาอีก

วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว มีฉากตกน้ำที่สำคัญที่สุดฉากหนึ่ง และเป็นจุดจบของบทบาท“กุยหลาน”นี้

หลังจากตกน้ำ กุยหลานก็ตายไป บทบาทนี้ก็สิ้นสุดลง

ผู้กำกับได้คุยกับเป๋าฮวนก่อนหน้านี้แล้ว ฉากตอนตกน้ำใช้ตัวแสดงแทนได้ เป๋าฮวนแค่ต้องแสดงฉากบนชายฝั่งก็พอ

แต่เป๋าฮวนรู้สึก หากใช้ตัวแสดงแทนมาแสดงฉากตกน้ำจนจบ งั้นผลลัพธ์ต้องไม่ดีแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้อากาศไม่หนาว

เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักแสดงคนหนึ่ง นี่เป็นฉากพื้นฐาน เป็นสิ่งที่ควรทำ และเธอก็ว่ายน้ำเป็น หากมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็สามารถช่วยตัวเองได้

เป๋าฮวนตัดสินใจจะแสดงเองไว้แล้ว แต่เฟิงหานชวนไม่ยอม เธอหว่านล้อมอยู่นานถึงทำให้เขายอมตกลง

ถ่ายทำมาทั้งวัน ในที่สุดก็ถึงเวลากลางคืน

เป๋าฮวนคันไม้คันมือยืนอยู่ข้างริมแม่น้ำ นี่เป็นฉากหนึ่งในตอนกลางคืน

กุยหลานถูกคนนัดมาที่สวนอวี้ฮวา ถูกคนจ้องเอาชีวิต ผลักเธอลงในทะเลสาบ ทำให้เธอจมน้ำตาย

“ทุกฝ่ายพร้อม เตรียมตัว——”

ผู้กำกับสั่งออกมา นักแสดงหญิงที่เล่นคู่กับเป๋าฮวนก็เริ่มผลักเธอ

เป๋าฮวนร้องขอความช่วยเหลือเสียงดัง นักแสดงหญิงทำตามบท ปิดปากจมูกเธอไว้ แล้วผลักเธอไปทางทะเลสาบ

ภายใต้การต่อสู้ไปมาหลายครั้ง เสียงดัง “ตุ๋ม”

เป๋าฮวนถูกผลักตกเข้าไปในทะเลสาบ ผิวน้ำกระจาย

เฟิงหานชวนยืนอยู่ข้างๆ มือทั้งสองข้างกำหมัดแน่น ใบหน้าเครียดสุดขีด

แม้ว่าน้ำในทะเลสาบจะเย็นเล็กน้อย เป๋าฮวนรู้สึกว่าทนได้ เดิมที่ดิ้นอย่างผ่อนคลาย แต่เพียงไม่นาน ท้องก็จุกเสียดขึ้นมา

สีหน้าของเธอซีดขาวทันที ขาเล็กทั้งสองถีบอยู่ อยากจะว่ายขึ้นฝั่งมา

แต่ขาเล็กจู่ ๆก็เป็นตะคริว เธอรู้สึกเหมือนกับแข็งไปทั้งตัว ร่างทั้งร่างกำลังดิ่งลงไป

เธออยากร้องให้ช่วย แต่น้ำในทะเลสาบเข้ามาในปากของเธอไม่หยุด

“แย่แล้ว แย่แล้ว กุยหลานเหมือนไม่ปกติ!” สีหน้าของนักแสดงหญิงที่แสดงคู่ตรงชายฝั่งเปลี่ยนไป

ตอนเธอพูดคำนั้นออกไป เสียงดัง“ตุ๋ม” เฟิงหานชวนโดดเข้าไปในทะเลสาบแล้ว