บทที่293 ฉันไม่เข้าใจ!

เฉินฮวนฮวนไปถึงห้องโถง ข้างในเต็มไปด้วยเก้าอี้ มีเด็กฝึกนั่งอยู่หลายคน และพนักงานอีกสองสามคน

เด็กฝึกเหล่านั้น ตอนระหว่างฝึกพวกเธออยู่คนละห้องกัน เธอไม่รู้จัก ดังนั้นจึงไปหาที่นั่งที่อื่น

ในขณะนี้ โทรศัพท์ในกระเป๋าสั่น เฉินฮวนฮวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พบว่ามีข้อความเข้าจากวีแชท

เธอนัดกับหลินอวี่หยาง เจอกันที่รีสอร์ท เดิมทีหลินอวี่หยางต้องการจะมารับเธอ แต่เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่ามันไม่ใช่ทางเดียวกัน จะทำให้เธอลำบากเปล่าๆ

คิดว่าหลินอวี่หยางส่งข้อความมา แต่หลังจากเปิดอ่าน เป็นข้อความจากเฟิงหานชวน เขาได้ส่งอิโมจิ ซึ่งเป็นอิโมจิขยิบตาของเด็กน้อยน่ารัก

เฉินฮวนฮวนก็มีเครื่องหมายคำถามสามอันปรากฏขึ้นบนหัว

เธอแตะหน้าจอสองสามครั้งแล้วตอบว่า: 【 คุณถูกแฮ็กเหรอ? 】

เฟิงหานชวน: 【เปล่า ผมได้ยินมาว่าวัยรุ่นชอบส่งอิโมจิ】

เฉินฮวนฮวน: 【วัยรุ่น...ถ้างั้นคุณเป็นคนแก่เหรอ? 】

เฟิงหานชวน: 【คุณเคยว่าผมหลายรอบ บอกผมเป็นคนแก่】

เฉินฮวนฮวน: 【ฉันผิดไปแล้ว คุณไม่ได้แก่ คุณแค่แก่กว่าฉัน9ปี 】

เฟิงหานชวน: 【ก่อนหน้านี้คุณรังเกียจผม... 】

เฉินฮวนฮวน: 【หน้าจริงจัง ฉันเปล่านะ! 】

เฟิงหานชวนกำลังประชุมอยู่ หลังจากที่เขาได้รับการรายงานจากอาเฉินพอสมควรแล้ว เขาก็เลยส่งข้อความหาเฉินฮวนฮวน

ในเวลานี้ เป็นคราวที่ผู้อำนวยการต้องรายงานผลประกอบการไตรมาสนี้ เฟิงหานชวนจึงวางโทรศัพท์ลงและตั้งใจฟังเนื้อหาการประชุมอย่างรอบคอบ

เฉินฮวนฮวนรอเป็นเวลานาน เฟิงหานชวนยังไม่ตอบกลับ หรือว่าเฟิงหานชวนจะโกรธ?

เพราะเรื่องที่เธอว่าเขา"แก่" คาใจ?

ยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง ก่อนถึงเวลารายงานตัว เฉินฮวนฮวนก็ไม่มีอะไรทำ ดังนั้นเธอจึงเริ่มส่งข้อความ

เฉินฮวนฮวน: 【อาหาน คุณโกรธหรือเปล่า? 】

เฉินฮวนฮวน: 【 ส่งอิโมจิน่ารัก】

เฉินฮวนฮวน: 【คุณสนใจฉันหน่อยสิ ฉันไม่ได้ว่าคุณแก่จริงๆ 】

เฉินฮวนฮวน: 【ถึงแม้คุณจะอายุมากกว่าฉัน9 ปี แต่แรงของคุณ... มีแรงมากกว่าวัยรุ่นอย่างฉันอีก ! 】

เฉินฮวนฮวน: 【จริงๆ คุณไม่เหมือนคนที่แก่กว่าฉัน9ปีเลย สามี~]

เฉินฮวนฮวน: 【สามี คุณเป็นสามีที่ทรงพลังที่สุด คุณเป็นสามีที่หล่อที่สุด คุณเป็นสามีที่ดีที่สุดในโลก! 】

เพื่อเอาใจเฟิงหานชวน เฉินฮวนฮวนใช้ทุกวิธีทาง แม้แต่คำที่อี๋ที่สุด เธอก็พูดออกมาจนหมด

ไม่ พูดตามความจริง มันถูกส่งออกโดยการพิมพ์

ที่โต๊ะประชุม โทรศัพท์มือถือของเฟิงหานชวนสั่นไม่หยุด

เขาเอื้อมมือไปเปิดหน้าจอและเห็นว่าอีกฝ่ายส่งข้อความวีแชทมาหลายข้อความ หลังจากอ่านแล้ว เฟิงหานชวนก็หัวเราะออกมา

ทันใดนั้น ในห้องประชุมทั้งห้อง ไม่มีใครกล้าขยับอีกเลย แม้แต่ผู้อำนวยการที่กำลังรายงานก็ยืนนิ่ง

ในความเห็นของเขา ประธานเฟิงไม่เคยหัวเราะ ครั้งนี้เขาหัวเราะตอนประชุม เห็นได้ชัดว่าเขาคงไม่พอใจผลงานของไตรมาสนี้มาก!

แต่ว่า ผลการดำเนินงานของไตรมาสนี้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าเมื่อเทียบกับไตรมาสก่อนๆ นี่ยังไม่พอใจประธานเฟิงอีกเหรอ?

ผู้อำนวยการรู้สึกมันยากมาก รู้สึกยากมากทั้งกายและจิตใจ

ดูเหมือนว่า เฟิงหานชวนจะไม่ได้สังเกตเห็นความเงียบในห้องประชุม ยังคงใช้นิ้วแตะบนหน้าจอโทรศัพท์

เฉินฮวนฮวนคิดว่าเฟิงหานชวนจะไม่ตอบเธอ เมื่อเธอกำลังจะล็อคหน้าจอ ก็เห็น "อีกฝ่ายกำลังพิมพ์อยู่" ดวงตาของเธอเป็นประกายและเธอก็รอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

วินาทีถัดมา โทรศัพท์สั่นและมีข้อความใหม่ส่งมาจากอีกฝ่าย