บทที่186 ไม่รู้จักอาย

“ครูซวน ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องห่วง! อีกอย่าง ฉันรู้จุดอ่อนของเฉินฮวนฮวน ฉันเตือนเธอแล้ว” หลิวเฟยเฟยกล่าวอย่างมั่นใจ

เธอคิดว่าคำเตือนที่เธอบอกเมื่อคืนนี้ได้ผล ไม่เช่นนั้นเมื่อคืนเฉินฮวนฮวนก็คงบอกหลินอวี่หยาง เรื่องของเธอกับซวนเลี่ยงไปแล้ว

“จุดอ่อนอะไร?” ซวนเลี่ยงถามทันที

“เมื่อคืนตอนที่พวกเรากำลังแอบพลอดรัก เฉินฮวนฮวนและเฉินเฟยหยางก็อยู่ที่นั่นด้วย!” หลิวเฟยเฟยก็ทำสายตาที่ลึกลับ และกล่าวว่า “พวกเขาทั้งคู่ก็แอบมีความสัมพันธ์กัน”

“เชี่ย?” ซวนเลี่ยงอุทานออกมา ด้วยสายตาที่ตกใจในตอนแรก จากนั้นก็หัวเราะออกมา: “ทั้งๆที่มีกู้ไหว่ แต่เฉินฮวนฮวนดันไปตกหลุมรักทีมงานเหรอ?”

“อืมมมมม บางทีเฉินเฟยหยางยังเด็กและมีเรี่ยวแรงเยอะกว่า? หรือบางทีเธออาจรู้สึกว่าคงไม่มีหวังกับครูกู้? หรือว่าบางทีครูกู้ไม่เก่งเรื่องแบบนั้น?” น้ำเสียงของหลิวเฟยเฟยเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย

“ผมว่าน่าจะเป็นประเด็นสุดท้าย!” ซวนเลี่ยงอิจฉากู้ไหว่ จึงอยากพูดแต่ข้อเสียของกู้ไหว่

“เฮ้อ ครูซวน ครูนิสัยไม่ดีเลย~” หลิวเฟยเฟยหัวเราะและโน้มไปในอ้อมแขนของซวนเลี่ยงและกล่าวว่า: “ไม่มีใครดีสู้ครูได้หรอก”

“ปากหวานจริงๆเลย” ซวนเลี่ยงก้มศีรษะลงและจูบหลิวเฟยเฟยอย่างดุเดือดด้วยท่าทางที่พอใจมาก

ถึงแม้ว่ารูปร่างหน้าตาของหลิวเฟยเฟยไม่ได้สวยงามมาก แต่เธอเก่งเรื่องเอาใจผู้ชาย ซวนเลี่ยงก็มีความสุขมากที่ได้แอบมีความสัมพันธ์กับเธอทุกวัน

ซวนเลี่ยงมีกลิ่นปากเหม็นบุหรี่ แต่หลิวเฟยเฟยก็แสร้งแสดงว่าชอบมันมาก เพราะซวนเลี่ยงเป็นครูที่ปรึกษา การได้รับการยอมรับและความช่วยเหลือของเขาจะมีอิทธิพลอย่างมากในอนาคต

ดังนั้น หลิวเฟยเฟยจึงยอมที่จะเอาใจซวนเลี่ยง เพราะเธออยากจะเดบิวต์เข้าวงการ

เมื่อเห็นว่าเวลาพักใกล้จะหมดลง หลิวเฟยเฟยจึงปล่อยซวนเลี่ยงแสร้งทำเป็นไม่เต็มใจและกล่าวว่า: “ครูซวน ฉันต้องกลับไปที่ห้องเรียนแล้ว เดี๋ยวเจอกันนะ”

“อืม เธอออกไปก่อน ตอนออกไประวังอย่าให้ใครเห็น” ซวนเลี่ยงเอื้อมมือออกไปและหยิกเอวของเธอ

หลิวเฟยเฟยอุทานเบาๆ ขยิบตาให้ซวนเลี่ยง จากนั้นเดินไปที่ประตูห้อง เปิดประตู

เธอไม่รีบออกไป แต่โผล่หัวออกมาก่อน หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครอยู่บนทางเดิน เธอก็เดินออกไป

ขณะที่เธอกำลังปิดประตูห้อง เฉินฮวนฮวนเดินออกมาจากห้องข้างๆ ทั้งสองคนก็หันหน้าเข้าหากันพอดี

หลิวเฟยเฟยรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าตอนเธอออกมาจากห้องทำงานของซวนเลี่ยง จะถูกเฉินฮวนฮวนเห็นอีกแล้ว

ดวงตาของเฉินฮวนฮวนหรี่ลง เธอรู้ว่าห้องทำงานของซวนเลี่ยงอยู่ถัดจากห้องทำงานของกู้ไหว่ ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่า หลิวเฟยเฟยและซวนเลี่ยงนัดเจอกันในห้องทำงาน

เมื่อนึกถึงฉากใต้ต้นไม้ใหญ่เมื่อคืนนี้ มันดูน่าเกลียด แม้ว่าความรักระหว่างชายหญิงจะเป็นเรื่องปกติ เธอไม่มีสิทธิ์ยุ่ง แต่สถานะของหลิวเฟยเฟยและซวนเลี่ยงนั้นไม่สมควร

ภรรยาของซวนเลี่ยงกำลังท้องลูกคนที่สอง ซวนเลี่ยงนอกใจภรรยาระหว่างตั้งท้อง ช่างน่ารังเกียจจริงๆ!

"หลิวเฟยเฟย เจอกันพอดีเลย งั้นลงไปพร้อมกันเถอะ" เฉินฮวนฮวนริเริ่มเชิญหลิวเฟยเฟยด้วยกัน จริงๆแล้วอยากจะพูดคุยกับเธอเพียงลำพัง

หลิวเฟยเฟยดูออกว่าเฉินฮวนฮวนมีอะไรจะพูดด้วย ดังนั้นเธอจึงตกลงและเดินไปหาเฉินฮวนฮวน

ทั้งสองเดินไปถึงหน้าบันได เธอก็คว้าตัวเฉินฮวนฮวนที่กำลังจะเดินลงบันได: "เธอมีอะไรจะคุยกับฉัน?"