บทที่204 เฟิงหานชวน คุณแกล้งฉัน!

ติงเซียงไม่ถือว่าเฉินฮวนฮวนเป็นคู่แข่งในตอนแรก แต่เฉินฮวนฮวนแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน และมีหลินอวี่หยางคอยสนับสนุน ซึ่งทำให้ติงเซียง กังวลเล็กน้อย

แต่ในคืนนั้น หลังจากที่เธอรู้ว่าเฉินฮวนฮวนแต่งงานแล้ว รู้สึกไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็รู้จุดอ่อนของเฉินฮวนฮวน

หากเฉินฮวนฮวนเก่งกว่านี้ มันจะส่งผลต่อการพัฒนาของเธอ เธอจะปล่อยข่าวเรื่องที่เฉินฮวนฮวนแต่งงานแล้ว จากนั้นรายการก็จะไล่เฉินฮวนฮวนออก

แต่ถ้าเฉินฮวนฮวนสู้เธอไม่ได้ เธอจะปล่อยให้เฉินฮวนฮวนพัฒนาต่อ อยู่กับเฉินฮวนฮวนต่อไป ช่วยให้เข้ากับหลินอวี่หยางได้

หลินอวี่หยางสัญญาว่าหลังจากสิ้นสุดการฝึก เธอจะพาเพื่อนๆไปเที่ยวด้วยกัน ติงเซียงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ทั้งวันทั้งคืน วางแผนที่จะจับสามีที่มีฐานะร่ำรวย

...

เพราะคำพูดเดียวของเหวินหนาน ทำให้เฉินฮวนฮวนถูกบังคับให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มต่อไป และถูกย้ายให้ไปอยู่ในตำแหน่งซี

หลังจากกลับมาที่หอพัก เฉินฮวนฮวนกำลังจัดกระเป๋าเดินทาง เกาเหวินโทรมาและบอกว่าจะมารับเธอไปกินมื้อเที่ยง

เฉินฮวนฮวนรู้ว่าเกาเหวินจะถามเกี่ยวกับสถานการณ์การฝึกของเธอ ดังนั้นเธอจึงตอบรับและรีบจัดของให้เร็วขึ้น

หลังจากที่เธอวางสาย หลินอวี่หยางก็วิ่งเข้ามาและพูดอย่างตื่นเต้น: "ฮวนฮวน เดี๋ยวคนขับรถบ้านฉันจะมารับฉัน เราไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันเถอะ"

“หยางหยาง ฉันเกรงว่าวันนี้จะไม่ได้...” เฉินฮวนฮวนลุกขึ้นยืนและพูดกับหลินอวี่หยาง: “เจ้านายของฉันพี่เหวินกำลังจะมารับฉันไปกินมื้อเที่ยง ฉันต้องรายงานสถานการณ์ล่าสุด ถ้างั้นเราไปกันพรุ่งนี้ได้ไหม?”

“อ๋อ ถ้าฉันไปด้วยก็คงไม่สะดวก งั้นเรานัดกันพรุ่งนี้นะ ไม่รีบไม่รีบ ยังมีเวลาอีกนาน!” หลินอวี่หยางพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

เมื่อติงเซียงเห็นสิ่งนี้ ได้ริเริ่มเดินไปหาหลินอวี่หยางและพูดด้วยรอยยิ้ม: "หยางหยาง ถ้างั้นเราไปกินมื้อเที่ยงด้วยกันไหม?"

“วันนี้ฮวนฮวนไม่อยู่ เราค่อยนัดกันใหม่พรุ่งนี้! ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ” หลินอวี่หยางโบกมือให้พวกเธอและรีบจากไป

เฉินฮวนฮวนยังคงก้มศีรษะเก็บของ ติงเซียงเหลือบมองที่หลังของเธอ ดวงตาของเธอก็หรี่ลง

ถ้าเฉินฮวนฮวนไม่อยู่ หลินอวี่หยางจะไม่อยู่กับเธอตามลำพัง หลินอวี่หยางจะพาเธอไปด้วยก็ต่อเมื่อเฉินฮวนฮวนอยู่ที่นั่น

ความรู้สึกนี้ทำให้ติงเซียงอึดอัดมาก

...

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง เฉินฮวนฮวนก็ลากกระเป๋าเดินไปที่ประตู

ข้างนอกมีเสียงรถบีบแตรยาวๆ ยี่ห้อรถต่างกัน ทั้งหมดต่างก็มารับเด็กฝึก

“ติ๊ดติ๊ดติ๊ด!”

ในเวลานี้ รถเบนซ์จีคลาสสีดำคันใหญ่ค่อยๆหยุดอยู่ตรงหน้าเฉินฮวนฮวน และเสียงแตรก็ดังขึ้น

เฉินฮวนฮวนมองผ่านทางหน้าต่างรถ เห็นเพียงเงามืดสีดำ มองไม่เห็นผู้คนภายในรถ เธอขมวดคิ้วด้วยความสับสน คิดว่าเกาเหวินเปลี่ยนรถคันใหม่

ก่อนหน้านี้เกาเหวินขับแค่รถคันสีแดงธรรมดา

“ติ๊ดติ๊ดติ๊ด!”

เสียงแตรดังขึ้นอีก

เฉินฮวนฮวนแน่ใจว่ารถคันนี้มารับเธอ เธอรีบเปิดประตูฝั่งข้างคนขับ——

คิดว่าคนที่นั่งที่คนขับน่าจะเป็นเกาเหวิน แต่กลับกลายเป็นเฟิงหานชวน!

"ปั๊ง"เสียงดังขึ้น เฉินฮวนฮวนไม่ได้ขึ้นรถ เธอปิดประตูรถทันที

เธอตกตะลึง ทำไมถึงเป็นเฟิงหานชวน?

เฟิงหานชวนรู้ได้อย่างไรว่าเธอสิ้นสุดการฝึกแล้ว?

เฟิงหานชวนจะมารับเธอ ทำไมถึงไม่บอกก่อน?

ในขณะที่เฉินฮวนฮวนตกอยู่ในความสับสน หน้าต่างข้างคนขับก็ค่อยๆเลื่อนลงมา

ใบหน้าของผู้ชายโน้มตัวมา ริมฝีปากของเขาม้วนงอ เขาพูดอย่างแผ่วเบา: “ยังไม่ขึ้นรถอีก? อยากให้คนอื่นเห็นเหรอ?”