บทที่ 5 ทำไมไส้แห้งแบบนี้

บรรยากาศรอบตัวหยุดนิ่งไปชั่วขณะ

เฟิงหานชวนมองพินิจพิเคราะห์หญิงสาวตรงหน้า เธอยืนไหล่ลู่คอหด ดูเหมือนเธอจะกลัวจนหัวหด ท่าทางตัวลีบคอหดหมดแล้ว

ไม่รู้ว่าเสแสร้งหรือว่านิสัยเดิมของเธอเป็นแบบนี้ ดูไม่มีความกล้าเลยสักนิด

เฉินฮวนฮวนเห็นว่าชายหนุ่มไม่ตอบกลับ เธอจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แอบมองว่าเฟิงหานชวนกำลังทำอะไร ทว่าทันใดนั้นเธอก็สบตากับดวงตาสีดำสนิทที่ดูลึกล้ำคู่นั้น

เธอกำลังถูกเขามองอยู่ สายตาที่พินิจพิเคราะห์เช่นนั้น เหมือนว่าจะสามารถมองทะลุทะลวงผ่านตัวเธอไปได้

“หุ่นก็งั้นๆ” มุมปากของเฟิงหานชวนยกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นให้เห็น

เฉินฮวนฮวนเบิกตากว้าง และมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว แม่บ้านหลี่กำลังยุ่งอยู่ในห้องครัว ไม่มีใครอยู่ตรงนี้เลยสักคน

โชคดี โชคดีแล้ว โชคดีที่ไม่มีใครได้ยิน

“อาสาม ทำไมคุณถึงไร้ยางอายแบบนี้” เฉินฮวนฮวนกดเสียงต่ำลง และจ้องชายหนุ่มตรงหน้า

เธอใกล้จะเป็นบ้าแล้วจริงๆ!

ชื่อเสียงของเฟิงเฉินเหยี่ยนแย่จนเป็นที่เลื่องลือกันไปทั่ว คิดไม่ถึงว่าอาของเฟิงเฉินเหยี่ยนก็เป็นเช่นเดียวกัน

คนของตระกูลเฟิงไร้ศีลธรรมแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า

“อาสาม ผมกลับมาแล้ว…”

ในตอนนี้เอง เสียงสดใสร่าเริงของชายหนุ่มดังมาแต่ไกล ร่างสูงวิ่งไปยังโต๊ะอาหาร

เฟิงเฉินเหยี่ยนรีบไปที่โต๊ะอาหาร เมื่อเห็นหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งนั่งอยู่ จู่ๆ คำสั่งของคุณปู่ก็ผุดขึ้นมาในหัว

เขาเอ่ยถามทันที “คุณคือเฉินฮวนฮวนใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ ฉันเอง” เฉินฮวนฮวนลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เธอจำได้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าเธอคือเฟิงเฉินเหยี่ยนนายน้อยของตระกูลเฟิง

“คุณคือภรรยาที่เพิ่งแต่งเข้ามาของผม!” เฟิงเฉินเหยี่ยนกะพริบตาปริบๆ และเหลือบมองเฟิงหานชวนแวบหนึ่ง จากนั้นเขาก็นั่งลงบนที่นั่งด้านข้างของเฉินฮวนฮวนทันที

“อืม ใช่ค่ะ”

เฟิงเฉินเหยี่ยนเอ่ยขึ้นอย่างตรงไปตรงมา แต่เขาพูดถูก ดังนั้นขณะที่เฉินฮวนฮวนเอ่ยตอบ เธอจึงพยักหน้ารับ