บทที่278 สมแล้วที่เป็นเฟิงหานชวน!

เฟิงหานชวนวางฝ่ามือทั้งสองบนกระจก เฉินฮวนฮวนถูกล้อมรอบด้วยแขนของเขา

“เฟิง เฟิงหานชวน ที่นี่คือห้องทำงาน คุณอย่า...ทำ...”

เฉินฮวนฮวนกลืนน้ำลาย พูดติดอ่างอย่างประหม่า

เธอรู้ดีผลที่กระตุ้นเฟิงหานชวนจะเป็นอย่างไร แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่บ้าน เธอคงไม่อยากสัมผัสมันที่นี่

“ฮวนฮวน เพราะคุณไม่เชื่อผมก่อน” เฟิงหานชวนเอนตัวลง เอียงศีรษะ ริมฝีปากบางของเขากดแนบกับหูของผู้หญิง น้ำเสียงของเขาคลุมเครือ

กลิ่นหอมจางๆบนร่างของผู้ชายรายล้อมเธอ กลิ่นนี้ทำให้เธอคุ้นเคย แก้มของเฉินฮวนฮวนก็แดงในทันที

“อาหาน คุณทำผิดก่อน คุณทำให้ชื่อเสียงของฉันเสื่อมเสีย ฉันแค่หัวเราะเยาะคุณเอง ฉันผิดอะไร?” เฉินฮวนฮวนรวบรวมความกล้าและเงยหน้าขึ้น เผชิญหน้ากับเฟิงหานชวนอย่างกล้าหาญ

เฟิงหานชวนขมวดคิ้ว ดวงตาสีดำสนิทจ้องไปที่ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขา ผิวของเธอขาวนวล สวยงามราวกับนางฟ้า

ตอนแรกเขาไม่ได้รู้สึกว่าเฉินฮวนฮวนสวย แต่หลังจากที่เขาชอบเธอ เขาพบว่าเธอยิ่งอยู่ยิ่งสวย

บางทีนี่อาจเป็น "ความรักทำให้โลกกลายเป็นสีชมพู"

เมื่อเห็นดวงตาของเฟิงหานชวนจ้องมองตัวเอง เฉินฮวนฮวนอดไม่ได้ที่จะนึกขึ้นว่าเขาจะลงโทษเธอไม่ได้ คืนที่เขาไปหาหลิวอวี่ถง คืนนั้นทำให้เธอนอนไม่หลับ

“ฮวนฮวน เรื่องนั้นผมผิดไปแล้ว ผมก็ขอโทษคุณแล้ว ผมไม่ควรพูดคำนั้น” เฟิงหานชวนก้มศีรษะลงและจูบริมฝีปากของผู้หญิง

เพียงวินาทีเดียว เขาถอยออกมา

เฉินฮวนฮวนกระพริบตาเพราะการเคลื่อนไหวของเฟิงหานชวนเร็วมาก ถ้าเธอไม่รู้สึกถึงลมเย็นจากริมฝีปากของเธอ เธอคงสงสัยว่าตกลงทั้งสองได้จูบกันแล้วหรือยัง

“แต่...” เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายดังขึ้นอีกครั้ง

“แต่อะไร?” เฉินฮวนฮวนถาม

“คุณไม่เชื่อใจผม นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้ว? คุณลองพูดมา ว่าผมควรลงโทษคุณอย่างไรดี?” เฟิงหานชวนก้มศีรษะลงและวางหน้าผากของเขาไว้บนศีรษะของเฉินฮวนฮวน

อุณหภูมิเย็นลงเล็กน้อย ทำให้เฉินฮวนฮวนตื่นเต้นและโพล่งออกมา: "คุณจะลงโทษที่นี่ไม่ได้!"

“อือ? คุณหมายถึง…กลับไปลงโทษที่บ้านได้?” เฟิงหานชวนพยายามฝืนยิ้ม

สีหน้าของเฉินฮวนฮวนรู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย ทันใดนั้นก็เปลี่ยนเป็นหน้าแดงอีกทันที เธอหลบสายตา แล้วกล่าวว่า: “ไม่ ไม่ใช่ ฉันหมายถึง คุณ...คุณไม่ควรลงโทษฉัน...”

“ครั้งนี้ฉันเชื่อใจคุณ เพราะงั้นฉันเลยมาถามคุณให้แน่ชัด ฉันไม่ได้แสร้งทำเป็นเข้าใจคุณผิด รอให้คุณกลับบ้านแล้วทะเลาะกัน แบบนั้นถึงเรียกว่าไม่เชื่อใจ”

“ฉันยอมรับว่าตอนแรกฉันไม่เชื่อใจคุณเลย เพราะเวลาที่เราอยู่ด้วยกันนั้นสั้นมาก แต่ตอนนี้ฉันเชื่อใจคุณมาก เพราะคุณรับลูกของฉัน...”

เฉินฮวนฮวนพูดพล่ามเป็นคำพูดยาว หลังจากที่เฟิงหานชวนได้ยิน เขาก็เอามือออกจากกระจกอย่างเงียบๆ และจับแก้มของเฉินฮวนฮวน

ฝ่ามือที่เย็นเฉียบของเขา ทำให้เฉินฮวนฮวนรู้สึกสบายตัว เพราะแก้มของเธอแดงมาก

“คุณเชื่อผม เพียงเพราะผมรับเด็กคนนี้? ถ้าเป็นเพราะแบบนี้ ผมต้องลงโทษคุณจริงๆ” เสียงของผู้ชายเบาลง ฟังแล้วสบายหู

แต่หลังจากที่เฉินฮวนฮวนฟังแล้ว เธอกลับรู้สึกสึกเกร็ง

“ไม่ ไม่ใช่ ฉันเชื่อใจคุณ เพราะคุณคือเฟิงหานชวน ไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่น เพราะคุณ!” เพื่อความปลอดภัยของเธอ เธอจึงพูดอย่างช่วยไม่ได้

“ฮวนฮวน คำพูดของคนคำแรกคือสิ่งที่พวกเขาคิดในใจจริงๆ ผมรู้สึกว่าไม่มีความไว้วางใจระหว่างเรา เพราะว่าร่างกายของเรายังสัมผัสแนบชิดกันไม่พอ” เฟิงหานชวนดูจริงจัง

ร่างกาย แนบชิด?

เฉินฮวนฮวนตกตะลึงในทันที เห็นได้ชัดว่ามันต้องเป็นเรื่องลามกแน่ๆ ดังนั้นเขาเลยจริงจังมาก สมแล้วที่เป็นเฟิงหานชวน!

เฉินฮวนฮวนตัดสินใจที่จะไม่สุภาพกับเขาอีก เธอยิ้มอย่างน่ารัก เอามือคล้องคอของชายคนนั้น แล้วพูดด้วยเสียงกระซิบว่า: “อาหาน ฉันก็อยากแนบชิดกับคุณเช่นกัน แต่สภาพร่างกายของฉันตอนนี้มันไม่ได้ ความแนบชิดของเรา คงต้องรออย่างน้อย1ปี”

“ท้องเดือนตุลาคม คลอด อยู่ไฟหลังคลอด หลังจากอยู่ไฟแล้วไม่มีปัญหา ถึงจะ...”