บทที่269 พบกับเวินซือเหยี่ยนอีกครั้ง

เมื่อเห็นท่าทางที่เจ็บปวดของเฉินฮวนฮวน หลิวอวี่ถงรู้สึกคลื่นไส้

ในความเห็นของเธอ เฉินฮวนฮวนก็เป็นแค่ของที่ใช้ซื้อขาย และบังเอิญเข้าตาตระกูลเฟิง ยังมาแสร้งทำเศร้าใจ เห็นแล้วขยะแขยง

หลิวอวี่ถงอ้าปากกล่าว: "คุณนายสาม เด็กที่คุณกำลังท้องเป็นหลานชายของนายท่าน ท่านก็ต้องมีความสุขมากสิ! ดังนั้น คุณต้องดูแลดีๆ เมื่อเด็กเกิดออกมา ครอบครัวตระกูลเฟิงคงจะมีชีวิตชีวามากขึ้น!"

เมื่อแม่บ้านหลี่ได้ยินคำพูดของหลิวอวี่ถง สีหน้าดูไม่พอใจเล็กน้อยและดุว่า: "อวี่ถง ลงไปล้างผักข้างล่าง"

หลิวอวี่ถงยังอยากอยู่ที่นี่ แต่เธอไม่คิดว่า แม่บ้านหลี่จะสั่งให้เธอไปล้างผัก เธอกัดริมฝีปากของเธออย่างลับๆ และไม่กล้าแสดงท่าทีไม่เต็มใจ เธอต้องทำตาม หันหลังออกจากห้องนอน

อาจเป็นเพราะมีคนน้อยลงในห้อง เฉินฮวนฮวนรู้สึกโล่งขึ้น

“ฮวนฮวน อย่าคิดมากนะ คุณคือลูกสะใภ้ที่นายท่านยอมรับและเป็นภรรยาของคุณชายสาม ทุกคนต่างตั้งตารอการมาของเด็กคนนี้” แม่บ้านหลี่พูดเบาๆ ตบหลังมือของเฉินฮวนฮวน พูดอย่างจริงจัง

เฉินฮวนฮวนพยักหน้าไม่พูดอะไร เพียงตอบสั้นๆ: "อืม ขอบคุณนะแม่บ้านหลี่"

“ไม่ต้องเกรงใจฉันหรอก คุณพักผ่อนก่อน ฉันจะลงไปทำอาหาร ถ้าเสร็จแล้วจะขึ้นมาเรียกคุณ”

พูดจบ แม่บ้านหลี่ก็รีบออกจากห้อง ปล่อยให้เฉินฮวนฮวนอยู่คนเดียว

เฉินฮวนฮวนยกผ้าห่มขึ้นและลุกจากเตียง หลังจากสวมรองเท้าแตะแล้ว เธอก็เดินไปที่ระเบียง ระเบียงกว้างขวางมาก มองออกไปไกลจากระเบียง มีต้นไม้เขียวขจีมากมาย และทิวทัศน์ที่สวยงาม

ในขณะนี้ บนถนนหน้าประตูคฤหาสน์ เธอเห็นเวินซือเหยี่ยนโดยไม่คาดคิด

เวินซือเหยี่ยนไม่ได้สังเกตเห็นเธอ แค่เดินผ่าน สวมเสื้อผ้าสบายๆ และถือถุงของต่างๆอยู่ในมือ โลโก้บนถุงคือถุงซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ตรงทางเข้าคฤหาสน์

“เวินซือเหยี่ยน!” เฉินฮวนฮวนตะโกนอย่างตื่นเต้น

แต่ว่า หลังจากตะโกน เธอก็รู้สึกไม่น่าตะโกนเลย