บทที่175 เขามีแฟนแล้ว?

ใจของเฉินฮวนฮวนเต้น "ตูบตูบ"

ก่อนที่เธอจะได้สติกลับมา หลินอวี่หยางรีบปิดปาก และยื่นมือออกมาปิดปากของตัวเอง

เฉินฮวนฮวนเห็นเช่นนี้ ก็รีบพาหลินอวี่หยางออกไปอย่างรวดเร็ว พาหลินอวี่หยางไปมุมที่ห่างออกไป

“หลินอวี่หยาง เธอสืบข้อมูลตัวตนของผู้ชายคนนั้นได้แล้วเหรอ?” เฉินฮวนฮวนถามอย่างเร่งรีบ

“ใช่ใช่” หลินอวี่หยางปล่อยมือที่ปิดปากออก เธอพยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า: “เกือบหลุดปากพูดออกไปแล้ว”

“หลุดปาดพูดอะไร?” เฉินฮวนฮวนงงงวย หรือว่าหลินอวี่หยางจะรู้ความสัมพันธ์ของเธอกับเฟิงหานชวนแล้ว?

“เฮ้อ ก็ครูหนีถามฉันช่วยใครสืบ ฉันตอบว่าช่วยเธอ ครูหนีเลยบอกว่านอกจากเธอก็ห้ามบอกคนอื่น” หลินอวี่หยางโพล่งออกมาโดยไม่ลังเล

ในหัวของเฉินฮวนฮวนเกิดเครื่องหมายคำถามสามตัว

ที่ค่ายฝึกนี้ มีเพียงคุณหนีซวงเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเธอกับเฟิงหานชวน ตอนนี้คุณหนีซวงบอกหลินอวี่หยาง แต่ขอให้หลินอวี่หยางห้ามบอกคนอื่นนอกจากเธอ

ถ้าอย่างนั้นก็เหมือนย้อนแย้งไปมา ยังไงก็มีแต่คุณหนีซวงและเธอเท่านั้นที่รู้ แต่ตอนนี้มีหลินอวี่หยางเพิ่มอีกคน

“ฮวนฮวน ฉันจะบอกให้ ผู้ชายที่มาค่ายฝึกวันนั้นชื่อ เฟิงหานชวน” หลินอวี่หยางตบริมฝีปากของเธอและพูดว่า : “ครอบครัวของฉันและครอบครัวตระกูลเฟิงมีความสัมพันธ์ที่ไม่เลว พ่อของฉันเคยเป็นหุ้นส่วนของนายท่านเฟิง ฉันแค่ได้ยินชื่อเฟิงหานชวน ฉันก็ตบต้นขาทันทีและตะโกนออกมาคำหนึ่ง”

ในหัวของเฉินฮวนฮวนเกิดเครื่องหมายคำถามหกตัว

พ่อของหลินอวี่หยางเป็นหุ้นส่วนกับนายท่านเฟิง?

“เฟิงหานชวน เป็นคุณชายสามของตระกูลเฟิง ผู้ก่อตั้งบริษัทอาร์ด้วยตัวเอง บริษัทอาร์เธอน่าจะรู้จัก? บริษัทอาร์ที่มีชื่อเสียงอันนั้นแหละ!” หลินอวี่หยางยังคงอธิบายต่อไปว่า "ฉันเคยเจอเฟิงหานชวนแล้ว แต่ไม่คุ้นเคย เขาดูเข้าถึงยาก แต่ฉันกับหลานชายเขาเฟิงเฉินเหยี่ยนมีความสัมพันธ์ที่ดี”

“คนที่เป็นข่าวช่วงหนึ่ง เฟิงเฉินเหยี่ยนที่ว่ากันว่าเล่นจนพัง” หลินอวี่หยางยังหัวเราะเยาะสองครั้ง ราวกับเยาะเย้ยเฟิงเฉินเหยี่ยนว่า "ไม่ได้เรื่อง"

“ฉันเคยไปมาหาสู่กับเขาช่วงหนึ่ง ช่วงที่รอฉันเข้าค่ายฝึก ไว้มีเวลาชวนพวกเขาออกมาสนุกกันดีกว่า ถามเขาว่าสรุปพังหรือไม่พัง! ถือโอกาส...”

หลินอวี่หยางจ้องมองเฉินฮวนฮวนด้วยรอยยิ้มที่ไม่สามารถอธิบายได้บนใบหน้าของเธอ

“ถือโอกาสอะไร?” เฉินฮวนฮวนถามทันที

ตอนนี้เธอกำลังจะฟุ้งซ่าน เพราะเธอไม่คิดว่าหลินอวี่หยางจะรู้จักเฟิงหานชวน และมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเฟิงเฉินเหยี่ยน

ถ้าอย่างงั้นความสัมพันธ์ของเธอกับเฟิงหานชวน ควรบอกหลินอวี่หยางไหม?

แต่ตอนนี้เธอยังไม่สนิทกับหลินอวี่หยางเลย ถ้าเธอพูดไปแล้ว หลินอวี่หยางเอาไปแพร่กระจาย...

“ถือโอกาส แนะนำให้เธอรู้จักเฟิงหานชวนไง เธอชอบเขาไม่ใช่เหรอ? ฉันช่วยเธอได้ แต่ว่า...” หลินอวี่หยางหยุดพูด

เฉินฮวนฮวนเข้าใจว่าหลินอวี่หยางเข้าใจเธอผิด เธออยากรีบอธิบาย แต่ถูกหลินอวี่หยางขัดจังหวะ: "ฮวนฮวน ฉันได้ยินมาว่าเฟิงหานชวน ไม่ชอบผู้หญิง เขาอาจจะเป็นเกย์ เขาเล่นสนุกกับผู้ชายเท่านั้น มีเพื่อนผู้ชายสองสามคน ว่ากันว่าไม่มีใครเคยเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงเลย”

“จริงเหรอ?” เฉินฮวนฮวนดูมีความสุขในทันใด โพล่งออกมาโดยตรง

แต่ว่า เมื่อเธอถามเสร็จ เธอก็ตระหนักถึงความกระตือรือร้นของเธอ ดูเหมือนเธอสนใจเฟิงหานชวนจริงๆ

ทั้งๆที่ เฟิงหานชวนเป็นสามีของเธอแล้ว

“ฮวนฮวน เธอดีใจมากเหรอ ฉันเห็นดวงตาทั้งสองของเธอเปล่งประกายแล้ว!” หลินอวี่หยางอดไม่ได้ที่จะถามอย่างรวดเร็ว: “ฉันช่วยเธอขนาดนี้ เธอต้องเป็นเพื่อนที่ดีของฉันนะ ห้ามเมินเฉยใส่ฉัน ได้ไหม!"

“อันที่จริง ฉันไม่ได้จะถามเกี่ยวกับเรื่องของเฟิงหานชวน” เฉินฮวนฮวนยังคงต้องการอธิบายให้ชัดเจน

“ปฏิกิริยาของเธอเมื่อกี้ไม่ได้หมายความแบบนี้เลยนะ!” หลินอวี่หยางไม่เชื่อ

เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าเธอไม่มีคำจะเถียงแล้ว

ในเวลานี้ ระฆังถึงเวลาเข้าเรียนก็ดังขึ้น ทั้งสองรีบไปที่ห้องเรียนของตัวเอง

คาบต่อมายังคงเป็นของกู้ไหว่ เฉินฮวนฮวนตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง แต่ในระหว่างนั้น เธออดไม่ได้ที่จะขำสิ่งที่หลินอวี่หยางพูดในใจของเธอ

เธอบอกว่า เฟิงหานชวนไม่ชอบผู้หญิงและเล่นสนุกแต่กับผู้ชายเท่านั้น ไม่มีใครเคยเห็นเขาอยู่กับผู้หญิง

นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าสิ่งที่เฟิงหานชวนบอกกับเธอก่อนหน้านี้เป็นความจริง?

นอกจากตอนที่เขาถูกวางยา แล้วซื้อผู้หญิงมาแก้ขัด เฟิงหานชวนก็มีแต่เธอเท่านั้นที่เป็นผู้หญิงที่เขาตั้งใจทำจริงๆ?

กู้ไหว่มองไปที่เฉินฮวนฮวนด้วยความงุนงง แต่ไม่ได้เตือน กลับเรียกเธอให้อยู่พบตอนเลิกเรียนตอนเที่ยง

“นักเรียนเฉิน ในเวลาเรียนเธอกำลังคิดอะไรอยู่ ท่าทางมีความสุขมาก?” กู้ไหว่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับหลินอวี่หยางและเฉินฮวนฮวน

หลังจากที่เฉินฮวนฮวนพาหลินอวี่หยางออกไป เขากลับไปที่ห้องเรียนและได้ยินเด็กฝึกบางคนดูถูกเฉินฮวนฮวนว่าเฉินฮวนฮวนอยากเก็บผู้ชายไว้คนเดียว

หลังจากทำความเข้าใจสั้นๆ กู้ไหว่รู้ว่าผู้ชายที่ซูเวยถามคุณหนีซวง หลินอวี่หยางสืบได้แล้วว่าเป็นใคร เฉินฮวนฮวนพาหลินอวี่หยางออกไป เพราะไม่อยากให้เด็กฝึกคนอื่นรู้

“ฉันขอโทษนะคะครูกู้ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเหม่อลอย” เฉินฮวนฮวนไม่คิดว่ากู้ไหว่จะสังเกตเห็นเธอ ก้มศีรษะอย่างรวดเร็วเพื่อขอโทษ