บทที่ 75 ฉันมาเพื่อที่จะรู้ความจริง!

"นี่เสื้อผ้าใหม่และรองเท้าใหม่ ชุดกระโปรงของเธอถูกทิ้งไปแล้วเมื่อคืนนี้..."

ขณะพูดเฟิงหานชวนก็ยื่นถุงในมือให้กับเฉินฮวนฮวน

ก่อนหน้านี้เฉินฮวนฮวนรู้สึกซาบซึ้งใจ แต่พอพูดถึงเรื่องชุดกระโปรงถักของเธอ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อยและใบหน้าของเธอก็เริ่มแดง

ใบหน้าของเธอบูดบึ้งอย่างรวดเร็วเพราะฉากที่น่าอับอายเหล่านั้นก็แวบเข้ามาในหัวของเธอ

เมื่อรับรู้ได้ถึงการหลีกเลี่ยงของเฉินฮวนฮวน เฟิงหานชวนจึงกระแอมไอและกล่าวว่า: "ฉันขอโทษสำหรับเรื่องก่อนหน้านี้"

เขารู้สึกเสียใจต่อเฉินฮวนฮวน เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นหนี้เธอ แต่ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ความจริง เขาจึงได้กระทำต่อเธอมากเกินไปหลายครั้ง

"อาสาม คุณขอโทษฉันไปแล้ว เรื่องก่อนหน้านี้มันจบลงไปแล้ว สมมุติไปแล้วกันว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น"เฉินฮวนฮวนยังคงทำหน้าบูดบึ้งและเอ่ยเสียงเบา ส่วนใหญ่คือเธอรู้สึกอายจนไม่รู้ว่าจะเผชิญหน้ากับชายตรงหน้าของเธออย่างไร

แค่คิดว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น...

เมื่อได้ยินคำพูดสุดท้ายของเธอ เฟิงหานชวนก็รู้สึกเหมือนมีก้อนหินก้อนใหญ่ถูกขวางกั้นอยู่ในหัวใจของเขาจนทำให้หายใจลำบาก

"อาสาม ฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ขอบคุณนะ"เฉินฮวนฮวนเม้มปากพูดเสียงต่ำและรีบเข้าไปในห้องน้ำพร้อมกับถุงเสื้อผ้า

เมื่อมองไปที่ประตูห้องน้ำที่ถูกปิดลง เฟิงหานชวนก็นั่งลงบนโซฟาและใช้มือไปแตะที่หน้าผากของเขา สีหน้าของเขาแสดงออกถึงความเสียใจ

อย่างไรก็ตาม เขาจะไม่ยอมปล่อย

เขารู้ว่าเมื่อเขาบอกความจริงในตอนนี้ เฉินฮวนฮวนคงจะไม่ยกโทษให้เขา แต่เขาสามารถค่อยๆเริ่มใหม่กับเธออย่างค่อยเป็นค่อยไปได้

อย่างน้อยตอนนี้เฉินฮวนฮวนก็ไม่ปฏิเสธเขาอีกต่อไป

……

ในห้องน้ำ

หลังจากที่เฉินฮวนฮวนเปลี่ยนเสื้อผ้าและรองเท้าของเขาเธอ เธอยืนอยู่หน้ากระจกมองตัวเองและรู้สึกเหมือนว่าตัวเองเปลี่ยนไป

เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ไม่สามารถพูดได้ว่ามันสวยงามเลิศหรูขนาดนั้น แต่การออกแบบนั้นค่อนข้างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และดูสะดุดสายตาเป็นพิเศษด้วยความรู้สึกที่หรูหราและเรียบง่าย

เธอหันหน้าและมองดูถุงเสื้อผ้าที่อยู่บนโต๊ะ บนถุงเสื้อผ้ามีโลโก้โดดเด่นซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นแบรนด์หรู

เสื้อผ้าบนตัวเธอก็มีตัวอักษรของแบรนด์นั้นอยู่

เธอรู้ว่านี่คือการชดเชยของเฟิงหานชวน

เฉินฮวนฮวนเม้มริมฝีปากและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอเดินออกจากห้องน้ำและเดินไปหาเฟิงหานชวน

เฟิงหานชวนกำลังนั่งอยู่บนโซฟาและมองโทรศัพท์มือถือของเขาอยู่ เขารับรู้ได้ถึงการเคลื่อนไหวบางอย่าง เขาจึงเงยหน้าขึ้นและเห็นเฉินฮวนฮวนสวมเสื้อผ้าที่เขาเลือกให้เป็นการส่วนตัว เขาเริ่มมีความรู้สึกใหม่ของการเปลี่ยนแปลง

ผู้หญิงของเขาสวยจริงๆ

"อาสาม เสื้อผ้าพวกนี้แพงไหม? หลังจากนี้คุณไม่จำเป็นต้องซื้อให้ฉันแล้วนะ"เฉินฮวนฮวนกล่าวด้วยความเขินอาย

เฟิงหานชวนขมวดคิ้วเล็กน้อยและเพียงแต่ตอบรับเพียงเบาๆ จากนั้นก็เดินนำหน้าเฉินฮวนฮวนไป

เฉินฮวนฮวนตามเขาไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อนั่งรถของเฟิงหานชวนมาถึงสี่แยกเฉินฮวนฮวนก็ลงจากรถ ทั้งสองคนไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลยสักคำ สักนิดก็ไม่มี

หลังจากลงจากรถแล้วเฟิงหานชวนก็ขับรถออกไป และเฉินฮวนฮวนเองก็รีบมุ่งไปที่ร้านชานมทันที

เมื่อคืนกระเป๋าของเธอยังคงอยู่ที่ร้านชานม เธอต้องมาเอากระเป๋าที่นี่ก่อนเพื่อไปที่ห้องเรียน

ทันทีที่เธอมาถึงร้านชานม เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากเกาเหวินทันที