บทที่166 เรียกร้องความสนใจ! ดึงดูดผู้คน!

“หลงตัวเองมาก…” เฉินฮวนฮวนกระซิบ

“ฮวนฮวน คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าผมเป็นผู้ชายที่ดี ถ้าคุณชอบไม่ชอบ คุณจะไปชอบใครได้อีก? “เฟิงหานชวนวางมือบนไหล่เธอ จับเธอหันไปอีกทิศทาง

จากที่เธอหันหลังให้เขา หันกลับมาตรงหน้าเขา

เฉินฮวนฮวนลืมตาโตทั้งสองข้างและมองไปยังชายที่อยู่ข้างหน้าเธออย่างแน่วแน่ รู้สึกว่าที่เฟิงหานชวนพูดก็มีเหตุผล?

“เราไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้ในตอนนี้ ฉันต้องไปเรียนแล้ว” ทันใดนั้นเธอจับมือเฟิงหานชวน และเหลือบมองดูนาฬิกาของเขา

เหลือเวลาอีกห้านาที เธอกำลังจะไปสายในอีกห้านาที!

ห้องเรียนของเธออยู่ชั้นสอง แม้ว่าเธอจะรีบวิ่งเร็วแค่ไหน ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งนาทีในการไปถึงห้องเรียน!

“ไม่ทันแล้วแน่ๆ เหลือแค่ห้านาที ฉันจะต้องเข้าห้องเรียนแล้ว ลาก่อน” เฉินฮวนฮวนปล่อยมือเฟิงหานชวน กำลังจะหันหลังกลับ แต่ร่างกายของเธอก็ถูกกอดไว้อีกครั้ง

ผู้ชายกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ยกคางขึ้นด้วยปลายนิ้ว ก้มศีรษะลงจูบที่ริมฝีปากเธอ

เขาจูบแรงมาก ราวกับเป็นจูบสุดท้ายของพวกเขา

เฉินฮวนฮวนไม่ได้ปฏิเสธในตอนแรก เมื่อเธอรู้สึกว่ากำลังจะสาย ขณะที่กำลังจะผลักเฟิงหานชวนออก เฟิงหานชวนก็ปล่อยเธอพอดี

“คุณ...ไม่ต้องห่วง เมื่อฉันกลับจากค่ายฝึก เรามี...มีเวลาอีกเยอะ ฉันไปก่อนนะ” เฉินฮวนฮวนหน้าแดง พูดจบก็รีบวิ่งออกจากห้อง

ก่อนที่เฟิงหานชวนจะพูดอะไรบางอย่างกับเธอ ผู้หญิงคนนั้นก็หายไปแล้ว เขาถอนหายใจ แต่มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมริมฝีปากของเขา

เธอเพิ่งบอกว่า ยังมีเวลาอีกเยอะ อืม เขาจะรอ

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็หัวเราะอีกครั้ง ปรับเนคไทแล้วก้าวออกจากห้องทำงานของผู้กำกับ

...

เมื่อเฉินฮวนฮวนวิ่งเข้าไปในห้องเรียน มีคนมารอก่อนแล้วสองสามคน

เธอเงยหน้าขึ้นมองนาฬิกาในห้องเรียน ได้เวลาเรียนแล้ว ทำไมคนอื่นยังไม่มา?

ในขณะที่เธอกำลังสงสัย คนหลายสิบคนที่ยังไม่มา ก็เดินเข้ามาในห้องเรียนทีละคน แต่ละคนมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสและเขินอาย

ติงเซียงเดินไปหาเธอและกล่าวอย่างตื่นเต้น: " ฮวนฮวน น่าเสียดายจัง! เมื่อกี้เธอไม่ได้มากับพวกเรา มีผู้ชายคนหนึ่งหล่อมาก!"

“ห้ะ? อะไรนะ?” เฉินฮวนฮวนถามอย่างสงสัย

ผู้ชาย? หล่อมาก?

หรือ...หรือว่าผู้ชายหล่อที่เด็กฝึกทุกคนเห็นจะเป็นเฟิงหานชวน?

ทำไมเฟิงหานชวนถึงดึงดูดความสนใจขนาดนี้ รออีกไม่กี่นาทีค่อยออกไปไม่ได้หรือไง?

“เป็นผู้ชายร่างสูง สวมสูทสีดำ ฉันไม่รู้ว่าเป็นใคร ดูเหมือนว่าเขาจะมาตรวจสอบ เกือบทำให้พวกเราหลงละลาย” ติงเซียงกล่าว กระทืบเท้าด้วยท่าทางตื่นเต้น

“จริงด้วยจริงด้วย ผู้ชายคนนั้นหล่อมาก ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายหล่อขนาดนี้มาก่อนเลย หรือเขาจะเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทหวาเถิง?” เด็กฝึกหญิงข้างๆกล่าวขึ้น

“ฉันรู้สึกว่าท่าทางเขาเหมือนผู้บริหาร ยังมาที่นี่อีก อาจจะเป็นตำแหน่งสูงของบริษัทหวาเถิงก็ได้นะ!”

“โอ้พระเจ้า ฉันแค่เห็นด้านข้างของเขา ก็จะตายแล้ว ถ้าฉันเห็นหน้าเขาตรงๆ ฉันคงตายจมกองดินแน่!”

“ฉันเห็นหน้าเขาแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนอยู่บนสวรรค์ หล่อมาก! ถ้าฉันตายในอ้อมแขนของเขา ถึงตายก็ไม่เสียใจ!”

...

เมื่อพูดถึงเรื่องเพศตรงข้ามเช่นนี้ ทุกคนรวมตัวกันสนทนาอย่างสามัคคี พูดคุยกันถึงพริกถึงขิง

เฉินฮวนฮวนฟังพวกเขาพูดคุยกันโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ สีหน้าก็ไม่ค่อยดีนัก กัดฟันตัวเองด้วยความโกรธ