บทที่ 61 เธอแน่ใจใช่ไหมที่จะเรียกฉันว่าคุณปู่?

เฟิงหานชวนใช้โอกาสนี้ก้มศีรษะลงและปิดปากผู้หญิงตรงหน้าเขาทันที

จูบนั้นราวกับพายุที่รุนแรง

"อื้ม...."

เฉินฮวนฮวนตอบโต้ทันทีและพยายามขัดขืน

ในขณะเดียวกัน ด้านนอกประตู

หญิงร่างสูงเพรียวยืนอยู่ที่ประตูโน้มตัวโดยเอาหูแนบบานประตูเพื่อพยายามฟังเสียงข้างในห้อง

เธอได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวบางอย่างจึงตัดสินใจเอื้อมมือออกไปจับที่ลูกบิดประตูทันที

"กริ๊ก" ประตูถูกเปิดออก

"ฮวนฮวน เธอมีชุดนอนใหม่...ไหม?" เมื่อเฉินนานาเปิดประตูเข้ามา เธอก็บังเอิญเห็นฉากนี้พอดี

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง เธอยักไหล่แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "ขอโทษที่รบกวนพวกคุณ ฉันจะจำไว้ว่าคราวหน้าต้องเคาะประตูก่อน"

หลังจากพูดจบเธอก็หันหลังเดินออกไป เฉินฮวนฮวนก็เรียกเธอไว้ทันที

"นานา เดี๋ยวฉันจะไปเอาชุดนอนมาให้!" เฉินฮวนฮวนหน้าแดงมาก เธอเดินผ่านเฟิงหานชวนและเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าอย่างเร่งรีบ

ชุดนอนที่อยู่ในตู้เธอแทบจะไม่ได้ใส่เลย เธอจึงหยิบมาสองสามตัวแล้วยัดใส่มือของเฉินนานา เธอหลบสายตาและพูดอย่างอายๆว่า: "ทั้งหมดเป็นเสื้อใหม่"

"ขอบคุณนะฮวนฮวน ฉันรีบมาเลยไม่ได้พกอะไรมาสักอย่าง" เฉินนานายิ้ม เธอถือชุดกระโปรงบางและเดินออกจากห้องไป

พอประตูปิดลงขาของเฉินฮวนฮวนก็อ่อนยวบและล้มลงกับพื้นทันที

เธอตายแน่ๆ!

เฉินนานาเป็นผู้หญิงของนายท่านเฟิง อีกไม่นานนายท่านเฟิงก็คงจะรู้เรื่องระหว่างเธอกับเฟิงหานชวน จากนั้นเธอก็คงจะถูกขับไล่ออกจากบ้านตระกูลเฟิงแน่นอน

เมื่อเธอถูกไล่ออก เธอก็จะทำอะไรไม่ได้แล้ว

เมื่อเห็นท่าทางที่สิ้นหวังของผู้หญิงตรงหน้า เฟิงหานชวนก็รู้สึกหงุดหงิดในใจ

ความโกรธเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากที่นายท่านกลับมา ผู้หญิงคนนี้ก็ปฏิเสธเขาและทำตัวเป็นนายหญิงตระกูลเฟิง!

เขาเกือบจะต้องการให้เธอเป็นผู้หญิงของเขาจริงๆ และถ้ามันลงตัวเธอก็สามารถอยู่ในทะเบียนบ้านต่อไปได้

แต่ตอนนี้...

ใบหน้าของเฟิงหานชวนมืดลง เขาไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาสักคำและใช้ขายาวๆของเขาเดินออกจากห้องไป

เฉินฮวนฮวนมองไปที่แผ่นหลังของร่างสูง ในใจของเธออยากจะรั้งเขาไว้แต่เธอสุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

ตอนนี้เธอสับสนมาก อะไรๆก็ยากที่จะเข้าใจไปหมด

อาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเฟิงในฐานะนายหญิง นายท่านเฟิงก็จะสามารถช่วยพาเธอกลับไปที่บ้านของแม่ได้ และก็คงจะช่วยเธอลงโทษพวกตระกูลเฉินอีก แต่ว่า...

แต่ถ้าฟังจากคำพูดของนายท่านเฟิงแล้ว เธอก็คงจะไม่สามารถเอาสร้อยคอของแม่ของเธอกลับมาได้แน่นอน เพราะถ้านายท่านเฟิงรู้ว่าเธอถูกหลิวตงรุ่ยขู่บังคับเธอ เขาจะต้องเปลี่ยนหลานสะใภ้แน่ๆ

บ้านตระกูลเฟิงที่สง่างามหลังนี้ก็คงไม่ต้องการให้ผู้หญิงที่ผ่านเรื่องแบบนั้นมาและไม่มีทางรับเธอไปเป็นนายหญิงอย่างแน่นอน

แถมตอนนี้เธอยังไปทำให้เฟิงหานชวนรู้สึกขุ่นเคืองอีก เฟิงหานชวนคงจะไม่ช่วยเธอตามหาหลิวตงรุ่ยอีกแน่นอน เธอควรจะทำอย่างไรดี

……

ห้องนอนใหญ่บนชั้นสี่

การตกแต่งสไตล์จีนเต็มไปด้วยความหรูหรา

บนเตียงไม้มะฮอกกานีอันหรูหรา บรรยากาศที่ดูไม่เข้ากับหญิงสาวลูกครึ่งที่กำลังนอนอยู่ข้างๆเฟิงเหลยถิงอยู่บนเตียง

"เป็นอย่างไรบ้าง?" เฟิงเหลยถิงถามอย่างกังวล

"เหลยถิง ฉันอาย" เฉินนานาหน้าบึ้งตึง เธอเอนศีรษะไปซบที่แขนของเฟิงเหลยถิงและกล่าวต่อว่า: "พวกเขาสองคนกำลังพลอดรักกันอยู่ คุณบอกให้ฉันเปิดประตูเข้าไปได้เลยโดยไม่ต้องเคาะประตู ฉันไปขัดจังหวะพวกเขา ฉันไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี ฉันเหมือนคนไม่มีมารยาทเลย"

"เธอพูดว่าอะไรนะ?" เฟิงเหลยถิงดันเฉินนานาออก สีหน้าของเขาดูตกตะลึง

สีหน้าของเขาแสดงความแปลกใจ เขาถามอย่างเร่งรีบว่า: "พูดใหม่สิ ทั้งสองคนกำลังพลอดรักกันอยู่อย่างนั้นเหรอ?"