บทที่ 96 ไม่มีผู้หญิงคนอื่น

เฟิงหานชวนดีใจที่ตัวเองปิดบังความจริงเรื่องนี้ไว้ได้

ไม่อย่างงั้นบางทีเรื่องอาจจะแย่ไปยิ่งกว่านี้

“ขอโทษ ก่อนหน้านี้ไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของคุณ ต่อไปผมจะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว”

“ฮวนฮวน ตอนนั้นที่ผมถามคำถามคุณ ถึงแม้จะดูถูกคุณมาก แต่เป็นเพราะผมต้องการตรวจสอบคำสารภาพของหลิวตงรุ่ย ถึงได้เอาสร้อยกลับมาให้คุณได้”

เฟิงหานชวนโกหก ตอนนั้นที่เขาถามคำถามพวกนั้น เพื่อตรวจสอบว่าเฉินฮวนฮวนคือผู้หญิงในคืนนั้นใช่หรือไม่ เพื่อพิสูจน์ว่าเฉินฮวนฮวนกับหลิ่วเยว่เอ่อร์ใครโกหกกันแน่

แต่ตอนนี้ เขาเอาเรื่องที่เฉินฮวนฮวนเสียใจ ทาบกับคำสารภาพของหลิวตงรุ่ย

แบบนี้บางทีเฉินฮวนฮวนอาจจะให้อภัยเขาแล้ว

“อะไรนะ?” เฉินฮวนฮวนตกตะลึง

เธอกะพริบตาปริบ ๆ สับสนงงงวย ความคิดในสมองของเธอยุ่งเหยิงไปหมด

“ตอนนั้นผมถามคำถามพวกนั้น ไม่ใช่เพราะดูถูกคุณ แค่เพียงต้องการแน่ใจว่าคุณไม่ได้โกหก” เฟิงหานชวนดูสีหน้าของเฉินฮวนฮวนออก เขาพูดอย่างเด็ดเดี่ยว “ถึงแม้ก่อนหน้านี้พวกเราเข้าใจผิดกัน แต่ผมไม่จำเป็นต้องดูถูกคุณแบบนั้น ผมไม่ได้ตั้งใจ”

เฉินฮวนฮวนเงยหน้ามองชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า เฟิงหานชวนพูดอย่างจริงจัง ท่าทางไม่เหมือนกับกำลังโกหกอยู่

อีกอย่าง สร้อยคอของเธอเป็นเฟิงหานชวนที่ช่วยเอากลับมาให้เธอจริง ๆ เป็นเขาที่ช่วยเธอ แต่ตอนนี้เธอกลับตำหนิเขา

“งั้นฉันขอบคุณ คุณนะคะ” เฉินฮวนฮวนเม้มปาก สีหน้าเก้อเขิน

เธอก็ไม่รู้ว่าเธอควรจะพูดอะไร ตอนนี้คนที่ยืนอยู่ข้างหน้า คือสามีตามกฎหมายของเธอ

แต่เธอกลับคิดมาตลอดว่าเขาคืออาสามของสามีเธอ

ความสัมพันธ์แบบนี้มันซับซ้อนมากจริงๆ!

“ผมคือสามีของคุณ ช่วยคุณเอาสร้อยคอกลับมาเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว คุณขอบคุณผมทำไม?”

เขามั่นใจ เฉินฮวนฮวนมองเขาเปลี่ยนไปแล้ว อย่างน้อย เธอไม่ได้เกลียดเขาเพราะเรื่องก่อนหน้านี้แล้ว

ความเข้าใจผิดระหว่างทั้งสองถูกกำจัดไป

ชายหนุ่มเข้าใกล้จนเกินไป เฉินฮวนฮวนเป็นกังวลเล็กน้อย หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น เธอถอยหลังไปสองก้าว รักษาระยะห่างกับเฟิงหานชวนเล็กน้อย

“คือว่า อาสาม ไม่ใช่ เฟิงหานชวน ไม่ใช่ คือว่าฉัน...” เฉินฮวนฮวนพูดจาสลับไปมา

เธอไม่รู้ว่าตัวเองควรจะพูดอะไร ควรจะทำยังไงดี

ถ้าหากเธออยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลเฟิงต่อไป งั้นต่อไปเธอก็คือภรรยาของเฟิงหานชวน? แต่ว่าแบบนี้แล้วเธอรู้สึกแปลกประหลาดมาก

ถ้าหากเธอออกจากคฤหาสน์ตระกูลเฟิง เฟิงหานชวนคือคนที่ช่วยเธอ นี่มันจะใจดำเกินไปหน่อยไหม?

“ผมรู้ว่าคุณรู้สึกสับสน คุณอยากพูดอะไร ค่อย ๆ พูด ไม่รีบร้อน” เฟิงหานชวนพูดกับเฉินฮวนฮวนอย่างใจเย็น

“คือว่า...เฟิงหานชวน ไม่ว่าคุณจะให้ฉันยืมเงิน หรือว่าช่วยฉันเอาสร้อยคอกลับมา ฉันรู้สึกขอบคุณคุณมาก แต่ว่า...” เฉินฮวนฮวนเม้มปาก แล้วก็หยุดพูด

เธอไม่รู้ว่าควรจะเอ่ยปากยังไง

“แต่ว่าอะไร?” เฟิงหานชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกว่าเฉินฮวนฮวนเหมือนจะไม่เต็มใจเป็นภรรยาของเขา?

“ฉันรู้สึกว่าระหว่างพวกเรา ไม่ค่อยเหมาะสมกัน...หรือเปล่าคะ?” เฉินฮวนฮวนถามอย่างสุภาพ

ความหมายของเธอก็คือ ระหว่างพวกเขาเกิดเรื่องน่าขายหน้าเยอะแยะขนาดนี้ อีกอย่างยังมีเรื่องสถานะที่ค่อนข้างสับสนวุ่นวาย ต่อไปหากเป็นสามีภรรยากัน จะไม่ค่อยเหมาะสมไหม

ยิ่งไปกว่านั้น เธอเห็นเฟิงหานชวนเป็นอาสามมาโดยตลอด จู่ ๆ เปลี่ยนเป็นสามีของเธอ เธอรู้สึกแปลกประหลาดจริง ๆ

เมื่อเฉินฮวนฮวนพูดออกมา เฟิงหานชวนรู้ว่าลางสังหรณ์เมื่อครู่ไม่มีผิด สีหน้าของเขาผิดหวังในทันที