บทที่210 หรือว่าจะเป็นคู่รักไร้บุตร?

เฉินฮวนฮวน เม้มริมฝีปากอย่างเขินอาย

ความรู้สึกที่อยากคลื่นไส้ก็หายไป เมื่อเฟิงหานชวนมาถึง

“อืม ครอบครัวของเรา งานเลี้ยงครอบครัวของเรา...” เฉินฮวนฮวนพูดเบามาก ด้วยความอ่อนโยนเล็กน้อย

ห้องน้ำเงียบมาก ดังนั้นเฟิงหานชวนจึงได้ยินอย่างชัดเจน เขาดึงเฉินฮวนฮวนไว้ในอ้อมแขน หัวเราะเบาๆแล้วกล่าวว่า: "อืม แบบนี้ถึงจะถูก"

ในขณะนี้ มีเสียงเคาะประตู “ก๊อกก๊อกก๊อก” ดังขึ้น

“อาสาม อาสะใภ้สาม พวกคุณเสร็จหรือยัง? ผมปวดท้อง ผมอยากเข้าห้องน้ำ ผมทรมาน…” เสียงกระวนกระวายของเฟิงเฉินเหยี่ยนดังขึ้น

ความกระวนกระวายนี้ เป็นความกระวนกระวายที่ต้องการเข้าห้องน้ำ

เฟิงหานชวน: "..."

เฉินฮวนฮวน: "..."

สองสามีภรรยามองหน้ากัน แล้วพูดพร้อมกันว่า: "เข้ามาสิ"

แน่นอน เฟิงเฉินเหยี่ยนพุ่งเข้าไปทันที เมื่อเห็นทั้งสองคนยืนใกล้กัน เขาก็อ้าปาก พูดทันทีว่า: "ไม่จริงมั้ง!"

เฟิง หานชวน: "???"

เฉินฮวนฮวน: "???"

สามีภรรยามองไปที่เฟิงเฉินเหยี่ยน ทั้งคู่มีสีหน้าตกตะลึง

“อาสาม อาสะใภ้สาม พวกอาก็รีบร้อนเกินไปหรือเปล่า? ทำไมถึงมาทำอะไรแบบนี้ที่ห้องน้ำ...” เฟิงเฉินเหยี่ยนปิดปากของเขา พูดถึงครึ่งหนึ่งก็หยุดและไม่พูดต่อ

แต่เฟิงหานชวนและเฉินฮวนฮวนเข้าใจสิ่งที่เขากำลังจะสื่อ

เฟิงหานชวนกล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา: "อย่ามาพูดไร้สาระ"

“อาเหยี่ยน มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด!” เฉินฮวนฮวนอธิบายอย่างรวดเร็ว

เฟิงเฉินเหยี่ยนไม่สนใจฟังคำอธิบายของพวกเขา ดึงเข็มขัดของเขาแล้วกล่าวว่า: "อาสาม ฮวนฮวน ได้โปรดรีบออกจากห้องน้ำเถอะ ผมทนไม่ไหวแล้ว..."

วินาทีต่อมา เฟิงหานชวนดึงเฉินฮวนฮวนออกไป เสียงดัง “ปั๊ง”ประตูก็ปิดลง

เฟิงเฉินเหยี่ยนตกใจมาก เขายังไม่ได้ถอดกางเกง ก็นั่งลงบนชักโครก หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พิมพ์แชทไป หัวเราะไป

...

เมื่อเฟิงหานชวนและเฉินฮวนฮวนนั่งลง หญิงวัยกลางคนที่อยู่ตรงข้ามกับเฉินฮวนฮวนได้ถามขึ้นว่า: "นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นเจ้าสามเป็นห่วงเป็นใยคนอื่นมาก ฮวนฮวน อนาคตเธอโชคดีมาก"

คนที่พูดเป็นภรรยาของเฟิงเจิ้งซวิน ซึ่งเป็นคุณนายรองของตระกูลเฟิง - หลินเจิน

“ขอบคุณค่ะ พี่สะใภ้รอง” เฉินฮวนฮวนลูบผมของเธอ ไม่รู้จะตอบอย่างไร ดังนั้นเธอจึงยิ้มเล็กน้อยและกล่าวขอบคุณ

“ได้แต่งงานกับฮวนฮวน ควรเป็นผมที่โชคดี” เฟิงหานชวนกล่าวคำเหล่านี้อย่างสงบโดยไม่มีการแสดงออกอื่นใด

เฉินฮวนฮวนหันศีรษะและมองที่เขา เธอเห็นใบหน้าด้านข้างของเฟิงหานชวนมันสมบูรณ์แบบมาก และคำพูดที่เขาพูดเมื่อกี้ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง

“นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินเจ้าสามเกลี้ยกล่อมผู้หญิง” คุณนายใหญ่ซ่งหวั่นโหรวก็เอ่ยขึ้นตามบรรยากาศที่มีชีวิตชีวา

“จริงด้วยจริงด้วย ฮวนฮวน ฉันได้ยินมาว่าเธอยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ แล้วจะมีลูกเมื่อไหร่?” หลินเจินถาม

บางคำถาม คุณชายทั้งหลายไม่สามารถถามได้ และไม่ควรถาม แต่พวกเธอเป็นผู้หญิงเหมือนกัน ดังนั้นจึงสามารถถามเฉินฮวนฮวนได้โดยตรง

“ห้ะ? มี...มีลูกเหรอคะ?” เฉินฮวนฮวนตกตะลึงในทันใด

เธอไม่เคยคาดคิด อยู่ในสถานที่ที่เป็นทางการเช่นนี้ ยังถูกถามเรื่องคลอดบุตร?